ตอนที่ 14 ร่วมเพศกับคนในสายเลือดเดียวกัน กรรมสนองถูกลงทัณฑ์ในอเวจี

พุทธะจี้กง ประทับทิพย์ญาณ

                            พ่อลูกแท้แล้วคือสายเลือดเดียวกัน  

คุณสัมพันธ์ ธรรมสามัญ*เคร่งครัดไว้

                            หากใช้ความป่าเถื่อน ย่อมวุ่นวาย      

ความเป็นคนสิ้นไป จมในอเวจี

(*หลักคุณสัมพันธ์-คุณธรรมสามัญ อ่านข้อมูลเพิ่มเติมท้ายเล่ม)

พุทธะจี้กง : พ่อกับลูกมีความสัมพันธ์กันตามหลักคุณสัมพันธ์  ทั้งยังมีความเกี่ยวข้องกันโดยตรงทางสายเลือดมากที่สุด  คนที่เป็นพ่อควรใช้จิตใจที่มีความรักความเมตตาปฏิบัติต่อลูกน้อยถึงจะถูกต้อง  แต่โบราณมาคนที่เป็นพ่อนั้น  บางคนต้องเป็นทั้งพ่อและแม่ในเวลาเดียวกัน  ต่อลูกๆก็ยิ่งดูแลเอาใจใส่อย่างพิถีพิถัน  คอยเอาอกเอาใจไปหมดซะทุกอย่าง  อะไรที่ลูกต้องการก็ยินยอมที่จะทำให้โดยที่ไม่มีข้อยกเว้น  กลัวเพียงแต่ว่าลูกจะไม่พอใจหรืออาจจะได้รับอันตราย  ด้วยเหตุนี้จึงคอยปกป้องคุ้มครองทุกวิถีทางโดยที่ไม่มีความหวั่นกลัวเลยแม้แต่น้อย  ถ้าหากลูกได้รับความลำบากใจแม้แต่เพียงนิดเดียว  ตัวเองก็ไม่มีหน้าที่จะไปพบกับภรรยาเฒ่าที่อยู่ในปรโลก  แต่ในยุคปัจจุบัน มองดูโศกนาฏกรรมต่างๆที่เกิดขึ้นบนโลกโลกีย์นี้แล้วช่างน่าทอดถอนใจ  การร่วมเพศกับคนในสายเลือดเดียวกัน  เหตุการณ์ต่างๆเหล่านี้เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องครั้งแล้วครั้งเล่า  และที่ยิ่งน่าโมโหเป็นอย่างยิ่ง  คิดไม่ถึงเลยว่าคนที่เป็นพ่อจะทำร้ายร่างกายข่มขืนลูกสาวของตัวเอง  บังคับให้เด็กยอมจำนนเพียงเพื่อสนองตัณหาของตัวเองโดยไม่สนใจหลักคุณสัมพันธ์  คนที่เป็นพ่อใช้อำนาจอันมิชอบบังคับขืนใจลูกแสดงความป่าเถื่อนเยี่ยงสัตว์เดรัจฉาน  เมื่อเรื่องที่ทำไว้ถูกเปิดเผย  เรื่องอื้อฉาวเผยแพร่ออกไป  ไม่เพียงแต่ชื่อเสียงของตัวเองจะถูกเหยียบย่ำ  ยังทำให้ลูกสาวของตนไม่มีหน้าที่จะไปพบเจอกับผู้คนในภาคภายหน้า  คนที่ทำเรื่องชั่วช้าเลวทรามเช่นนี้ ไหนเลยฟ้าดินจะสามารถทนนิ่งดูดายได้  แต่ทว่าแต่ละคนต่างก็มีเหตุต้นผลกรรมของแต่ละคน  ทุกคนต่างต้องรับผลกรรมที่ตนก่อไว้  ไม่มีอะไรที่สามารถนำติดตัวไปได้  มีเพียงผลกรรมที่จะตามติดตัวไป  ต้องรู้ว่าคนที่ทำเรื่องชั่วช้าเหล่านี้  นรกอเวจีเปิดรอรับแล้ว  อยากจะหนีก็หนีไม่พ้น  อยากจะออกมาให้ห่างก็ออกห่างไปไม่ได้  บาปกรรมนั้นตนเป็นคนสร้างเอง เทพเซียน พุทธะ ยากที่จะให้อภัย  ศิษย์เราวิญญาณเจ้าจงออกมา!

