ในการทำสมาธิเพื่อกำหนดจิตใจให้สงบระงับจากอารมณ์ทั้งหลายท่านจงเข้าไปสู่ที่สงัดตามธรรมชาติ ชำระกายให้สะอาด นั่งหลับตาหยุดความคิดทั้งปวง ถ้ามัน (กิเลสความฟุ้งซ่าน)

ไม่หยุด ท่านก็จงหยุดที่จะเข้าไปคิดร่วมกับมัน มันจะคิดอะไรก็ช่างหัวมัน ท่านมีหน้าที่ดูมันเฉย ๆ อย่าไปยุ่งกับมันให้ปล่อยมันไป เมื่อมันหมดกำลังลงเพราะเราไม่ได้ไปเติมเชื้อไฟให้มันมันก็จะหยุดลงเสื่อมสลายไปไม่มีอะไร โดยที่ท่านไม่ต้องไปเพลิดเพลินยินดียินร้ายไปกับมัน ด้วยวิธีการนี้ท่านจะทำจิตให้สงบได้ทุกที แม้ตอนที่มันไม่สงบก็ตาม จงฝึกให้มาก ทำให้มากแล้วท่านจะสงบได้ด้วยความสามารถของท่านเอง ต่อจากนั้นเมื่อจิตสงบแล้ว ท่านจงพิจารณาให้เห็นว่า โลกนี้มันน่าเบื่อ แต่ถ้าท่านยังไม่เบื่อก็ลองถามตัวเองอยู่บ่อย ๆ สักวันหนึ่งท่านจะรู้ว่าทั้งความเบื่อกับความไม่เบื่อ มันน่าเบื่อทั้งคู่เลย เพราะมันทำให้คุณวุ่นวายอยู่ไม่รู้แล้ว ถ้ามีใครแย้งว่า ถ้าคนเบื่อโลกกันหมดโลกคงไม่เจริญเพราะไม่มีใครพัฒนาโลก ก็จงปล่อยให้เขาพัฒนาโลกไปคนเดียวซิว่าเขาจะไปถึงไหน ก็มัวแต่ไปพัฒนา