คนชั่วกลับใจ

    เฉินคุน ชาวอำเภอหยูเกา อายุ 39 ปี เป็นครูฝึกมวยที่อำเภอว่างเจียง รูปร่างร่ำสันใหญ่โตวิทยายุทธเชิงมวยสูงส่งปกติเป็นคนดุร้าย ชอบอาศัยตำแหน่งหน้าข่มแหงผู้อ่อนแอกว่าเป็นที่รังเกียจของชาวบ้าน ในคืนวันที่ 11 เดือน 6 ปีจอ รัชสมัยเทียชิง ได้ฝันเห็นตัวเองเดินไปที่ประตูเมืองทางทิศใต้ ที่หน้าศาลพระกษิติครรภ์โพธิสัตว์ เห็นเทพธิดานุ่งเขียวนางหนิ่งออกมาและกวักมือเรียกเขาเข้าไปภายในศาลอบอวลด้วยควันธูปสองข้างทางเรียงรายด้วยยมทูต เฉินคุนเห็นสภาพเช่นนั้น  มีความวิตกจนตัวสั่นทั้งร่าง คุกเข่าลงบนลานทันที     

     พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์ทรงตรัสกับเขาว่า บรรพบุรุษของเจ้าเป็นคนซื่อสัตย์ ใจบุญสุนทาน มารดาของเจ้าก็เป็นหญิงที่กตัญญูและรักษาพรหมจารี ไหว้พระสวดมนต์ ชอบช่วยเหลือผู้ยากไร้ ผลบุญเหล่านี้น่าจะส่งเสริมเจ้าให้เกิดความรุ่งเรืองมีอนาคตสดใส แต่เนื่องด้วยเจ้ามีนิสัยดุดัน ชอบประกอบกรรมชั่วไม่ยึดมั่นในสัจธรรม ผลบุญที่บรรพบุรุษได้มอบให้นั้นได้ถูกเพิกถอนไป เมื่อเจ้าอายุ 40 ปี เจ้าจะประสบเคราะห์กรรมตามกรรมที่เจ้าที่ก่อไว้ โดยเฉพาะเพื่อนเจ้าได้มอบหนังสือ  “คัมภีร์โปรดโลก”  ให้เจ้า เจ้าไม่เพียงไม่หยิบมาอ่าน และไม่ยอมมอบให้ผู้อื่นกีดขวางคนอื่นทำบุญ นับว่ามีมหันตโทษ ด้วยเหตุนี้เจ้าจะต้องตายภายในเดือน 8 นี้     

     เขาตื่นตะลึงจากความฝัน มาทบทวนถึงปีที่แล้วเขาไปสอบที่เมืองจิงหลิง เจอลูกชายของหวางลิกเจิง ได้มอบหนังสือ “คัมภีร์โปรดโลก”   ให้ตนหนึ่งเล่มและบอกว่า เมื่อตัวอ่านเสร็จแล้วช่วยมอบให้คนข้างห้อง 2 คน แต่เนื่องด้วยตอนนั้นกำลังเตรียมตัวสอบจิตใจตื่นเต้น จึงเอาหนังสือไว้ในตู้เสื้อผ้า หลังสอบเสร็จก็เดินทางกลับภูมิลำเนา ลืมเอาหนังสือมอบให้เพื่อนบ้านตามที่รับปากเขาเรื่องผ่านไปได้ 1 ปี เรื่องหนังสือได้ลืมจนสิ้นเชิง บัดนี้ถึงจะนึกได้ก็สายเกินแก้แล้ว ในเวลาเดียวกัน ใจก็คิดว่าความฝันก็คือความฝันอาจไม่จริงก็ได้ จึงเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งจิตใจสะลึมสะลือตลอดเวลา

     เช้าวันที่ 16 เดือน 8 เกิดมีอาการปวดที่ทรวงอก แขนขาทั้งสี่เยือกเย็น เหงื่อไหลซิบๆ ดั่งฝนลง เวียนหัวตาฝ้า รู้ว่าเคราะห์กรรมได้มาเยือนแล้ว จึงรีบคุกเข่าลงคำนับสิ่งศักดิ์สิทธิ์และสาบานว่า นับจากนี้เป็นต้นไป ข้าจะประกอบกรรมดี ละจากกรรมชั่วทั้งปวง สาบานเสร็จจิตใจรู้สึกสดใสขึ้นบ้าง ความรู้สึกชั่วดีได้เกิดขึ้นในใจและดลใจให้เขาคลานไปที่โต๊ะหนังสือ แล้วนั่งลงบนเก้าอี้จับพู่กันขึ้นมาเขียนบทความสารภาพผิดแบบง่ายๆ ตำหนิตัวเองในอดีตที่ประกอบแต่กรรมชั่ว และขอสาบานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ว่า ถ้ารอดพ้นจากเคราะห์กรรมครั้งนี้แล้วจะเป็นคนดีและจะประกอบแต่กรรมดี ช่วยเหลือผู้ยากจนแสนเข็ญ และพิมพ์หนังสือโปรดโลกแจกจ่ายเผยแผ่ เพื่อชดใช้กรรมที่ตนได้กระทำมาเมื่อเขียนเสร็จแล้ว เอาไปจุดไฟที่ตะเกียงเผาทิ้ง แต่เนื่องด้วยมีอาการเหนื่อยเกินไป จนฟุบหลับคาโต๊ะหนังสือ คืนนั้น เขาฝันเห็นเทพธิดานุ่งเขียวมานำเขาไปเข้าเฝ้าพระกษิติครรภ์โพธิสัตว์ และได้ทูลท่านเรื่องราวต่างๆ ด้วยเสียงแผ่วเบา และดูเหมือนได้พูดแทนเขาขอความเมตตาจากท่าน สักครู่นางได้ย้อนลงมา กล่าวกับเขาอย่างจริงจังว่า “ท่านพระกษิติครรภ์โพธิสัตว์ ทรงอภัยให้แก่เจ้าขอให้เจ้าจงปฏิบัติกรรมดีอย่างเคร่งครัดดังที่เจ้าได้สาบานไว้ โดยไม่เปลี่ยนใจ” พอพูดจบ นางทำท่าสะบัดมือ เขาตื่นขึ้นมาทันทีในอาการดีใจ สุขภาพของเขารู้สึกปกติขึ้น โรคภัยต่างๆ ได้หายเป็นปลิดทิ้ง     

     ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เขาไม่เพียงได้กลับเนื้อกลับตัวยังได้เป็นคนที่ชอบทำบุญสุนทาน ละเว้นการฆ่าสัตว์ตัดชีวิตและหันมารับประทานอาหารเจ พิมพ์หนังสือ “คัมภีร์โปรดโลก”  ออกเผยแผ่ ชักชวนผู้คนประกอบกรรมดี เขาเจริญรอยตามรอยเท้าของบรรพบุรุษ จนกลายเป็นคนที่นับหน้าถือตาของคนท้องถิ่น