นายแพทย์เป็นเจ้าหลักเมือง

    สมัยเกียชิง ณ อำเภอหนานเชียง มณฑลเจียงชี มีนายแพทย์คนหนึ่ง ที่มีจิตใจเปี่ยมไปด้วยคุณธรรม และมีมนุษยธรรมสูง มีชื่อว่า หยงเซ่าติ่ง ซึ่งมีสติปัญญาเป็นเลิศตั้งแต่ยังเป็นเด็กอยู่ ในส่วนลึกของหัวใจแฝงด้วยเมตตาธรรมต่อเพื่อนร่วมโลกตลอดเวลา ด้วยเหตุนี้ เมื่อท่านมีอายุได้ 19 ปี ก็ได้ตั้งปณิธานและปฏิญาณตนที่จะช่วยเหลือผู้ยากไร้ที่มีโรคภัยไข้เจ็บให้พ้นจากทะเลทุกข์ จึงได้ตัดสินใจเรียนวิชาเพทย์ มีความมุมานะค้นคว้าศึกษาเป็นเวลาสิบกว่าปี จนกลายเป็นนายแพทย์ที่เชี่ยวชาญในการรักษาโรค เพื่อให้ความฝันของท่านเป็นจริงท่านจึงเริ่มอุทิศตนให้กับสังคม ให้บริการรักษาผู้ป่วยที่ยากจนอย่างเต็มที่ ถึงแม้จะต้องเสียสละความสุขส่วนตัว ท่านก็ไม่เสียดาย     

     ท่านได้ปฏิบัติหน้าที่ของท่านอย่างขะมักเขม้น ให้บริการแก่ผู้ป่วยที่ยากจน ไม่เพียงแต่จะไม่รับค่ารักษา ยาที่ให้กับผู้ป่วยก็ยังเป็นยาที่สูงด้วยคุณภาพมีราคา ฐานะทางครอบครัวของท่านก็ไม่มั่งคั่งมากนัก แล้วท่านจะหาทุนที่ไหนมาจุนเจือกับงานบริการของท่านเล่า ท่านไม่เพียงแต่ประหยัดตนเองไม่สุรุ่ยสุร่าย ท่านยังตั้งกฏอย่างเคร่งครัดภายในครอบครัว สมาชิกในครอบครัวทุกคนต้องมีนิสัยมัธยัสถ์ ภรรยาของท่านก็คล้อยตามท่านเพื่ออุทิศตนให้แก่สาธารณประโยชน์ ไม่แต่งกายด้วยผ้าแพรในฤดูร้อน ไม่สวมใส่เสื้อกันหนาวที่ทำด้วยหนังสัตว์ในฤดูหนาว อาหารแต่ละมื้อก็รับประทานแต่พออิ่ม เวลาออกไปข้างนอก มักจะเดินไม่ยอมใช้เกี้ยวหาม ก็ด้วยความร่วมมืออย่างดีของทุกคนในครอบครัว จึงสามารถมีเงินเหลือจำนวนหนึ่งจากการประหยัดค่าใช้จ่ายของแต่ละเดือนก็นำเงินที่ประหยัดมาได้นั้น มาใช้กับค่ายาที่จ่ายให้กับผู้ป่วยที่ยากจน รายได้อีกส่วนหนึ่งที่ได้จากกค่ารักษาแก่ผู้ป่วยที่มีฐานะดี การเก็บค่าารักษาจากผู้มีฐานะดีก็อยู่ในขั้นมาตรฐาน ไม่ขูดรีด ถึงแม้การกระทำความดีของท่านนี้ คนรวยส่วนหนึ่งก็ไม่พอใจ แต่คุณหมอก็ไม่ท้อถอย ยังคงสู้กับอิทธิพลมาตลอด     

     เนื่องด้วยประชาชนให้ความรักและศรัทธาต่อคุณหมอมากทำให้คนรวยที่ไร้คุณธรรม ต้องกลับใจบริจาคเงินเพื่อส่งเสริมกิจกรรมของคุณหมอในที่สุด     

     คนดี ๆ อย่างคุณหมอย่อมจะได้รับความปกป้องคุ้มครองจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย คุณหมอเริ่มปฏิบัติงานกุศลชิ้นนี้เมื่อ อายุ 30 ปี ได้ฟันฝ่าอุปสรรคมาร่วม 50 ปี จนอายุย่างเข้าปีที่ 79 คุณหมอก็ยังคงให้บริการแก่คนไข้ที่ยากจนอย่างเสมอต้นเสมอปลาย ไม่เคยเห็นแก่ความเหนื่อยยากหรือเปลี่ยนความตั้งใจเลยแม้แต่น้อย สุขภาพของท่านก็สมบูรณ์ดี ครอบครัวของท่านก็ประนีประนอมกันมาด้วยดี     

     และแล้วเรื่องมหัศจรรย์ก็ได้เกิดขึ้นในขณะที่คุณหมอมีอายุครบรอบ 80 ปี เขาปฏิเสธงานเลี้ยงและคำอวยพรจากญาติมิตรทั้งหลาย เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องโถงอย่างเงียบ ๆ คนเดียวทันใดนั้น เขาเหลือบเห็นมีผ้าแพรสีแดงแขวนอยู่บนเพดาน มีตัวอักษรสีทองเขียนว่า “จงรับราชโองการจากเง็กเซียนฮ่องเต้ให้แต่งตั้งหยงเซ่าติ่งไปดำรงตำแหน่งเจ้าหลักเมืองประจำเมือง ณ มณฑลฮกเกี้ยน” เขายังคงนั่งอยู่ไม่ขยับเขยื้อน เพียงแต่เกิดความประหลาดใจเท่านั้น แต่สายตาก็ยังคงเพ่งไปอยู่ที่ผ้าแพรสีแดงนั้นจนค่อย ๆ เลือนหายไปในหลายนาทีต่อมา     

     เขาได้เล่าเรื่องที่พบเห็นให้แก่คนในบ้านฟัง เขายังคงให้การบริการผู้ป่วยที่ยากจนและในวันที่ 3 หลังวันคล้ายวันเกิดครบรอบ 80 ปี เขาได้อาบน้ำและแต่งตัวเสร็จ ก็มานั่งพักผ่อน คิดว่าพักผ่อนสักครู่ ก็จะออกไปทำการรักษาผู้ป่วยอีก ทันใดนั้น ได้มีกลิ่นหอมประหลาดหอมกรุ่นอบอวลอยู่ในห้อง เสียงปี่พาทย์ได้บรรเลงมาอย่างแผ่วเบา ภรรยาเขารู้สึกแปลกใจที่มีสิ่งอัศจรรย์เกิดขึ้นในห้อง จึงรีบเข้าไปในห้อง ก็เห็นร่างของคุณหมอได้จากไปอย่างสงบบนเก้าอี้ตัวนั้น ไม่มีอาการเจ็บปวด ไม่มีเค้าที่ส่อว่าเจ็บปวดเลย คุณหมอได้จากไปอย่างสงบ แต่ได้ทิ้งบุญกุศลที่ได้สร้างสมมาตลอดชีวิตไว้ให้ลูกหลาน เป็นเหตุให้คนรุ่นหลังได้เข้ารับราชการทุกคน ลูก ๆ หลานๆ ยังคงอาศัยบ้านเดิมอยู่ตระกูลหยงได้เป็นที่นับหน้าถือตา และศรัทธาจากชาวบ้านมาตลอดตราบเท่าทุกวันนี้