อนุตตรธรรม
รายชื่อหนังสือในหมวดอนุตตรธรรม
เมื่อ เห็นแสงแดดเราจึงรู้ว่ามีดวงตะวัน เห็นคนจึงรู้ลักษณะสังขาร เห็นลูกหลานจึงรู้ว่าเขามีบรรพบุรุษ ... รายละเอียด
ตายแล้วฟื้นแค่ 4 ชั่วโมง เพราะพญายมให้เวลามารับวิถีอนุตตรธรรมธรรมแค่ 4 ชั่วโมงเท่านั้น
เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง เป็นประจักษ์หลักฐานให้พวกเราตระหนักว่า วิถีอนุตตรธรรมมีการปรกโปรดสามโลกจริงในช่วงยุคปลายกัล์ปนี้เอง ฉะนั้น ใครก็ตามที่ยังไม่ได้รับวิถีธรรม ถือว่าน่าเสียดายยิ่งนักเพราะหกหมื่นปี กว่าจะมีการปรกโปรดสามโลกครั้งใหญ่ แน่นอนเมื่อมีนรกคนเป็นแล้ว ก็มีนรกคนตายด้วยเช่นกัน เรื่องนี้เป็นเรื่องของท่านสุภาพสตรีท่านหนึ่ง (ไม่ขอเอ่ยนาม) อยู่จังหวัดจันทบุรี เขาตายแล้วฟื้นเพียงแค่ 4 ชั่วโมง น่าสงสารเหลือเกิน แต่เพราะความไม่รู้ ไม่เข้าใจ ไม่ศรัทธาในวิถีอนุตตรธรรม จึงเสียโอกาสอันยิ่งใหญ่ แต่ละวันมีคนมาชวนเขารับธรรมะ เขาก็ไม่ไป เพราะเขาไม่เชื่อเรื่องพวกนี้ ไม่เชื่อว่า โองการสวรรค์มีจริงๆ ไม่เชื่อว่า เป็นการฉุดช่วยเหล่าเวไนยทั้งเทวโลก ... รายละเอียด
ปรัชญาจีน
- คุณธรรมสำคัญกว่าชีวิต- เมื่อไม่อาจพิทักษ์ความเป็นธรรม ก็อย่าบิดเบือนความเป็นธรรมให้สอดคล้องกับตัวเอง- ผู้ที่รู้ดีว่าอะไรเป็นความดี ความชั่ว แต่ไม่ปฏิบัติตาม เขาเรียกว่ามือถือสากปากถือศีล- ความประหยัดเป็นคุณธรรมของสุภาพบุรุษ ความตระหนี่เป็นอุปนิสัยของคนต่ำทราม- ประหยัด มัธยัสถ์ เป็นทางสร้างตัว- ความซื่อสัตย์ สุจริต ความกล้าหาญ พากเพียร บากบั่น เป็นหนทางสู่ความสำเร็จ- หยาดฝนคือเมตตาจากฟ้าฉันใด น้ำพระทัยฝ่าบาทก็ปกเกล้าทั่วหล้าฉันนั้น- คุณธรรมน้ำมิตร คบที่จิตใจ หลักความเป็นคน ควรยึดถือไว้ให้มั่น- ถ้าเพื่อแก้แค้นส่วนตัว จะไม่สนใจกฎหมาย ต่อให้เป็นการกระทำเพื่อความกตัญญู ก็ไม่มีใครยกย่องว่าเก่ง- ความแค้นเปรียบเหมือนดาบสองคม ทำร้ายได้ทั้งคนอื่นและตนเองถ้ายิ่งไปถูกผู้ไม่เกี่ยวข้อง ก็ถือว่าเป็นบาปหนัก ควรใช้เมตตาลบล้างความแค้นความบาดหมางให้สิ้นสุด- ช่วยคนดีกว่าทำร้ายคน- อธรรมย่อมไม่อาจชนะธรรม- เกิดเป็นคนควรเป็นคนซื่อสัตย์ และเป็นผู้เสียสละ- ผู้มีอุดมการณ์และความเมตตา จะไม่ทำลายเมตตาเพื่อรักษาชีวิตไว้ แต่จะยอมเสียสละชีวิตของตนเพื่อรักษา เมตตาธรรม- มีแต่น้ำท่วมคนตาย ไฟเผาคนวอดวาย แต่ผู้มีเมตตาตายด้วยเมตตายังไม่เคยมี- ความกตัญญูกตเวทีเป็นหลักธรรมของฟ้า เป็นคุณธรรมของดิน และเป็นหลักการดำเนินชีวิของคน- รักของบิดามารดา เป็นรักเที่ยงแท้แน่นอน- เกิดเป็นบุตรให้รู้จักกตัญญูบิดามารดา เกิดเป็นศิษย์ให้รู้จักคารวะครูบาอาจารย์- ความซื่อสัตย์ของสามีภรรยา เป็นสมบัติอันล้ำค่าของครองครัว- ลูกเมีย ตายแล้วเราจะได้พบหน้ากันหรือ- ผู้ใดนับถือบิดามารดา ผู้นั้นย่อมเป็นสุข- ยศถาบรรดาศักดิ์ เป็นของนอกกาย ลูกแก้วเมียขวัญ เป็นความสุขอันแท้จริงของมนุษย์- มีลูกไม่อบรม ถือเป็นความผิดของพ่อแม่- ความกตัญญูกตเวทีที่บุตรมีต่อบิดามารดาคือ บุตรไม่พึงกระทำการฝ่าฝืนขนบธรรมเนียมประเพณี- บิดามารดาย่อมมีกังวลห่วงใยเป็นอาจิณว่า บุตรจะเจ็บไข้ได้ป่วย บุตรจึงควรดูแลร่างกายให้มีสุขภาพดีอยู่เสมอ นี่เป็นการแสดงออกถึงความกตัญญูกตเวทีของบุตรที่มีต่อบิดามารดา- ผู้มีคุณธรรม