วิญญาณเต่า​ทะเลผูกบุญ​สัมพันธ์เพื่​อทวงหนี้กร​รม ณ ประเทศ โมริเซียส

ไม่สร้างสมบุญกุศล ไม่เป็นผลให้เลื่องชื่อ ไม่สั่งสมบาปกรรม ไม่เป็นผลให้ทำลายตน

วันเสาร์ที่ 7 เดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 ทุกบ่ายสองโมงวันเสาร์ ตำหนักพระ “ช่วงเต้า”จะจัดให้มีชั้นศึกษาธรรม “ฉังชิง”
       ครั้งนี้จางเอี่ยเฉียวเตี่ยนฉวนซือ เป็นผู้บรรยาย ผู้ศึกษาชายหญิงล้วนมีอายุอยู่ในระหว่างห้าสิบกว่าปีขึ้นไป แต่ทุกคนก็ตั้งใจมาก ร้องเพลงธรรมะกันเจื้อยแจ้ว ถูกทำนอง ทุกคนเหมือนต้นสนเขียวสดแกร่งกรำ เป็นปรากฏการณ์น่ายินดียิ่งสำหรับวงการธรรม
       บ่ายสามโมงสี่สิบสามนาที จบการบรรยายแล้วทำพิธีถ่ายทอดเบิกธรรม บรรยายไตรรัตน์ (เป็นภาษาอังกฤษ)จบลงเกือบห้าโมงเย็น เลี่ยวเสวียหนี่เจี่ยงซือส่งพระบาทฯดับพุทธประทีป ทันใดนั้น เอี้ยนอี๋ เด็กหญิงพรหมจารีร่างทรงก็มีสีหน้าอาการประหลาด วิญญาณแปลกปลอมได้เข้าอาศัยร่างแล้ว
       เธอหายใจฟืดฟาดกราดเกรี้ยว ยกเบาะกราบพระขว้างปา หลิวฮุ่ยจงและจางเอี่ยเฉียวเตี่ยนฉวนซือ เกี่ยวเสวียหนี่ หลี่อุ่ยอุ๋นเจี่ยงซือ พร้อมกับญาติธรรม อวี๋ซู่เจิน รีบเข้าไปจับตัวไว้ แล้วรีบไปเรียนให้ เฉินซิ่วเฟิ่งเตี่ยนฉวนซือ เซียวซู่เจินเจี่ยงซือ ซึ่งกำลังไปเยี่ยมญาติธรรมอยู่ทราบ ให้รีบกลับมาช่วยตำหนักพระโดยด่วน เพราะคนจะไม่พอรับมือ และจัดการกับวิญญาณอาฆาตได้เรียบร้อย ซึ่งจะเป็นการผิดต่อพระมหากรุณาธิคุณเบื้องบน
       ขณะนั้นวิญญาณเต่าโกรธจัด ตะกายหนี หายใจแรง ร้องเสียงแอดๆ ไม่ขาด ไม่รู้ว่าเป็นวิญญาณที่มาทวงหนี้ มาแก้แค้นหรือมาสำแดงเดชให้เห็นเท่านั้น ถามเท่าไหร่ก็ไม่ตอบได้แต่ใช้ขาหน้าชี้ที่ปากเหมือนจะบอกถึงความอัดอั้น เราจึงได้กราบขอประทานน้ำทิพย์จะให้เขาดื่มเขากลับยกขาหน้าขึ้นปัดถ้วยน้ำชาหกคว่ำ หยาบคายจริงๆ
       เตี่ยนฉวนซือ : เจ้าเป็นใครมาที่นี่ด้วยพระโองการใช่ไหม
ไม่พูดเลย
       เรากราบขอพระทานน้ำทิพย์ให้ด้วยความหวังดี เพื่อให้เจ้าคลายทุกข์ จะได้บอกเล่าเหตุผลในกรรมเก่า แต่เจ้ากลับอาละวาดได้อย่างไร (เสียงฟืดฟาดดังไม่ขาด ไม่รู้ว่าเขาพูดอะไร แต่อาการกลอกนัยน์ตาขาวถมึงทึงกับเสียงหายใจแรง แสดงถึงความแค้นที่อัดอั้นมากมายแสนนาน)
       เตี่ยนฉวนซือ : เรายินดีจะกราบขอประทานน้ำทิพย์ให้เจ้าอีก หากเจ้าสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณเบื้องบน สำนึกขอขมา ดื่มด้วยศรัทธาก็ได้ชีวิตใหม่ทีเดียว เจ้ามาปรากฏในวันนี้นับเป็นบุญสัมพันธ์ด้วย หวังว่าเจ้าจะเอ่ยปากเล่า ความเป็นมา เพื่อจะได้จบสิ้นกรรมเวรต่อกันจะได้ไหม (เขาผงกหัวรับน้ำทิพย์ดื่มจนหมดแล้วเริ่มพูดภาษาคนได้ แต่ท่าทียังคงคุมแค้นมาก)
       เต่า : พวกแกมาถ่ายทอดธรรมะที่นี่กันทำไมปิดกั้นการทวงหนี้ของพวกข้า ภายในสิบวันต้องให้พ้นจากโมริเซียส ตำหนักพระทุกแห่งต้องปิดให้หมด ไม่ให้ถ่ายทอดนำพาคนมารับธรรมะพวกข้าจะได้แก้แค้นได้ ฮึม
       เตี่ยนฉวนซือ : เจ้าเป็นใครกัน อาฆาตหนักอย่างไรมาทวงหนี้ ถือดียังไงมาสั่งให้เราเลิกถ่ายทอดวิถีธรรม ออกจะมากไปเสียแล้ว
       เต่า : พวกแกเห็นข้าเป็นตัวอะไรกัน (ลักษณะร่างทรงขณะนี้ หลังคุ้มคว่ำหน้ากับพื้น สองขาคุกคลาน สองมือคว่ำราบ ยืดคอตรงไปข้างหน้า แต่โงหัวไม่ได้ พวกเราเดาว่าต้องเป็นสัตว์ แต่ไม่รู้ว่าตัวอะไร)
       เตี่ยนฉวนซือ : เจ้าบอกเองดีกว่า
       เต่า : ข้าคือเต่าทะเล พวกข้าทนทุกข์ทรมานหนัก.......ไม่ให้ถ่ายทอดธรรมะที่นี่ พวกข้าจะแก้แค้น จะให้คนจีนที่นี่รับทุกข์ภัย
       เตี่ยนฉวนซือ : พวกเจ้าเป็นเต่าทะเล ได้ผูกเวรผูกกรรมกับชาวจีนที่นี่ยังไงมา
       เต่า : บรรพบุรุษของพวกมัน เดินทางมาจากจีนมาโมริเซียส ระหว่างกลางทะเลได้ฆ่าพวกพ้องข้ากินเป็นอาหาร บุญวาสนาของพวกมันจวนจะหมดแล้ว ได้เวลาที่พวกข้าจะทวงหนี้แล้ว ฮึม
       เตี่ยนฉวนซือ : ครั้งนั้นชาวจีนเดินทะเลล่องใต้ได้ฆ่าพวกเจ้าไปเท่าไหร่ (หันไปถามญาติธรรมชาวโมริเซียส) ชอบกินหรือเคยกินเนื้อเต่าทะเลไหม
       ญาติธรรม : เราไม่รู้เรื่อง ต้องถามคนรุ่นเก่าดู