ซื้อกิจการด้วยมโนธรรม

    บิดาของกงอี้มีที่ดินติดต่อกับตระกูลหยางทางทิศตะวันออกผู้ปกครองตระกูลหยางถือเอาคนหมู่มากทำการรุกล้ำที่ดินไปมากหลาย บิดาต้องการให้เจ้าหน้าที่บ้านเมืองไปขอให้ตระกูลหยางจัดเครื่องเซ่นทำสัตยาบรรณว่าไม่ได้รุกล้ำที่ดิน พอตระกูลหยางได้ยินข่าวก็ประกาศอย่างโจ่งแจ้งว่าจะฆ่าบิดาของกงอี้ กงอี้จึงทัดทานบิดาว่า พระเจ้ามีความศักดิ์สิทธิ์ ถ้าหากใจศรัทธานับถือ ถึงแม้จะขอให้บิดาอัญเชิญพระเจ้าก็เกรงว่าเจ้าจะดุเอาไม่ให้อภัย และถ้าพวกหยางถือเอาคนหมู่มากมาคุกคาม ก็ไม่อาจต้านทานได้ คงต้องใช้การเจรจาจะดีกว่า ทั้งยังยกเอาความคิดของพระเจ้าจี่ซวนอ๊อง ใช้ทางแห่งความสัมพันธ์ระหว่างประเทศใกล้เคียงกันจะเหมาะสมกว่า บิดาของกงอี้โกรธในใจลึก ๆ ไม่พูด กงอี้ใช้สุราไปเจรจากับคนข้างเคียงจนเรียบร้อย

     เวลาผ่านไปอีกหลายเดือน นิสัยเดิมของคนตระกูลหยางก็ปะทุขึ้นอีก ก็มีเรื่องแย่งชิงที่ดินกันกับคนตระกูลหวัง ตีคนตายไปสามคน คนทั้งบ้านจึงถูกจับขังดำเนินคดีที่ในเมือง พวกเขามีจดหมายขอเชิญกงอี้มาพบปะกันในเมือง กงอี้ก็เข้าไปที่อำเภอในเมืองขออนุญาตสัสดีเข้าไปพบกับพี่น้องตระกูลหยาง พอพบกันพวกเขาก็บอกกับกงอี้ว่าอยากจะขายกิจการให้แก่กงอี้เพื่อเอาเงินมาใช้เรื่องคดี กิจการคิดเป็นเงิน 800 หยวน ราคากลางแค่ 400 หยวนก็ซื้อได้ กงอี้คิดทบทวนไม่ควรถือโอกาสแย่งกิจการผู้อื่นในขณะที่เขาตกอยู่ในอันตราย จึงใช้เงิน 800  หยวน ซื้อกิจการ ก็ช่วยให้คดีกลายเป็นคดีที่ไม่ถึงขึ้นประหาร นี่ก็คือกงอี้มีคุณธรรมสูงกับความสัมพันธ์เพื่อนบ้านเป็นขันติที่สี่ ภายหลังคนจึงเขียนกลอนว่า

           ดำเนินการตามหลักธรรมฟ้า        มีที่นา จงอย่าเหนื่อยใจ

           รู้ผ่อนปรนฟ้าส่งเสริมให้             อันธพาลไซร้ใช้รุนแรง