ไม่ทำร้ายผู้บาดเจ็บ ไม่จับคนชรามีผมหงอกของมาเป็นเชลย- เป็นเดรัจฉานมันยังรู้คุณคน เป็นมนุษย์ไม่รู้จักบุญคุณของท่านผู้มีคุณแล้ว สู้เป็นเดรัจฉานไม่ได้ ช่างน่าอับอายแก่เดรัจฉานผู้มีชาติต่ำช้า- บุตรวัยฉกรรจ์พึงครองตนอย่างนี้คือ อยู่ในบ้าน ก็กตัญญูกตเวทีต่อบิดามารดา อยู่นอกบ้านก็ให้ความเคารพผู้มีอายุมากกว่า- ดำเนินการใดให้ระมัดระวัง - พูดคำสัตย์จริง ๑ รักคนทุกคน๑ ใกล้ชิดผู้มีเมตตาการุณย์๑ ถ้าปฏิบัติได้อย่างนี้หากพอมีเรี่ยวแรงอยู่บ้าง จึงค้นคว้าหาความรู้ต่อไป- สาธุชนรู้จักแต่คุณธรรม ปุถุชนรู้จักแต่ผลประโยชน์- ผู้ทรงคุณธรรมไม่เคยโดดเดี่ยว เหมือนคนมีบ้านต้องมีเพื่อนบ้าน- บุคคลใดไม่รักบิดามารดาของตน แต่กลับไปรักคนอื่นถือเป็นเรื่องขัดธรรมชาติ และเป็นความชั่ว- การจะอบรมสั่งสอนประชาชนให้รักใคร่กัน ไม่มีอะไรดีไปกว่าการให้รู้จักความกตัญญูกตเวที- การจะอบรมสั่งสอนประชาชนให้มีมารยาทและนอบน้อมกันไม่มีอะไรดีไปกว่าการให้รู้จักเคารพพี่ชาย- สัตบุรุษที่หมั่นดูแลบิดามารดาของตน ด้วยรักและเคารพยาวนานสม่ำเสมอ นับว่าเป็นบุตรผู้มีความกตัญญูกตเวที และเป็นที่ยกย่องให้ก้องเกียรติในหมู่ชน- ผู้รักบิดามารดาของตน ย่อมจะไม่รังเกียจบิดามารดาของผู้อื่น ผู้เคารพบิดามารดาของตน ย่อมจะไม่เหยียดหยามบิดามารดาของคนอื่น- ความกตัญญูกตเวทีที่บุตรมีต่อบิดามารดาของตน เป็นหน้าที่ตามธรรมชาติของบุตรการที่บุตรนำเอาการสนองคุณปรนนิบัติบิดา ไปสนองคุณปรนนิบัติมารดาย่อมเป็นความรักที่บุตรมีต่อบิดามารดาโดยเท่าเทียมกัน- การทำความดีทั้งปวงที่เกิดจากใจคน ไม่มีสิ่งใดดีไปกว่าความกตัญญูต่อบิดา- บิดามารดาย่อมเป็นที่รักของบุตร บุตรย่อมเป็นที่รักของบิดามารดา เป็นกฎธรรมชาติ- บิดามารดารักบุตรยิ่งกว่าแก้ว- ผู้มีอายุสูงแปดสิบปีย่อมจะมีบุตร เพราะบุรุษไม่เหมือนสตรี- ดีร้ายอย่างไร เมื่อเป็นลูกในไส้ ควรเลี้ยงลูกดูไปก่อน บิดามารดาจงเห็นเถิดว่า เสือนั้นถึงร้ายอย่างไร ก็ไม่ทำอันตรายลูก- จงทำตนให้เปนบุตรที่ดี วันหน้าจะได้เป็นบิดามารดาที่ดี- บุตรจะมีหรือไม่ แล้วแต่บุญกรรมนำพา จะหวังให้เป็นไปตามใจปรารถนานั้นไม่ได้ อนึ่ง ถ้าได้บุตรที่ดีก็ดีไป ถ้าได้บุตรที่ชั่วก็จะพาให้ตระกูลอับเฉา ร้ายยิ่งกว่าไม่มีเสียอีก- คุณของพ่อคือการเลี้ยงดู คุณของแม่คืออบรมสั่งสอน เราเป็นบุตรต้องยอมตายด้วยความกตัญญู คนที่ไม่รู้จักบรรพบุรุษของตนก็ต้องยากจน- เราเป็นหนี้บิดามารดาในข้อที่ว่า ท่านเป็นผู้ได้ให้กำเนิดบังเกิดเกล้าตัวเรามา- เลี้ยงบุตรไม่สอนเหมือนเลี้ยงปลา เลี้ยงบุตรีไม่สอนเหมือนหมู- ใจราษฎรแข็งเหมือนอย่างเหล็ก กฎหมายรัฐบาลควบคุมเหมือนเตาหลอม- นกรังเดียวบินแยกไปฉันใด พี่น้องควรแยกกันอยู่ฉันนั้น- จงเก็บอารมณ์ไว้เถิด จะเห็นความสว่างข้างหน้า- เมื่อใครทำชั่ว ย่อมแพ้ภัยตัวเอง- สวรรค์มีตาเวรกรรมมีจริง- ทำผิดครั้งเดียว เหมือนตราบาปตลอดชาติ- คนเราถ้าไม่ก่อกรรมทำเข็ญ ย่อมไม่กลัวใครจ้องทำลาย- รู้ว่าผิดแล้วคิดแก้ไข จึงนับว่าประเสริฐ- หากทำสิ่งถูกต้องดีงาม ไม่ต้องกลัวประวัติด่างพร้อย- คุณความดีเป็นรางวัลอันสูงสุด- ในที่ที่มีความละอายใจ ย่อมมีคุณความดีปรากฏอยู่- คนที่ตายเพื่อความดี