ชิวเซิง : ศิษย์คารวะพระอาจารย์

พุทธะจี้กง : ศิษย์เราไม่ต้องมากพิธี  รีบขึ้นบัลลังก์บัวเถอะ

ชิวเซิง : พระอาจารย์ครับ ตลอดทางมืดมนไม่มีท้องฟ้าและตะวัน  ทั้งยังมีสายลมเศร้าๆของยมโลกพัดโชยมาเป็นระยะๆพาให้ใจหดหู่ บางครั้งเห็นจุดแสงสีเขียวระยิบระยับคล้ายกับเหยี่ยวราตรี  บางครั้งเสียงดังกุกกักน่ากลัวจริงๆ

พุทธะจี้กง : ศิษย์เรา เจ้าจงสงบจิตลงมาก่อน ตั้งใจรวบรวมพลัง รวบรวมสมาธิ

ชิวเซิง : (ทันใดนั้นก็บังเกิดแสงสว่างขึ้นตรงหน้า  ราวกับว่าเป็นตอนกลางวัน)  พระอาจารย์ครับ  ใช่หรือไม่ว่า  เพราะคนเรามีตาเนื้อ  ดังนั้นเมื่อเริ่มเข้าสู่ดินแดนต่างภพจึงรู้สึกว่าปรับตัวไม่ได้?

พุทธะจี้กง : ถูกต้อง ผู้บำเพ็ญธรรม หากไม่ใช้ “ใจ” มามองดูโลก ก็เหมือนกับชาวโลกที่ใช้ตาเนื้อเข้าไปมองความมืด ไม่เพียงไม่สามารถปรับตัวได้  ยังเกิดจิตที่หวาดกลัวขึ้นอีกด้วย ในทางตรงกันข้ามถ้าหากคนเรายอมใช้ “ใจ” มามองโลกใบนี้  ถึงแม้ว่าคนๆนั้นจะเป็นคนตาบอดที่มองอะไรไม่เห็น  แต่กลับเป็นคนที่มีจิตใจดีงามสะอาดบริสุทธิ์  หนทางชีวิตถึงแม้จะขรุขระและคดเคี้ยวแต่ก็ไม่สามารถขัดขวางไม่ให้เขาเดินสู่หนทางที่ถูกต้องได้  คนตาบอดยังทำได้เช่นนี้  ถ้าหากคนตาดีสามารถใช้ “ใจ” มามองดูโลก  ชะตาชีวิตไม่เพียงแต่จะราบรื่นเท่านั้น  ต่อไปยังจะดีขึ้นเรื่อยๆ

ชิวเซิง : ขอบคุณพระอาจารย์ที่ชี้แนะ  ที่นี่มีเปลวไฟที่ร้อนแรงแผ่กระจายออกไปรอบด้านไกลสุดลูกหูลูกตา  ในที่ราบอันกว้างใหญ่นี้เต็มไปด้วยเปลวไฟอันคุโชนที่พวยพุ่งจากด้านบนลงมาด้านล่าง  จากด้านล่างขึ้นไปด้านบน  ทั้งซ้ายขวาหน้าหลังก็เป็นเช่นนี้ด้วย  สภาพเหตุการณ์เช่นนี้ใครเล่าจะสามารถทนทุกข์ทรมานได้  สามารถมองเห็นได้อย่างรำไรว่ามีคนกลุ่มหนึ่งถูกเปลวไฟโจมตี  ยังมีหมาทองแดงไล่กัด  มีอินทรีเหล็กจิกกินลูกตาของพวกเขาเป็นอาหาร  และมีวิหคเพลิงโอบกอดร่างของพวกเขา ทำให้ร่างถูกไฟเผาจนไหม้เกรียม  เป็นสิ่งที่น่าหวาดกลัวนัก!  ส่วนไหนของร่างกายที่โดนกรงเล็บไฟเข้า ก็จะเกิดตุ่มพุพองขึ้น  เมื่อตุ่มนั้นแตกก็จะมีหนองไหลออกมา  ส่งกลิ่นเหม็นจนหาที่เปรียบไม่ได้  เชื้อเชิญให้แมลงวันมาตอมกินน้ำหนองในทันที  ไม่ว่าคนเหล่านั้นจะใช้สารพัดวิธี ทั้งตบตี จับขว้างทิ้ง แต่แมลงวันเหล่านั้นก็ไม่ยอมจากไปไหน  กลับยิ่งดูดติดแน่น ยิ่งกินลึก  ยิ่งคันเข้าไปถึงกระดูก  ทุกข์ทรมานจนร่ำไห้โศกเศร้า แต่ละคนต่างร้องไห้ออกมาเองโดยไม่ได้ตั้งใจ ทิ้งตัวลงกระแทกพื้นอย่างแรง บางคนก็กลิ้งอยู่กับพื้น ร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด  ร่ำไห้ไม่หยุด  สภาพเหตุการณ์เหล่านี้ช่างน่าเวทนา! น่าสงสาร!

