หน้าหลัก | บทความธรรมะ | อนุตตรธรรม

อนุตตรธรรม

ความงามแท้แห่งโลกมนุษย์

             พระวิสุทธิเทพหลิวซือจุน             กลุ่มเมฆ ภูเขาเขียวขจี สายนทีไหลเอื่อย ๆ มันคือภูมิทัศน์อันวิจิตรของภูเขา ลำธาร ทะเลสาป และมหาสมุทรภายใต้ฟ้าดินนี้ เมฆใจว่างลอยออกจากสันเขา สกุณาบินถลาจนเหนื่อยด้วยรู้หนทางไกล เหล่านี้คือทัศนียภาพของการเคลื่อนไหวความสงบนิ่ง การเปิดและปิดแห่งฟ้าดิน มันคือภูเขาสูง สายน้ำอันยาวไกล สุตบุรุษผู้ใฝ่บุญ เมฆินทร์ลอยล่อง นทีซ่านกระเซ็น ผู้โอบอ้อมถือความสัตย์ซื่อ นี่คือความงามแท้แห่งโลกมนุษย์             น้ำสีมรกต ภูเขาเขียวขจี ไฟ่สดเขียวตัดกับดอกไม้สีเหลือง ลมเย็น ... รายละเอียด

รักษ์ชีวิตปฏิบัติธรรม

             ไต้ซือเหลียงถาน             นิพพานสูตร : "สรรพสัตว์ทั้งหลายล้วนมีพุทธจิต ตถาคตนิจนิรันดร์ไม่มีการแปรเปลี่ยน ท่ามกลางกำเนิด 4 มติ 6 สรรพสัตว์ 12 ชนิด สัตว์ทั้งหลายที่มีวิญญาณมีอารมณ์ ล้วนมีพุทธจิตทั้งสิ้น" ฟ้าเบื้องบนมีคุณธรรมให้กำเนิด ทนนั่งดูวิญญาณได้รับเคราะห์ภัยถูกเข่นฆ่าไม่ได้ สัตว์เดรัจฉานถึงแม้ไม่มีกายมนุษย์ แต่ใจของมันกับของคนเหมือนกัน ล้วนแสวงหาความอยู่รอดเพราะฉะนั้นในวาระโอกาสวันประสูตินี้ ได้จัดให้มีพิธีปล่อยชีวิตสัตว์มีนก ปลา และเต่า เป็นต้น เพื่อการรักษ์ชีวิต ... รายละเอียด

ธรรมสัมพันธ์พบยาก

            ปทุมชาติโพธิสัตว์ (เหลียนฮวาเซินต้าลือ)            ชีวิตไม่จีรัง การเกิดการตายเป็นเรื่องสำคัญ โศลกธรรม "เธอถามภูเขาว่าแก่เมื่อไร ภูเขาถามเธอว่าเมื่อไรว่าง" ชีวิตอยู่นานสักเท่าไร มีสักกี่มากน้อยที่โชคดีที่ใช้กายนี้ไปทำบุญสร้างกุศล ด้วยส่วนใหญ่สรรพสัตว์ต่างก็ไม่รู้ว่า เหตุสัมพันธ์คือมายาที่แปรเปลี่ยน การเข้ารวมกันและการแยกจากกันเป็นอนิจจังหากติดยึดด้านเดียว ถือความลวงเป็นจริง เพราะฉะนั้นกรรมและวิญญาณจึงไหลเคลื่อนตลอดเวลา ใจก็เกิดความทุกข์กังวล            พระศากยมุนีพุทธเจ้าจ้องดูดาวสว่างยามราตรี จนบรรลุพระสัมมาสัมโพธิญาณ ขณะนั้นทรงตรัสว่า "สรรพสัตว์แท้มีปัญญา และลักษณะแห่งตถาคต เพียงเหตุแห่งความฟุ้งซ่านและยึดติด ดังนั้นจึงไม่อาจเข้าถึงพระอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ"             ศิษย์ทั้งหลายที่ศรัทธาเชื่อมั่นติดตามอาจารย์มาบำเพ็ญปฏิบัติ ตั้งแรงปณิธานที่จะดูแลสถานธรรมก็ควรที่จะต้องให้อาจารย์เป็นหลักธรรม ... รายละเอียด

