หลักธรรมกล่อมเกลาคนพาล

    มีอยู่วันหนึ่ง กงอี้ไปงานเลี้ยงของญาติใกล้เคียงได้พบพวกนักเลงหัวไม้กลุ่มหนึ่ง ซึ่งอก็อยู่ในงานเลี้ยงด้วย พวกเขาได้สนทนากับกงอี้ พูดจาไม่เข้ากัน จึงมีคนหนึ่งแซ่เชา ชื่ออาซิง พูดขึ้นมาว่า สภาพสังคมปัจจุบันต้องแน่จริง ต้องมีพรรคพวกที่เข้มแข็ง มีฝีไม้ กงอี้ก็พูดว่า การปฏิบัติต่อสังคมต้องเอาสัจธรรม การุณยธรรม เป็นหลักเบื้องต้น บริการด้วยคุณธรรมจะเอาอำนาจบาดใหญ่ มีฝีไม้ไปวางอำนาจได้อย่างไร อาซิงได้ยินวาจาก็หันมาขมึนตา แล้วต้องด่าว่าอ้ายฉิบหาย กล้าที่จะมาต่อคำพูดกู พวกอันธพาล 5-6 คนก็ลุกขึ้นช่ายกันร้องด่า กงอี้หัวเราะว่า คนเขายกย่องอาซิงว่าเป็นนักเลง น่าจะรู้ว่าใช่เช่นนั้น อาซิงก็ร้องห้ามลูกน้อง ไม่ให้พูดให้ข้าคนเดียวไปถามเขา แล้วก็เรียกจางกงอี้ว่า ปากของเอ็งหาเคราะห์แท้ ๆ ไม่ใช่ว่าพวกข้าจะมาด่าเอ็ง ทำไม่ได้ยินเขาด่าแล้วยังทำหัวเราะ กงอี้ว่าก็มีเรื่องดีมาจะไม่ให้หัวเราะหรือ อาซิงว่า เรื่องดีอะไร กงอี้ว่า พวกท่าน 5-6 คนด่าข้า แล้วข้าคนเดียวไม่โต้ตอบ เป็นการรับบุญจาก 5-6 คนของพวกท่าน ข้าได้รับมาคนเดียวเต็ม ๆ จะไม่ใช่ว่าเรื่องดีหรือ เอ็งไม่เสียหน้าเมื่อถูกด่า แล้วบุญจะมาจากไหน กงอี้ว่า พวกท่านกว่าครึ่งก็หัวแหลมนี่จะไม่รู้หรือว่าบุญมาจากขันติ ท่านลองฟังให้ดี ๆ ข้าจะพูดให้ฟัง

     เป็นฟ้าก็มีคนด่า ฟ้าก็ไม่ตกต่ำ เป็นดินก็มีคนด่า ดินก็ไม่เห็นจะบางลง เป็นเจ้าก็มีคนด่า ตำแหน่งก็มีคนนับถือ เป็นขุนนางก็มีคนด่า ตำแหน่งยิ่งกลับใหญ่ขึ้นเป็นทหารก็มีคนด่า ก็ยังเป็นครอบครัวข้าราชการ เป็นประชาชนมีคนด่าทนได้บุญก็มา พวกท่านลองคิดดู ฟ้าดินก็มีคนด่าเหมือนกัน ฟ้าทนได้ดินทนได้คนทนได้ บุญก็มาจาฟ้า ทรัพย์ก็เกิดจากดิน มันจะไม่มาหาข้าหรือ ได้รับความอัปยศอดสูสามารถรับได้ ใครมีคุณธรรมกว่าเล่า ทั้งยังมีกรรมตอบสนอง มีเทพคอยกำกับดูแล การตอบสนองมีเวลา โอวาทตังงักบ้อฮุ่งว่า แม้คนไม่เห็น เทพก็รู้แต่แรก ทำระยำที่ลับ ตาเทพดุจไฟฟ้า ตรวจดูผู้ถูกรังแก เทพศักดิ์สิทธิ์นัก มีหรือจะไม่รายงานแก่สวรรค์หรือยมบาลเจ้าแห่งยมบาลฉลาดศักดิ์สิทธิ์ ยุติธรรมตรงดุจเทพ คนทำงานในโลก เทพก็ชั่งตวงบนฟ้า ที่ชั่วร้ายก็ลดอายุลดทรัพย์สมบัติ ลูกหลานตัดขาด ผู้ทำกุสลก็เอาบุญกุศลอายุของคนชั่วเพิ่มให้ เพราะฉะนั้นข้าจึงรู้ว่า บุญมาพร้อมขันติ เมื่ออาซิงฟังจบสีหน้าขาวซีด หันมาเรียกพวกสมุนรวมกัน 18 คน มาคุกเข่าต่อหน้ากงอี้ พร้อมกล่าวว่า พวกเราต่างก็ไม่รู้ความ กระทำผิดต่อท่าน

     วันนี้ได้รับการสั่งสอนยินยอมความขอขมา เสียใจในความผิดที่ผ่านมาจักแก้ไขเป็นคนดี ข้อหนึ่งจะไม่ล่วงประเวณี ข้อสองจะไม่เดินทางชั่วจะปฏิบัติจริยธรรม สาบานไม่ทำผิด เช้า-เย็นจะฟังคำสอนของท่าน กงอี้รีบพยุงเขาลุกขึ้นให้พวกเขานั่ง แล้วพูดธรรมะให้ฟัง พูดเรื่องคุณสัมพันธ์ห้า คือ ราชากับข้าราชบริพาร บิดามารดากับบุตร ธรรมระหว่างสามีกับภรรยา ธรรมระหว่างพี่น้อง และธรรมระหว่างมิตร คุณธรรมห้าก็มี ความกรุณยธรรม ยุติธรรม จริยธรรม ปัญญาและสัจธรรม พวกเขาต่างพากันสรรเสริญอาซิงว่า พวกแกไม่ได้เรียนโคลงกลอน ไม่รู้ว่าฟ้าดินเทพศักดิ์สิทธิ์มีผลกรรมตอบสนอง วันนี้ยินดีที่ท่านได้พูดให้ฟังทำให้พวกเราไม่เสียชาติเกิด มิฉะนั้นข้างหน้าคงต้องรับกรรม นี่คือหลักธรรมของกงอี้ ที่ฉุดช่วยพวกอันธพาล เป็นขันติที่ 77 ต่อมาภายหลังคนแต่งกลอนให้

สามคุณวิสัยธรรมเพิ่มเติมบุญ       ผลสนองหลักธรรมหนุนไม่แก้

จะตามใจคนต้องเอาธรรมแท้        ก็มีแต่ปิยะวาจากงอี้เอย