ไม่สู้เพื่อนเกกมะเหรก

    สมัยที่กงอี้เรียนอยู่ในโรงเรียน ทำดีกับเพื่อนนักเรียนคนหนึ่ง เพราะเพื่อนมีความรู้มาก พอนานไปเพื่อนก็รำคาญ เอาสมุดพู่กันและหมึกของกงอี้ไปเผา กงอี้มาเห็นเข้าคิดจะดึงเขาไปฟ้องอาจารย์ แต่ก็เกรงว่าอาจารย์จะดุว่าเพื่อนรุนแรง กงอี้หวนคิดว่า การคบเพื่อนต้องใช้ความโอบอ้อมอารี แต่พอนานไปเพื่อนก็เบื่อหน่าย จึงยากที่จะมีความซื่อสัตย์จึงผิดหวังที่สูญเพื่อนดีไป ก็ไปพูดให้เพื่อนเข้าใจ ไม่คาดคิดมาก่อนว่าเพื่อนจะเกิดโทสะ พูดจาขวางหูใส่กงอี้หาว่าหลอกลวงเขา จึงผลักกงอี้ล้มแล้วทุบตี กงอี้วิงวอนร้องขอให้ปล่อย

     กงอี้ไม่กล้าที่จะนำเรื่องนี้ไปฟ้องอาจารย์ คงเอาอย่างจักรพรรดิ์เหวินตี้ จัดโต๊ะบูชาถวายรายงานเรื่องเจียวเฮงเผาหนังสือ หลังจากนั้นไม่ถึงเดือน เจียวเฮงก็เกิดสติฟั่นเฟือนปากก็พูดว่า กงอี้มีเมตตาธรรมให้อภัยที่ข้าทำผิด ข้าหน้าเป็นคนใจสัตว์ทำสิ่งที่ไม่เป็นธรรม ทำสิ่งที่ฝ่าฝืนฟ้าสร้างเวรกรรม สร้างวิบากกรรมเองไม่ควรมีชีวิต การสนองตอบทั้งดีชั่วเหมือนเงาตามตัว ถึงอย่างไรก็มีการตอบสนอง เพียงแต่จะเร็วหรือช้าเท่านั้น พอพูดจบก็ล้มลงตาย กงอี้ไปงานฝังศพหลั่งน้ำตาไม่หยุด เป็นด้วยกงอี้ไม่ต่อสู้กับเกกมะเหรกเป็นขันติที่ห้าภายหลังคนแต่งกลอนให้ว่า

           เอาเมตตาธรรมปฏิบัติต่อเพื่อน     ตั้งใจเอื้นเอ่ยรายงานต่อเจ้า

           ชั่วช้าเลวร้ายกรรมสนองเอา         ถ่ายทอดนานเนาสู่คนรุ่นหลัง