ไม่เคยสูญสลาย- อย่าขายคุณความดีเพื่อซื้อความร่ำราย- มีค่าเท่ากับสรรเสริญคุณความดี- คนทำดีหากพลาดพลั้งสักครั้ง ที่ผ่านมาก็เท่ากับสูญเปล่า- คุณความดีเป็นอาวุธที่ถุกขโมยไม่ได้- ความกลัวเป็นอุปสรรคของความดี- คุณความดีย่อมหนีจากใจของคนละโมบ- คุณความดีไม่คร่ำครึ- คุณความดีและความสุข เป็นเหมือนแม่ลูกกัน- ธรรมดามนุษย์ที่เกิดมาในโลก ถ้ายังไม่ถึงแก่วาระที่จะเป็นอันตรายแล้ว เทพเจ้าย่อมช่วยอภิบาลรักษา- คนเราเกิดมาจะดีหรือชั่ว ขึ้นอยู่กับบุญทำกรรมแต่ง จะเอารูปร่างหน้าตาเป็นเครื่องวัดนั้นไม่ถูก- คูณธรรมความดีงาน เป็นสุขภาพของจิตใจ คุณความดีเป็นถนนเดินไปสู่เกียรติยศ- ความกตัญญู เป็นการแสดงถึงจิใจ ที่สูงและประเสริฐยิ่งนัก- เลือกทำความดี เพื่อหลีกความชั่ว- สร้างแต่ความดี คือ สร้างแต่ความสุข- อย่าปิดหนทาง ในการสร้างความดี- ไม่สามารถแยกดี แยกชั่ว เป็นคนที่น่าห่วงที่สุด- คุณธรรมความดีมิได้มีอยู่ที่ลิ้น หากมีอยู่ในใจ- มิมีสิ่งใดที่ไม่ประสบผลสำเร็จ หากมีความขยันอดทน- คนดีเกลียดความชั่ว เพราะรักในคุณธรรม- ความสัตย์ซื่อ คือ มรดกที่มีค่ามากที่สุด- การกระทำทั่งมวล ความซื่อสัตย์สำคัญที่สุด- ความดี คือ เว้นจากการทำบาป และไม่ทำบาปด้วย- รู้จักตนเอง คือ ผู้รู้อย่างแท้จริง- ประพฤติต่อผู้อื่นอย่างไร พึงได้รับผลอย่างนั้น- มีคุณธรรมเป็นนิจ ชีวิตจะมีแต่สุขเสมอ- ความหวาดหวั่น เป็นอุปสรรคแก่การสร้างคุณธรรม- ความสัตย์ซื่อ เป็นกุศโลบายที่ดีที่สุด- คุณธรรมเท่านั้น ที่สูงค่าล้ำเลิศ- คุณความดี คือการแสดงออกของจิตใจที่ดี- เคารพผู้อื่นแล้วผู้อื่นจะเคารพท่าน- มารยาทดี ต่อผู้อื่น ย่อมมีค่ายิ่ง- มารยาทอ่อนโยนเป็นมิตรกับคุณธารรม ยากที่จะแยกออก- ความอดทน คือ บิดาแห่งคุณธรรม- จิตที่ยึดมั่นในพุทธธรรม ไม่มีมารมารบกวน- คุณความดี เป็นฐานสร้างมิตร- การสร้างความดี เหมือนปีนป่ายขึ้นเขา ต้องใช้ความพยายามสูง ส่วนการทำชั่ว เหมือนลงเขาไม่ต้องใช้แรงอะไร- คุณธรรมความดี เป็น อมตธรรม ผู้สละเพื่อคุณธรรม ย่อมไม่ดับสูญ- ซื้อด้วยตาบอด ขายก็ต้องบอดตาม- ให้ตอบแทนความดีด้วยความดี คือคุณสมบัติของนักปกครอง - ความเที่ยงธรรมไม่เอนเอียง คือคุณสมบัติผู้ปกครอง- อยากให้คนจงรักภักดี เราต้องซื่อตรงต่อหน้าที่ของเรา- ความโง่เขลาต่อเวลากลางคืนของจิตใจ แต่เป็นเวลากลางคืนที่ปราศจากดวงเดือนหรือดวงดาว - ค้าขายทำง่าย หุ้นส่วนเข้ายาก- ชีวิตคือความซื่อสัตย์- สิ่งที่อับอายขายหน้า สำหรับผู้มีเกียรตินั้น คือเมื่อเขาทำไม่ได้อย่างที่เขาพูด- คนอ่านคนอื่นออก คือคนคงแก่เรียน คนรู้จักตัวเอง คือคนฉลาด- รู้แน่ว่า เขาไม่ได้ทำผิดร้ายอะไร แม้แต่คิดร้ายต่อใครก็ไม่เคยคิด เช่นนี้ เขาก็ไม่มีความกลัว ผู้มีเกียรติทุกคนจึงเป็นผู้กล้า- ไม่ดื้อดึงโดยไม่คิดถึงเหตุผล คือคุณสมบัติผู้ปกครอง- ไม่ตัดสินอะไรเอาแต่ใจตัว คือคุณสมบัติผู้ปกครอง- ให้ตอบแทนความชั่วด้วยความยุติธรรม คือคุณสมบัติของนักปกครอง- อยากให้คนมีกำลังใจช่วยเหลือเรา เราต้องประพฤติเป็นคนดีที่สุด- อย่าประพฤติต่อผู้อื่น เหมือนที่เราหวังจะให้ผู้อื่นทำแก่เรา- อยากให้คนเคารพนับถือ เราจะต้องมีเมตตาจิตต่อเขาอย่างแท้จริง- ผู้ซื้อใช้เงินปลอม ผู้ขายให้ของเก๊- ใช้คนให้เหมือนใช้ไม้ ถ้าผุไปนิดเดียวอย่าโยนทิ้งทั้งท่อน- ถ้าคนใดไม่ได้ทำความผิดไว้ แม้ในเวลาดึกสงัดจะมีเสียงเคาะเรียกเขาก็หาสะดุ้งไม่- ไม้คดเขาเอาไปทำขอ เหล็กงอเขาเอาไปทำเคียว แต่คนคดเคี้ยวเราไม่ควรร่วมด้วย- ไม่ถูกถาม จงรับสารภาพเสียแต่เมื่อทำผิด- ไม่ว่าผู้ใดขณะที่มีจิตใจเขม็งตึงเครียด อดชะล่าเลินเล่อมิได้ ไม่ว่าเป็นความชะล่า เลินเล่อน้อยนิดปานใด อาจเป็นต้นเหตุแห่งความผิดพลาดถึงแก่ชีวิต- ไม่ว่าสิ่งหนึ่งวิเศษล้ำค่าปานใด ก็ไม่ทรงค่าเท่าชีวิตตนเอง- ของสิ่งหนึ่งไม่ว่าเป็นขมหรือหวาน เมื่อคิดทานต้องทานลงลงไป- บางครั้งชีวิตไม่ง่ายนัก บางครั้งกระทั่งคิดตายก็ไม่ใช่เรียนง่ายดาย- บางครั้งชีวิตคนเฉกเช่นการพนัน หากชนะร่ำไปไม่พ่ายแพ้สักครา การพนันเช่นนั้นจะแปรเปลี่ยนเป็นไร้รสชาติ ต้องมีแพ้มีชนะ จึงสนุกสนานสมใจ- ความตายหนักดั่งขุนเขา เบาดั่งขนนก- เรื่องราวของชีวิต ยังไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร จะไปรู้เรื่องราวความตายได้อย่างไรเล่า- ในโลกมีเรื่องที่สุดคาดคิดคำนวณ สุดที่จะอธิบายได้เกิดขึ้นมากมาย- เรื่องราวในโลก มีมากหลายที่มีใคร่สมเหตุผล- เรื่องราวในโลกส่วนใหญ่ล้วนเป็นเช่นนี้ มีส่วนที่ดีก็มีส่วนที่เลวร้าย- ความจริงในโลกมีเรืองประหลาดพิกลอยู่มากหลายอย่างยิ่ง- ทุกประการต่างเกิดขึ้นตามครรลองของมัน เฉกเช่นกับเมื่อฝนประพรมดอกไม้ ใบหญ้า ต่างงอกงามขึ้นมา- คนที่ในใจไม่มีอาฆาตแค้น วันเวลาย่อมปลอดโปร่งแจ่มใสกว่า- สิ่งที่มากับความแค้นอาฆาต มีแต่ความพินาศดับสูญเท่านั้น- ตัวความแค้นเป็นอาวุธชนิดหนึ่ง มิหนำซ้ำเป็นชนิดที่น่ากลัวที่สุด- อโหสิ ยังยิ่งใหญ่กว่าล้างแค้นมากนัก ยิ่งใหญ่ชั่วกาลนาน- ผู้ที่ชมชอบฆ่าคนที่สุด มักเป็นผู้ที่กลัวตายที่สุด - คนผู้หนึ่งเมื่อมีจิตใจเบิกบาน มักใจกว้างเป็นพิเศษ- รู้จักคนรู้จักหน้ามิรู้จักใจ ยิ่งเป็นจอมโฉดชั่วสามานย์ คนภายนอกยิ่งสังเกตไม่ออก- ท่านหากมีกำลังขวัญ มันจะกลับกลายเป็นพลังอันมหาศาลชนิดหนึ่ง- จิตใจคนยากหยั่งคำนวณ คนผู้หนึ่งที่แท้ดีเลวประการใด ไม่อาจสังเกตออกในเวลาสั้น ๆ เพียงมิกี่เดือน- เนื่องเพราะมนุษยชาติมีน้ำใจ มนุษย์จึงเป็นมนุษย์- คนตายไม่สามารถกระทำเรื่องชั่วร้าย ดังนั้นคนตายล้วนเป็นคนดี- การถือดี คือ การหาที่ตาย- ความตาย มิว่าสำหรับกับบุคคลผู้ใด ล้วนเป็นเรื่องเจ็บปวดร้าวประการหนึ่ง- ตายไยมิใช่เป็นหารพักผ่อนที่ดีที่สุด- จะมีชีวิตอยู่โดยทรงคุณค่าเป็นที่ลำบากก็จริง จะตายให้มีคุณค่า ยิ่งยากเข็ญกว่ามากนัก- ลูกผู้ชายเงยหน้าอย่าให้อายฟ้าก้มหน้าอย่าให้อายดิน- คนผูกลูกกระพรวนที่คอเสือ ต้องเป็นคนแก้ลูกกระพรวน- ปุถุชนมักปิดบังข้อบกพร่องของตนเสมอ- สัตบุรุษท่านหนักแน่น มั่นคง มุ่งมั่นเรื่องของตนจึงไม่แข่งดีกับใคร- สัตบุรุษอยู่รวมกับใคร ๆ ได้อย่างสนิทสนม แต่ไม่ลำเอียงเข้าข้างฝ่ายใด- สัตบุรุษสั่งสมคุณธรรมให้พอกพูนเพิ่มทวี พาลชนพอกพูนความชั่วช้าหนาแน่น- ลูกผู้ชายที่แท้จริงคนหนึ่งมาตรว่ารับความลำบากยากเข็ญปานใด ก็ไม่ควรกลัวตาย- บุรุษความจริงชมชอบเข้าข้างตนเอง- บุรุษที่ปราศจากความทะเยอทะยานอยาก ไม่อาจนับเป็นบุรุษที่แท้จริง- บุรุษที่ข่มเหงสตรี มิเพียงไร้ยางอาย ทั้งยังไร้คุณค่า- เป็นหญิงเมื่อยังไม่มีสามี