เทพเข้าฝัน ชี้แนะบุญบาป

    ในละแวกบ้านท่านกงอี้ ตระกูลเฉิน นับถือเสมือนญาติ คนในบ้านล้มตายกันหมดเหลือบุตรชายคนเดียว มีชื่อว่า จิ้นอัน ยังเป็นเด็กอยู่ไม่มีคนเลี้ยงดู กงอี้นับถือเป็นญาติจึงพามาอยู่บ้านแล้วให้เรียนหนังสือแล้วนำเงินที่เหลือของตระกูลเฉินปล่อยบัญชีโดยไม่ได้คาดคิดมีคนในตระกูลเฉินคนหนึ่ง มีชื่อว่า เฉินเค่อไท้ ไม่พอใจ ได้พาชาวบ้านมาขอดูบัญชีท่านกงอี้ก็เอาบัญชีมาให้ดู ตรวจดูแล้วไม่มีที่ผิดพลาดแม้แต่น้อย ชาวบ้านจึงรุมกันต่อว่าเฉินเค่อไท้ว่า บัญชีก็ถูกต้องทุกอย่าง มีอคติคิดมิชอบ ชาวบ้านก็ยังขอให้กงอี้ดูแลบัญชีต่อไป เฉินเค่อไท้อับอายกลับบ้านระหว่างทางได้เจอกับอาจารย์เข้าทรง มีชื่อว่า หวงสู้อิ เขาถาม เค่อไท้ว่ามีเรื่องอะไรหรือ เค่อไท้ก็ยังกล่าวหากงอี้ว่าโกงบัญชีแน่นอน แต่ทำอะไรเขาไม่ได้หวงสู้อิกล่าวว่า ในเดือนนี้มีช่วงเวลาที่จะแก้แค้นได้ เค่อไท้ดีใจมากจึงเขียนคำร้องเสกสรรปั้นแต่งร่วมวางแผนกับสู้อิ กล่าวหาว่าเขาโกงบัญชีไปพันเหวิน ท่านกงอี้ไม่รู้เรื่องอะไรเลย คืนนั้นเทวดาก็มาเข้าฝันแจ้งข่าวถามว่ากงอี้ท่านไม่รู้หรือว่าถูกกล่าวร้าย กงอี้ตอบว่า ไม่ทราบ เทวดาจึงพูดว่า ข้าคือเทวดาผู้บันทึกบุญกุศล เพราะเฉินเค่อไท้ได้เขียนคำร้องขึ้นไปเบื้องบน กล่าวว่า ท่านเป็นผู้ดูแลทรัพย์ของเฉินจิ้นอัน ได้เบียดบังเอาทรัพย์ไป ข้าได้ตรวจสอบกับเทวดาภูมิเจ้าที่แล้ว ท่านว่าท่านเป็นคนยุติธรรมไม่เอนเอียง สั่งสมคุณบารมี โอบอ้อมอารีมีเมตตาธรรม ขอให้ท่านรีบเขียนแจกแจงบัญชีตั้งแต่เริ่มต้นจนจบให้ชัดเจน แล้วรายงานต่อเบื้องบนเสร็จแล้วให้เผาไป ข้าก็จะนำไปรายงานต่อเบื้องบนให้ประทานพรให้ท่านร่ำรวยมีสุข แล้วลงโทษเฉินเค่อไท้ที่จิตใจหยาบช้า ลงโทษเขาทั้งครอบครัว เพื่อให้ประจักษ์ชัดในบาปบุญคุณโทษ จำไว้นะอย่าลืม เมื่อกงอี้ตื่นขึ้นมาก็รีบ ๆ เขียนรายงานแล้วเผาถวายสู่เบื้องบน เวลาผ่านไปไม่ถึงหนึ่งเดือน คนในครอบครัวเฉินเค่อไท้ไม่ว่าเด็กผู้ใหญ่ต่างก็ล้มป่วย ก็คิดที่จะไปหาอาจารย์หวงสู้อิหาทางแก้ไข หาหมอมาช่วยรักษา คิดไม่ถึงว่าอาจารย์หวงสู้อิก็เจ็บป่วยด้วย ภายในสิบวันตายไปแปดคน รักษาไม่หายโรคก็ไม่ติดต่อไปที่อื่น จะเห็นได้ว่าบุญบาปเห็นชัดแจ้งนั่นก็คือ คนดีฟ้าคุ้มเทวดาป้อง เปลี่ยนร้ายไปเป็นดี นี่ก็คือขันติที่ยี่สิบเจ็ดของท่านกงอี้ ต่อมาภายหลังคนแต่งกลอนให้

ทำงานคล้อยตามฟ้าสูงส่ง            ไฉนคดโกงล่วงเกินทางลับ

ทางโลกทางผีหลักการเดียวกัน      ซื่อตรงมั่นตอบแทนมั่งมีสุข