พุทธะจี้กง : ศิษย์เรา  เจ้าอย่าได้ทุกข์ใจเลย  วิญญาณบาปเหล่านี้ก่อกรรมทำชั่วเอาไว้  ก็ต้องรับผลกรรมนี้ด้วยตัวเอง  ไม่ต้องเวทนาสงสารเขาหรอก

ชิวเซิง : คนเหล่านี้ที่จริงแล้วมีเหตุต้นผลกรรมอย่างไรถึงได้มาอยู่ที่นี่?

พุทธะจี้กง : วิญญาณบาปเหล่านี้ตอนสมัยที่มีชีวิตอยู่ล้วนแต่เป็นคนที่เสพสังวาสกับคนในสายเลือดใกล้ชิด  คนที่เป็นพ่อไม่เพียงไม่มีความรักความเมตตาต่อลูก  กลับใจดำอำมหิตใช้ความป่าเถื่อนเยี่ยงสัตว์เดรัจฉานทำร้ายลูกในไส้  เด็กน้อยจะต่อต้านขัดขืนอำนาจของพ่อได้อย่างไร  คนที่เป็นพ่อสั่งให้ลูกเสพสังวาสกับตัวเอง บังคับข่มขู่ ทำให้จิตใจของเด็กน้อยบอบช้ำ  ร่างกายแปดเปื้อนมีมลทิน  พฤติกรรมที่ชั่วช้าเช่นนี้ฟ้าดินจะไม่ให้อภัย  บาปกรรมนี้ตัวเองเป็นคนสร้างเอง  จะต้องตกนรกอเวจี ตลอดทั้งวันทั้งคืนเกิดๆตายๆอยู่ในนี้นับครั้งไม่ถ้วน  อยากจะหลุดพ้นออกจากความทุกข์แม้เพียงชั่วขณะก็ไม่สามารถเป็นไปได้  เจ้าเรียกวิญญาณบาปมาสอบถามดูเถอะ

ชิวเซิง : ตำแหน่งต่างๆของอวัยวะบนใบหน้าดูผิดเพี้ยนไปหมด  มืองอ  ขาเป๋  ร่างกายดูคล้ายป้อมปืน  คนเช่นนี้มีบาปหนัก (เกิดลมขึ้นวูบหนึ่ง  เปลวไฟที่คุโชนอยู่ก็มลายหายไป  เห็นหมาทองแดงกำลังกัดวิญญาณบาปอยู่ตรงหน้าพอดี  จึงถามวิญญาณบาปตนนี้ว่าตอนที่มีชีวิตอยู่ได้ทำกรรมใดไว้?  ทำไมถึงตกนรกอเวจีรับทุกข์ทรมานต่างๆเช่นนี้?)

วิญญาณบาป : ฉันแซ่โจว  บาปกรรมที่ทำในชาติที่แล้ว เพียงเพราะเรื่องนี้เรื่องเดียว ทำให้ฉันตกต่ำเช่นนี้ ในขณะที่ลูกสาวแท้ๆของฉันกำลังเริ่มโตเป็นสาว  มีความบริสุทธิ์สดใสงดงาม  ฉันบังเกิดจิตที่ชั่วร้ายขึ้น  ในใจของฉันเต็มไปด้วยตัณหาราคะอันเร่าร้อนที่คอยแผดเผาจนยากที่จะทนได้  ก็ฉันเป็นพ่อของเขา  จะพูดอะไร จะทำอะไร  ลูกสาวของฉันก็ยากที่จะต่อต้านขัดขืน ได้แต่ยอมคล้อยตาม เมื่อเป็นเช่นนี้ฉันจึงใช้ความป่าเถื่อนเยี่ยงสัตว์เดรัจฉาน ร่วมเพศกับลูกในไส้ของตัวเอง แค่ครั้งเดียวในชีวิต  ฉันถูกพญายมประณามว่า เป็นพ่อคน คิดไม่ถึงเลยว่าจะเสพสังวาสกับเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเอง  ตัดสินให้ฉันรับโทษในนรกภูเขามีด  นรกกระทะทองแดง  นรกเจาะใจ  นรกกินตา  นรกบดยอด  นรกทุบเท้า  นรกสับมือ  และนรกขุมต่างๆ  เกิดๆตายๆอยู่ในนรกนับครั้งไม่ถ้วน  รับการลงทัณฑ์ไม่ได้หยุดพัก  ยิ่งตอนนี้ยิ่งทุกข์ทรมานมากขึ้นอีก  อยู่ในนรกอเวจีนี้ถูกไฟที่ร้อนแรงเผาไหม้ร่างกาย  เหมือนกับไฟแห่งตัณหาราคะที่คอยแผดเผาร่างกาย  แล้วยังมีอินทรีเหล็กกินตา  หมาทองแดงไล่กัด  มีวิหคเพลิงใช้กรงเล็บข่วน  มีงูพิษ  มีแมลงวันดูดเกาะตามตัว  คันจนสุดที่จะทนได้

ชิวเซิง : นรกอเวจี  บาปกรรมตามสนองจากการร่วมเพศกับคนในสายเลือดใกล้ชิด  การลงโทษนั้นโหดเหี้ยมทารุณอย่างที่สุด ไม่รู้ว่าจะสลายบาปกรรมนี้ได้อย่างไร?

พุทธะจี้กง : ปรารถนาจะหลีกห่างจากความทุกข์นี้  มีเพียงตอนที่มีชีวิตอยู่จะต้องปฏิบัติตามหลักคุณสัมพันธ์ห้าอย่างเคร่งครัด  โดยเฉพาะอย่างยิ่งพ่อกับลูกนั้นมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันทางสายเลือดมากที่สุด เกี่ยวข้องกันทางสายเลือดโดยตรง  ยิ่งต้องระมัดระวังอย่างเคร่งครัด  ต้องปฏิบัติตนเป็นแบบอย่างที่ดี  มีความรักความเมตตาต่อลูก นี่จึงเป็นหลักปฏิบัติของผู้เป็นพ่อ  หลักธรรมของฟ้าดิน  ผู้ใหญ่กับเด็กมีลำดับขั้น  ความรักไม่ควรแปรเป็นอื่น หากมีการล่วงละเมิดฝ่าฝืน จะต้องมีจิตที่สำนึกเสียใจในความผิดอย่างสุดซึ้ง สารภาพบาปต่อหน้าองค์พระพุทธะและตั้งสัตย์ปฏิญาณว่าจะไม่เกิดความคิดที่ชั่วช้าเช่นนี้อีกต่อไป  โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องปฏิบัติอย่างจริงจัง วอนขอให้พระพุทธะเมตตาสงสารให้อภัยในความไม่รู้  เอาล่ะ!  วันนี้เที่ยวชมเพียงเท่านี้  พวกเรากลับกันเถอะ ถึงก่งเหิงถังแล้ว  ศิษย์เราจงกลับเข้าร่าง

ชิวเซิง : ศิษย์น้อมส่งพระอาจารย์