อยู่ในเหย้าเรือน ต้องอยู่ในโอวาทของบิดามารดา ครั้นมีสามีแล้ว ต้องอยู่ในโอวาทของสามี- ธรรมดาเกิดมาเป็นลูกผู้หญิง เมื่อมีอายุพอสมควร ก็ต้องตกแต่งให้มีสามี ออกเรือนไปด้วยกันทุกคน- ถ้าเป็นหญิงบริสุทธิ์ ย่อมจะไม่ขอมีสามีถึงสองคน- แผ่นดินมิได้ไร้เส้นหญ้า หญิงรูปงามที่ดียังมีอยู่อีกถม- ในใต้หล้ามีแต่อ้อมอกมารดา จึงเป็นเกราะกำบังอันปลอดภัยที่สุด- ความรักของมารดา เป็นประกายเจิดจ้าจำรัสที่สุด ในอุปนิสัยใจคอของอิสตรี- เพียงแต่ทารกแม้ต้องพึ่งมารดา มารดาก็ฝากฝังชีวิตจิตใจกับทารกเช่นกัน- ไม่มีมารดาคนใด มิมุ่งหวังให้บุตรธิดาของตัว มีชีวิตด้วยความสุขสมบูรณ์- มาตรแม้นในใต้หล้า มีแต่มารดา จึงให้ความปลอดภัยแก่ทารก แต่ก็มีทารก จึงสามารถปลอบประโลมขวัญมารดา ทำให้มารดาสงบเป็นสุข ความรู้สึกนี้ลึกล้ำพิสดารยิ่ง- สตรีหากใจแข็งขึ้นมา ยังแข็งกระด้างกว่าบุรุษมากนัก- ผู้คนบางคนบอกว่าสตรีที่ชาญฉลาดจะไม่งดงาม สตรีที่งดงามจะไม่ฉลาดเนื่องด้วยพวกนางกับกรประทินใบหน้ามิมีเวลาลับสมอง- การสะกดอดกลั้นนับเป็นคุณสมบัติประการหนึ่งของอิสตรี- สตรีในโลก มีสักกี่นางที่ไม่หึงหวง- ไม่ว่าเป็นสตรีที่เก่งกล้าสามารถปานใด ต้องมีเวลาต้องการบุรุษ หากคิดสืบเชื้อสายต่อไป ยิ่งไม่อาจขาดบุรุษ- ลูกผู้ชายกล้าทำกล้ารับ ไม่ใช่รักตัวกลัวตาย ทำให้เกียรติของวงศ์ตระกูลเสื่อมเสีย- สัตบุรุษสมบูรณ์ด้วยความรู้และคุณธรรม จึงทำอะไรได้หลายอย่าง ต่างจากของใช้ ซึ่งของอย่างหนึ่งก็จะใช้ประโยชน์ได้อย่างเดียว- บุคลิกอีกลักษณะของสัตบุรุษเปลี่ยนไปใน ๓ ลักษณะคือ ๑. มองจากที่ไกล ดูหนักแน่นมั่นคง น่าเกรงขาม ๒. อยู่ต่อหน้า กิริยาสุภาพนุ่มนวล น่ารักน่าเคารพเมื่อเปล่งวาจา คำพูดจริงจังดังเหลือเกิน- สัตบุรุษระมัดระวังคำพูด ประกอบกิจว่องไว- ผู้ที่รู้ว่าตนมีข้อบกพร่องแต่ไม่ยอมแก้ไข แสดงว่าเขามีข้อบกพร่องอย่างแท้จริง- บุรุษใจคอกว้างขวางเบิกบานแจ่มใส- ปุถุชนใจคอคับแคบขุ่นมัว- ลักษณะของผู้มีเมตตาธรรมมี ๕ ประการ- เคารพผู้อื่น- ผ่อนผันให้ผู้อื่น- มีความสัตย์ซื่อ- มีความว่องไว- มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่- คนดีเป็นครูของคนชั่ว คนชั่วเป็นอุทาหรณ์ของคนดี- คนโง่เขลามักเศร้าใจกับอดีต- คนข่มได้ ฟ้าข่มไม่ได้ คนหยามได้ ฟ้าหยามไม่ได้- คนไม่ควรกังวลว่าตนจะไม่มีตำแหน่งหน้าที่ แต่ควรกังวลว่าจะไม่มีความว่ารู้ความสามารถ เหมาะแก่ตำแหน่งหน้าที่- คนที่ถูกเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ กระทบกระทั่ง แต่อดกลั้นไว้ไม่ได้ ย่อมไม่อาจทำการใหญ่ได้- ผู้ทีอายุ ๔๐ แล้ว ยังรังเกียจของสาธารณชน เขาย่อมเอาดีไม่ได้ตลอดชีวิต- ผู้ก่อสงครามเพื่อต้องการอำนาจ แล้วตั้งตนเป็นใหญ่ ไม่ควรยกย่องว่าเป็นขุนนางเพราะหวัง ลาภยศ คำยกย่อง ไม่ควรให้ทำงานเพื่อบ้านเมือง- ถ้าเป็นชายซื่อสัตย์กตัญญูแผ่นดินแล้ว ไม่ขอเป็นข้าสองเจ้า บ่าวสองนาย- เกิดเป็นชาย ถ้ามีความมานะพยายาม ก็อาจเป็นขุนนางได้- คนฉลาดคิดมากมักจะเข้าเนื้อ คนโง่คิดมากมักจะเกิดประโยชน์- เสือตายไว้หนัง คนตายไว้ชื่อ- ปราชญ์ถ่อมตนยอมเป็นคนรั้งท้าย จึงได้เป็นคนอยู่หน้า ปล่อยวางไม่เห็นแก่ตน จึงมีชีวิตอยู่ได้ดี มิใช่เพราะปราชญ์ไม่เห็นแก่ตนดอกหรือ ตัวท่านเองจึงมีความสมบูรณ์- กับคนด้วยกันยังไม่รู้วิธีปฏิบัติอย่างแท้จริง จะไปรู้วิธีปฏิบัติต่อผีสางเทวดาได้อย่างไรเล่า- คนผู้หนึ่งหากมีความคิดอ่านลึกซึ้งมีแผนอุบายลึกล้ำ รับรองไม่กล้ากระทำผิด- คนชาญฉลาดไม่เพียงรู้จักแสร้งเป็นเมามาย ยังต้องรู้จักแสร้งเป็นโง่งม- คนผู้หนึ่งต้องเคารพต่อตัวเองก่อน ผู้อื่นจึงเคารพต่อเขา- ไม่ว่าอยู่ในสภาพลำบากยากเข็ญปานใดสามารถยิ้มสักครั้งนับเป็นเรื่องดี- ไม่ว่าเป็นเส้นทางยางไกลปานใด ทุรกันดารเพียงไหน ของเพียงท่านยินยอมเดิน ตั้งใจเดินฝ่าอันแน่วแน่ ต้องมีวันบรรลุถึง ไม่ว่าเป็นอุดมการณ์ลำบากยากเข็ญปานใด ขอเพียงท่านมีปณิธานหาญมุ่ง ต้องมีวันประสบผล- ความรักที่ลึกซึ้งกินใจ ก็สามารถบันดาลให้ผู้คนใจแหลกลาญสลาย เช่นเดียวกับความปวดร้าว - เรื่องราวความรักบางครั้งน่ากลัวยิ่ง- ระหว่างรักและแค้น คล้ายคมดาบ มีข้อแบ่งแยกตรงจุดใด ยากที่จะคำนวณได้- ความรัก ความจริงตาบอด ความหึงหวงยิ่งสามารถทำให้คนที่ฉลาดที่สุด กลายเป็นทั้งบอดทั้งโง่เขลา- คนที่ไม่มีความรัก ไหนเลยมีความเชื่อมั่น คนที่ปราศจากความเชื่อมั่น ไหนเลยเอาชนะได้ ?- ชาติก่อนบุญสนองมาร่วมเรือลำเดียวกัน ร้อยชาติบุญสนองมาร่วมเรือนหอ- เมื่อได้เงินด้วยความเบิกบาน ย่อมต้องใช้เงินด้วยความเบิกบานใจ- เจ้าเงินตัวนี้คล้ายกับสตรี เมื่อท่านติดพัวพันนาง นางปั้นหน้าไม่สนใจท่าน เมื่อท่านคิดผลักไสนาง ก็ผลักไม่พ้น- เงินสามารถบงการให้ปีศาจทำงานแทน และก็สามารถติดต่อให้เทพยดาช่วยเหลือ- มีเพียงเงินทองยังไม่พอ เงินทองมิใช่สามารถบันดาลให้คนมีความสุขอย่างแท้จริง- คนไยต้องไขว่คว้าหาเงินทอง ตกเป็นทาสของเงินตรา- มิว่าความลับใด จะช้าเร็วต้องมีวันถูกเปิดโปง- ในโลกไม่มีความลับใดอยู่เลย- มีแต่คนตายจึงสามารถรักษาความลับตลอดไป- มิว่าเป็นความลับใด ย่อมต้องมีวันถูกคลี่คลาย- เรื่องที่ยิ่งลี้ลับพิสดาร ดูเปลือกนอกยิ่งมักจะธรรมดาสามัญ เนื่องเพราะเช่นนี้เอง ดังนั้น มันจึงสามารถรักษาความลับไว้ได้- คนที่กล่าวโป้ปด หากไม่ใช่เพื่อประจบฝ่ายตรงข้าม ก็เพราะเพื่อปกป้องตนเอง- แต่ละคนยากยิ่งจะไม่มีเวลาหลงตัวเองสักครา- คนเราหากกระทั่งตัวเองยังไม่เชื่อมั่น ยังจะเชื่อถือผู้ใดได้- แม้นับเป็นคนฉลาดปราดเปรื่องสุดยอด แต่ในบางด้านก็กลายเป็นคนโง่เขลาได้- ไปมาหาสู่ด้วยความนอบน้อมให้ของกำนัลเพราะความหวังให้ช่วยเหลือ- ผู้ที่ชอบดื่มสุรา มักสามารถหาเหตุผลดื่มสักสองจอก- ผู้รู้สึกสุราจนเมามาย พอรู้สึกสร่างเมาปัญหายุ่งยากใจจะอุบัติขึ้นมา- คนที่อารมณ์หงุดหงิด มักคิดจะดื่มสุรา- สุราแม้ทำให้ผู้คนลืมเลือนความกังวลได้ แต่ในใต้หล้ายังมีเรื่องราวอีกมากมาย สามารถทำให้ผู้คนมิต้องการสุราเลย- ผู้ที่มีความหลังมากเกินไป หากไม่กรอกตัวเองเมามาย ไหนเลยหลับลงได้- น้ำไหลใสใส เขื่อนกันได้ นายที่ดีดี เสียเพราะเหล้า- มีชื่อในยุทธจักรเร็วเกินไป หาใช่เรื่องดีงามไม่ คนที่มีชื่อเร็วเกินไป ยามค่ำคืนต้องมีเวลาที่นอนไม่หลับ- สู้ผู้อื่นไม่ได้ แม้ไม่ใช่เรื่องเสื่อมเสียหน้าอันใด คิดยอมรับกลับไม่ง่ายนัก- ถือกำเนิดเป็นชาวยุทธจักร มีผู้ใดเป็นตัวของตัวได้- คนผู้หนึ่งหลังจากมีชื่อ มักไม่ต้องการเอ่ยถึงอดีตที่ขมขื่น- บางครั้งวีรบุรุษยิ่งใหญ่ก็กลับกลายเป็นโจรน้อย- นักปราชญ์ลำบากด้วยใจ ปุถุชนลำบากด้วยแรง- เบื้องหลังคนสามารถ มักจะมีคนอื่นที่สามารถมากกว่า ข้างหลังคนสามารถคนเดียว ยังมีความสามารถอีกหลาย- เขียนเสือ วาดหนัง แลไม่เห็นหน้าไม่รู้น้ำใจ- ใกล้น้ำรู้ปลา ใกล้ป่ารู้นก- อยู่บ้านไม่ต้องรับแขก ออกนอกบ้านรู้น้อยหน้าเขา- คนจนอยู่ในเมืองไม่มีใครรู้จัก คนมั่งมีอยู่ในป่าก็มีคนรู้จัก- รู้หน้าทั่วเมือง รู้ใจกี่คน- ผู้พิจารณาสิ่งทั้งปวงง่ายๆย่อมจะมีความยุ่งยากมากมาย- เขาผู้ไม่ประยัดก็ต้องเดือดร้อน- ระบายสีงูและตามแข้งขาขึ้นต้นไม้ไปจับปลาดังพูดมากและไม่ได้ผลอะไร- ตั้งต้นขายได้ลงท้ายขายเล่น- เห็นสภาพเวลานี้ควรคิดถึงสภาพเมื่อครั้งก่อน- จงไปถึงที่นาก่อนเพื่อนและถึงที่นอนทีหลังเขา- แม้ท่านไม่อยากให้คนอื่นทำแก่ท่านท่านก็อย่าไปทำแก่เขา- เมื่อเวลาล่วงไปจะชื้อด้วยเงินด้วยพากลับไม่ได้- ๓๐ไม่กล้า ๔๐ไม่มี ๕๐จวนถึงที่- เป็นการง่ายที่จะเปิดร้านขายของแต่ยากควบคุมให้เปิดอยู่เรื่อยไป- อย่าทะเลาะกับเมียเมื่อยามดึกจะรับความเปลี่ยวเปล่าตลอดคืน- เมื่อยังมีเงินต้องหาหนทางไว้ก่อน- งานการอยู่กับมนุษย์แต่ความสำเร็จอยู่กับ ดิน ฟ้า อากาศ- มุ่งเป็นพ่อค้าไร่นาปี่ปั่น- งอมืองอเท้าต้องอยู่ศาลเจ้า- ความเศร้าเปรียบเสมือนนกท่านหามันมิให้บินไปบนศรีษะท่านยอมมิได้แต่ท่านห้ามมัน มิให้ทำรังอยู่ในผมของท่านได้- การล้มเหลวเป็นแม้บทแห่งความสำเร็จ- หากท่านจะไปค้าขายจงขยาดต่อการอวดเงินของท่าน- ปากว่าตาขยิบ- คนกลัวคน เสือ เกรง เสือ- ถ้อยคำคือลมอักษรเป็นหลัก- คนใจดีถูกเขารังแกม้าใจดีถูกคนขี่- จงแสดงอัธยาศัยต่อทุกๆคน ดุจเดียวกับต้อนรับแขกคนสำคัญ- ใส่ใจดีกว่ารักษาตำรา- เรายังไม่ตายหนี้ยังไม่หมด- มีลูกจนไม่นานไม่มีลูกรวยไม่ยืด- ท่านไม่ประสงค์ให้เขาทำอะไรแก่ท่านก็อย่าทำสิ่งนั้นแก่คนอื่นด้วย- อย่าตอบจดหมายเวลากำลังโกรธ- อยู่ทรยศต่อที่ตนรับใช้จงรับความเอื้อเฟื้อของนายด้วยความเกรงกลัว- อย่าเอาฝืนไปขายและซื้อไม้มาหุงแทน- อันประเทศคับขันต้องการผู้นำที่ดี- แต่ครอบครัวขัดสนต้องการแม่บ้านที่ดี- ขนมเปี๊ย ๕ อัน แขก ๔ คน กินไม่หมด- ผ้าขี้ริ้วนั่นแหละเป็นของเรา- อย่าลืมตัวแม้คนอื่นทั้งโลกจะลืมท่าน- เป็นคนอย่าได้เชื่อใจเข้าเห็นน้ำทะเลอย่าได้เอาลิตรตวง- อย่าจ้างคนถ้าสูเจ้าสงสัยไม่ไว้ใจเขาและถ้าจ้างเขาแล้วสูเจ้าอย่าไปสงสัยเขา- ผู้ใดรู้จักจน ผู้นั้นนับเป็นผู้ตื่น ผู้ใดชนะอื่น ผู้นั้นเป็นผู้แข็งแรง ผู้ใดชนะตนเอง ผู้นั้นเป็นคนมีเดช- ผู้ใดรู้จักพอ ผู้นั้นเป็นคนมั่งมี ผู้ใดเมื่อตายแล้ว มีระลึกถึง ผู้นั้นก้อย่าค้ำฟ้า- รักบ้าไม่ต้องหาม รักมือไม่ต้องทำ- ไม่ต้องถามขุนนางให้ถามเจ้าหน้าที่- แม้การรบจะมีสนามแต่ต้องเอาความกล้าหาญเป็นที่ตั่ง- เมื่อซื้อต้องประมาณราคาที่ขายก่อน- ผู้รู้เสียงควรดีดให้ผุ้รู้ฟังเสียงเมื่อผู้ฟังไม่รู้เสียงอย่าดีดเลยเพราะเท่ากับสีซอให้ควายฟัง- บัญชีต้องใช้ความคิด ข้าวสารต้องเอาใบตอง สิ่งของต้องใช้ตราชั่ง- เลี้ยงลูกเพื่อแก่เก็บข้าวกลัวแล้ง- คนไม่เตือนไม่ดี ฆ้องไม่ตีไม่ดัง- ได้กำไรน้อยใช้จ่ายมากก็จะมีแต่เรื่องเดือดเนื้อร้อนใจตลอดชีวิต- คนที่ไม่ทำอะไร ได้แต่นั่งกินนอนกินถึงจะมีทรัพย์เท่ากับภูเขาหลวงก็ใช้ไม่เหลือรอยเมื่อประตูบานหนึ่งปิด อีกบานหนึ่งก้อเปิดแต่บ่อยครั้งที่เรามัวแต่จ้องประตูบานที่ปิดจนไม่ทันเห็นว่ามีอีกบานที่เปิดอยู่ อย่ามัวค้นหาความผิดพลาด จงมองหาหนทางแก้ไข ... รายละเอียด