ตถาคต

        พระพุทธจี้กง        พุทธเจ้าถูกเรียกว่าตถาคต ตถาตานั้นว่างวิสุทธิ์ไม่มีเครื่องกีดขวางตถาคตก็คือการชี้ถึงชั่วชีวิตหนึ่งของมนุษย์ไม่รู้จักที่ ๆ มา แท้ที่จริงแล้วมาจากที่ไหนกัน ใครก็ไม่สามารถตอบได้ จึงกล่าวว่ามันเป็นตถาตามาและก็เป็นตถาตาไป คือไม่รู้จักสภาพที่มาและก็ไม่รู้สถานที่ไป ด้วยเหตุนี้หลักธรรมของศาสนาพุทธซึ่งยอมรับการมาของมนุษย์อยู่แล้ว โดยไม่รู้ว่าที่ไหนแต่การไปนี่ซิจะต้องมีที่ไปอย่างแน่นอน เพราะฉะนั้นที่กล่าวถึงการบำเพ็ญปฏิบัติ โดยวิถีแห่งหินยาน ก็ไม่นอกเหนือไปจากการบำเพ็ญเพื่อให้อยู่สบายในปัจจุบันชาติ ขจัดเสียซึ่งความทุกข์กังวล แต่ในสภาวะของมหายานก็จะเป็นการบำเพ็ญเพื่ออนาคตชาติ ด้วยเหตุนี้พุทธสาวกจึงพูดได้ว่าเป็นตถาตามาบำเพ็ญด้วยความสงบ ก็กล่าวได้ว่าการไปโดยไม่รู้จักสถานที่นั้น ที่นั้นก็คือพุทธเกษตรวิสุทธิภูมิ        คนที่นับถือพุทธก็เรียกว่าพึ่งพุทธเป็นสรณะ โดยพึ่งพิงสิ่งที่พุทธองค์เคยบำเพ็ญปฏิบัติไปปฏิบัติตาม ไปบำเพ็ญตามสิ่งที่พุทธองค์เคยตรัสไว้จุดหมายปลายทางก็เพื่อการกลับคืนสู่ที่พักพิง คน ๆ ... รายละเอียด

วิถีธรรมสะดวก

        พระพุทธจี้กง        การฝึกพุทธง่ายที่สุดไม่ยาก ที่กล่าวว่าพุทธธรรมนั้น ก็คือเรื่องที่พระพุทธเจ้าทรงตรัสทรงปฏิบัติ แล้วก็ถูกบันทึกโดยอัครสาวก พวกเราก็เอาสิ่งที่พระองค์ทรงตรัสไปปฏิบัติ ง่าย ๆ แบบนี้ก็เท่ากับฝึกพุทธแล้ว ในพุทธสูตรว่า "การคืนสู่ปฐมไม่มีสองวิถี แต่วิถีสะดวกมีหลากหลาย" หากปรารถนาจะหวนคืนสู่สัจจะเรียบง่าย ก็ต้องอาศัยวิธีหนึ่งที่พุทธองค์ทรงตรัสไว้แล้วไปปฏิบัตินอกจากนี้ก็ไม่มีวิธีที่สอง แต่ทว่าอะไรคือการปฏิบัติที่แท้จริง วิถีสะดวกนี้แหละมีหลายทาง อย่างเช่นอยู่เกาะฮ่องกงจะเดินทางมาฝั่งเกาลูน จะโดยสารเรือที่ท่าเซ็นทรัลหรือท่าหวั่นไจ๋ก็ได้ หรือโดยสารรถยนต์ข้ามมาก็ได้ ในที่สุดก็มาสู่ที่หมายเดียวกัน คนที่อยู่แต่ละแห่งก็พูดไม่ได้ว่าทางไหนเร็วทางไหนช้า หรือพูดว่านั่งรถฉลาดนั่งเรือโง่ ก็เหมือนนิกายของพุทธศาสนาต่างก็มีทางสำเร็จได้ ที่สุดก็มาถึงปฐมโดยเสมอภาคกัน        ... รายละเอียด

ภาษาดอกไม้

           พุทธบุราณแห่งทะเลทักษิณ (หน้ำไห้โกวฮุก)           พระสูตรป้ออึงว่า "ชีวิตในโลก ภัยออกจากปาก ต้องระวังปากเหมือนระวังไฟ ไฟแรงลุกโพลง ก็เผาทรัพย์สินวอด ปากร้ายลุกโพลง ก็เผาอริยทรัพย์ทั้งเจ็ด สรรพสัตว์ทั้งหลายมีบาปออกจากปาก ดังนั้นปากจึงเป็นขวานทำลายตัว เป็นมีดดับชีพ" จะเห็นได้ว่า ผู้ฝึกพุทธะ แรกเริ่มต้องให้ความสำคัญกับกายวาจาและใจ ให้กรรมทั้งสามสะอาด ระหว่างกรรมทั้งสามนี้ที่ก่อกรรมมากที่สุดก็คือ "วจีกรรม"            "วจีกรรม" ก็คือปากที่ร้าย คำพูดที่เลวทราม คำด่าทอคนอื่น หรือไม่ก็เป็น ... รายละเอียด

first back 11 12 next จำนวน: 69 | ที่แสดง: 61 - 66

เข้าสู่ระบบ

  1. สังสารวัฏ (5.00)

  2. ภาพที่ ๔๖ เสด็จไปโปรดพระญาติที่กรุงกบิลพัสดุ์ พระญาติผู้ใหญ่ถือว่าสูงอายุ ไม่ถวายบังคม (5.00)

  3. พระอมิตาภพุทธเจ้า(ออนีทอฮุก ) (5.00)

  4. พระสมันตภัทรโพธิสัตต์ (5.00)

  5. บำเพ็ญอีก 20 ปี (5.00)

  6. บรรพชนฝากไว้ให้ลูกหลาน (5.00)

  7. ท่องแดนสุขาวดี (5.00)

  8. นิทานทศชาติ (5.00)

  9. มาทาน AIkaline food มาก ๆ กันเถอะ (5.00)

  10. นิทานเรื่องสั้นของท่านพุทธทาส เรื่อง เจ้าของเรือ (5.00)