เจ้าคือศิษย์รักของอาจารย์

พระโอวาทสิ่งศักดิ์สิทธิ์
พระโอวาทสงฆ์จี้กงวิปลาส
ประทานไว้เนื่องในโอกาสประชุมธรรม 2 วัน ณ เอินจี้ จ.นครราชสีมา
วันเสาร์ที่ 6 กันยายน พ.ศ.2551
สาธุชนกราบขอประทานพระโอวาทชี้แนะ
ได้ยินเสียงใจศิษย์มิอาจนิ่ง จีวรขาดรุ่งริ่งมิสะท้าน
ต้านลมฝนปัดเป่าภัยศิษย์เนิ่นนาน บุญสัมพันธ์ศิษย์อาจารย์มิลางเลือน
ใจมุ่งหมายให้ศิษย์ได้สว่าง บำเพ็ญต่างก้าวหน้าอยู่เสมอ
เรียนรู้ธรรมเรียนรู้ตนอย่าเผอเรอ จงสม่ำเสมอในตนทั้งต้นปลาย
เราคือ
สงฆ์จี้กงวิปลาส รับบัญชาจาก
พระอนุตตรธรรมมารดา ลงสู่พุทธสถาน แฝงกายเคียมคัล
องค์อนุตตรธรรมมารดา ถามศิษย์รักทุกคนสุขสบายดีไหม
ขอทุกคนจิตสงบตั้งใจฟัง
ฮา ฮา
ศิษย์รักเอ๋ย…ศิษย์รักเอ๋ย…เวลานี้ทุกสิ่งอย่างดูวุ่นวาย ใจเจ้าก็ดูวุ่นวาย ในวันนี้โลกวุ่นวายเกิดจากไหน ใจให้รู้ ศิษย์เจ้าเอ๋ย ที่วุ่นวายเกิดจากใจมนุษย์ ที่มากด้วยกิเลสตัณหาความอยาก จิตใจอยากพาให้ทุกสิ่งทุกอย่างมิอาจหยุดได้ เมื่อใดหยุดใจอยากได้แล้ว เมื่อนั้นจิตใจจึงจะสงบสุข เมื่อใจสงบ ภาวะต่างต่างมิอาจทำให้เจ้าวุ่นวายได้อย่างแน่นอน
ศิษย์เจ้าเอ๋ย… ยุคสุดท้ายภัยพิบัติลงสู่โลก ผู้คนเข่นฆ่า แก่งแย่งชิงดีชิงเด่น หลงอำนาจ จิตใจใฝ่ต่ำเข้าครอบงำ วันนี้เจ้าเป็นผู้บำเพ็ญ จะต้องน้อมนำจิตใจคนสู่สูงส่ง ทวนกระแสโลกที่ตกต่ำ เจ้าต้องมีจิตใจเที่ยงตรงดั่งพุทธา ฉุดช่วยผู้คนด้วยเมตตาอย่างจริงแท้ ทวนกระแสจิตใจ มั่นในธรรมเป็นสำคัญ วันนี้เจ้ามาเป็นผู้แปรเปลี่ยนจิตใจคน สู่พุทธาอันสว่างไสว จะดีไหม
ศิษย์รักเอ๋ย…ศิษย์รักเอ๋ย… หนทางแห่งการบำเพ็ญ มิใช่เพียงช่วงเวลาหนึ่งแห่งชีวิต หากเจ้าหวังจะหลุดพ้นอย่างแท้จริง ต้องบำเพ็ญจนถึงลมหายใจสุดท้ายแห่งชีวิต ระยะทางอาจดูเหมือนยาวไกล แต่อย่างไรสุดท้ายก็ยังมีปลายทางให้ได้พบ เจ้าบำเพ็ญถึงสุดท้าย มรรคผลย่อมมีให้เจ้าได้เห็นจริง ขอเพียงระหว่างทางที่ก้าวเดิน ไม่มัวแต่ละล้าละลัง ไม่มัวแต่ลังเลสงสัย ไม่มัวแต่ห่วงกังวล ไม่มัวแต่ระเริงเล่น เจ้าปฏิบัติบำเพ็ญต้องสุดจิตสุดใจ ทุ่มเทกาย ทุ่มเทแรง ต้องทำจริง สุดท้ายจึงจะถึงได้แท้จริง