เรื่องเกี่ยวกับวัชรปารมิตาสูตร
ในรัชสมัยหงจื่อแห่งราชวงศ์หมิง ที่เมืองเจียเฮง เจดีย์จิงหยูได้หักพังลงประชาชนต่างปรึกษากันมาเป็นเวลานานว่าต้องสร้างขึ้นมาใหม่ ในตอนนั้นมีภิกษุรูปหนึ่งฉายาว่าฮ้วยหลิน ถือโซ่เหล็กยาว 3 ฟุตเส้นหนึ่งเที่ยวเดินขอบริจาคทั่วไป เวลาผ่านไป 20 กว่าปี จึงสามารถสร้างเจดีย์จนเสร็จ ครั้งพอเสร็จแล้วก็รีบเข้านอนหลับตลอดกาลในเจดีย์นั่นเอง ปัจจุบันยังมีรูปเหมือนของท่านให้สักการะบูชา พระภิกษุรูปนี้เดิมทีบวชอยู่ทมี่วัดเซินเทียนในเมืองซูโจว ชอบดื่มสุราและอาหารคาวเป็นประจำ ไม่ถือศีล ไม่รักษากฏของพุทธศาสนา อยู่มาวันหนึ่งเป็นช่วงฤดูร้อน ภิกษุรูปนั้นกำลังนอนเล่นอยู่ในห้องทันใดก็มียมทูต 2 ตนเข้ามาหา แล้วก็ผูกมัดที่คอเขา ภิกษุเห็นยมทูตในมือมีบัญชีรายชื่อสิบกว่าคนรวมทั้งชื่อของเขาด้วย ภิกษุคุกเข่าลงไปขอร้องให้ปล่อยเขาสัก ... รายละเอียด
เข้าสู่ระบบ
เทวดาประจำตัว
ภพภูมิของเทพ-เทวดามีทั้งหมด ๖ ชั้นนับจากโลกมนุษย์ขึ้นไป จะอยู่ในสภาวะหรือมีสภาพร่างกายและทุกอย่างเป็นทิพย์ทั้งหมด(อากาศธาตุ) จะไม่มีรูปร่างที่จับต้องได้ด้วยกายหรือมองเห็นได้ด้วยตาเนื้อของมนุษย์ได้ เราจะรู้เห็นและสัมผัสได้โดยทางจิตเท่านั้นและจะต้องเป็นจิตที่ได้รับการฝึกฝนมาแล้วเป็นอย่างดีถึงขั้นที่เรียกว่าได้ " อภิญญาจิต " ภพภูมิของเทพเทวดานั้นมีแต่เสวยและรับแต่ความสุข ความเกษมสำราญแต่เพียงอย่างเดียวไม่มีความทุกข์ยากลำบากอะไร เพราะอยากจะได้หรืออยากจะมีอะไรแค่ทำการนึกคิดเอาก็ได้สมประสงค์สมปรารถนาทุกอย่าง เทพเทวดาก็มีอารมณ์มีความรู้สึกรัก โลภ โกรธ หลง มีครอบครัว มีพ่อแม่ มีลูกมีหลานเหมือนกับมนุษย์ทุกอย่าง เทพเทวดาก็มีทุกข์เหมือนกัน มีตอนที่รู้ว่าบุญใกล้จะหมดแล้วจะต้องลงมาเกิดยังโลกมนุษย์และทุกข์มากๆ ถ้ามาเกิดยังโลกมนุษย์แล้วไม่ได้เกิดเป็นมนุษย์ เพราะการที่ได้มาเกิดเป็นมนุษย์นั้นสมารถทำตัวเอง ศึกษาหลักธรรมแล้วปฏิบัติฝึกจิตของตนเองให้หลุดพ้นเข้าสู่พระนิพพานได้ เทพเทวดาเหล่านี้มาจากไหน? ก็เป็นดวงจิตดวงวิญญาณที่มาจากมนุษย์ที่ตายแล้วและเป็นมนุษย์ที่มีทาน ... รายละเอียด
- วันเข้าพรรษา วันสำคัญทางพระพุทธศาสนา
- วันอาสาฬหบูชา วันสำคัญทางพุทธศาสนา
- 9 สิ่งมงคลสำหรับชีวิต
- พุทธทำนาย ถอดความจากศิลาจารึก
- รวมเคล็ดลับการแก้กรรมแบบต่างๆ
- มนุษย์เกิดมาทำไม? เล่ม1
- ตายแล้วฟื้นแค่ 4 ชั่วโมง เพราะพญายมให้เวลามารับวิถีอนุตตรธรรมธรรมแค่ 4 ชั่วโมงเท่านั้น
- วันออกพรรษา วันสำคัญทางพระพุทธศาสนา
- มนุษย์เกิดมาทำไม? เล่ม1 99
- ตายแล้วฟื้นแค่ 4 ชั่วโมง เพราะพญายมให้เวลามารับวิถีอนุตตรธรรมธรรมแค่ 4 ชั่วโมงเท่านั้น 77
- เทวดาประจำตัว 55
- เคล็ดการใช้อำนาจบุญแก้กรรมเก่า-ปัญหาชีวิต 48
- บาปกรรมจากการลวกหอยแครง 36
- ภัยพิบัติเกิดจากเวรกรรมของ มนุษยชาติ 31
- บุญเราไม่เคยสร้าง ใครที่ไหนจะมาช่วยเจ้า 31
- ชาติก่อนและชาติปัจจุบันของสุกรตัวหนึ่ง 30
- 9 สิ่งมงคลสำหรับชีวิต 29
- พุทธทำนาย ถอดความจากศิลาจารึก 26