ศิษย์รักเอ๋ย…ศิษย์รักเอ๋ย… นาวาธรรมลำนี้ เจ้ามีโอกาสได้ร่วมพาย มิใช่ธรรมดา จงรักษาโอกาสแห่งตน เร่งบรรลุปณิธาน สำนึกคุณ ตอบแทนคุณฟ้าเบื้องบน จงร่วมใจร่วมพลัง มาผลักดันเรือลำนี้ ให้นำผองชนไปถึงฝั่งอย่างงดงาม เจ้าทั้งหลายจงรู้หนา สละให้ในวันนี้มิสูญเปล่า ยิ่งสละยิ่งได้ ไม่สละไม่ได้ ในชีวิตคุณค่าแท้อยู่ที่รู้อุทิศเพื่อธรรม

ศิษย์เจ้าเอ๋ย…มาร่วมถือธงอุดมการณ์ นำเวไนยคืนสู่ฝั่ง ในวันนี้จงตั้งใจ ปณิธานแห่งเจ้ามีเพียงเจ้าเท่านั้น ทำให้บรรลุได้ อาศัยตนเท่านั้น นำตนให้บรรลุจริง
ศิษย์รักเอ๋ย…ศิษย์รักเอ๋ย… ต่อจากนี้จงตั้งใจ เจอมรสุมลมแรงเพียงใด ขอให้อดทน ฝึกฝนจิตตนอย่างจริงจัง ยุคสุดท้ายบำเพ็ญในเรือนชาน เจ้าจะต้องเป็นแบบอย่าง คุณสัมพันธ์ห้าเจ้าต้องทำให้ดี คุณธรรมแปดเจ้าต้องมีให้ครบพร้อม บำเพ็ญในวันนี้ เจ้าต้องรู้ในจุดยืนแห่งตัวเอง ฝึกฝนจิต ขัดเกลาใจทุ่มเทกาย เพื่อหล่อหลอมเลี้ยงญาณสว่างไสว
ศิษย์เจ้าเอ๋ย…
แม้ต้องเจอกับสิ่งใด
แม้ต้องเจอเรื่องราวใด
แม้ว่าใครไม่สนใจ
แม้ว่าใครไม่เห็นความสำคัญ
เจ้าอย่าได้น้อยเนื้อต่ำใจ
เจ้าคือศิษย์รักของอาจารย์
เจ้าคือผู้จริงใจในงานฟ้า
เจ้าคือแขนขาของอาจารย์
เจ้าจะต้องภูมิใจในตัวเอง สร้างพลังอันยิ่งใหญ่ให้กับตน
จุดมุ่งหมาย…หากเพื่ออุทิศนำทางเวไนยด้วยใจจริงแล้ว ไฉนจะต้องกลัวต่อสายตาคนรอบข้าง ไฉนจะต้องกลัวต่อใครไม่มองเห็น จงรู้หนา…ทุกเวลาฟ้าเบื้องบนมองดูเจ้า ถูกผิดอย่างไรไม่เคยพ้นได้จากสายตาฟ้า จงรักษาตนให้ดี ทุกเวลาส่งเสริมตน ส่งเสริมคนอื่น เจ้าทำได้จริง จึงน้อมนำคนอื่นได้จริง เจ้าสำเร็จจริง จึงฉุดช่วยผู้อื่นได้สำเร็จได้แท้จริง
ศิษย์รักทุกคน จงดูแลตัวเองด้วยหนา ทุกเวลาจงพร้อมด้วยปัญญา เมตตา กล้าหาญ สามสิ่งนี้เจ้าทำได้พร้อมแล้ว จะสำเร็จได้ทั้งงานทางโลก งานทางธรรม จงตั้งใจหนา จงตั้งใจหนา ศิษย์เจ้าเอ๋ย
กราบลา
ฮา ฮา ถอย