บันทึกนรกภูมิ

บันทึกกรรมมนุษย์

บันทึกกรรมมนุษย์          เรื่องราวในบทนี้  ย้อนเรื่องจากเรื่องก่อนอย่างละเอียด  มนุษย์หญิงผู้หนึ่งได้ตกสู่นรกภูมิ  ด้วยกรรมที่เธอได้กระทำเอาไว้ดังที่จะได้เล่าต่อไป สภาพการลงทัณฑ์ต่าง ๆ ในยมโลกย่อมมีอยู่หลายสภาพ  ใครก็ตามที่ได้เห็นย่อมรู้ว่า  ไม่ใช่การง่ายที่จะหลุดพ้นไปจากสถานที่นี้ไปได้ ไม่ง่ายเลยที่จะทำ  ใครก็ตามที่หลุดพ้นจากสถานที่นี้ไปได้ย่อมต้องถูกยมทัณฑ์ให้รับสภาพกรรมนั้นอย่างหนัก  เมื่อสามารถกุมตัวได้ไม่ว่าอยู่ในที่ใด  ดังที่เคยได้ยินอยู่หลายครั้งว่ามีการจับกุมผิดตัวบ้าง  จับกุมแล้วไม่มีความผิดตามที่กล่าวไว้บ้าง  นี่เป็นความผิดพลาดของการจดบันทึกกรรมของมนุษย์จากเทพประจำมนุษย์นั้น  แต่เรื่องนี้มีการชดใช้ให้จากสวรรค์  หลังจากตรวจสอบพบว่ามนุษย์ผู้นี้มิได้กระทำความผิดไว้ตามที่กล่าวระบุไว้ในบัญชีกรรมจริง  หลังจากตรวจสอบโดยเรียบร้อยจากเทพที่มีหน้าที่ตรวจสอบบัญชีกรรมแล้ว  และประทับตรารับรู้อย่างเป็นทางการเรียบร้อย      สัตว์นั้นก็จะได้รับการทดแทนขึ้นเป็นสองเท่าจากกรรมดีที่จะตอบให้ผลท่าน นี่แล้ว  ดังจะได้เป็นอุทาหรณ์สินใจแก่มนุษย์หลายท่านว่า  กรรมใดใครก่อกรรมนั้นย่อมมิสิ้นสุดไว้เพียงชาติที่ท่านเกิด  แต่ท่านจะต้องใช้ชาติใช้กรรมอย่างหนัก  ... รายละเอียด

ครั้งที่ ๔๘ วันเสาร์ที่ ๓ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๓๓

วันเสาร์ที่  ๓  กุมภาพันธ์  พุทธศักราช  ๒๕๓๓ ครั้งที่ ๔๘ นรกขุม ๑๐  สถานทัณฑ์ราช (ลูกอกตัญญู – ผีอกตัญญู)            วิญญาณทั้งหมดในยมโลกแดนสามนั้น  ย่อมมีอยู่มากมายหลายชนิด  หลายประเภท  มีแตกต่างกันตามประเภทกรรมที่ได้สร้างได้ทำมา  หากสัตว์ตนใดกระทำกรรมมากด้วยกรรมนั้นจักส่งผลให้กรรมนั้นแตกต่างกันไป  แต่หากตนใดกระทำกรรมต่างบุพกรรมแต่เก่าก่อนด้วยกรรมดี  มีผลกรรมดีตอบสนองแล้ว  สัตว์ตนนั้นจะมีที่พึ่งในสัมปรายภพในทิศภูมิที่ดีประเสริฐกว่าสัตว์ทั้งมวลด้วยกรรมที่ตนได้สร้างไว้ในพระกรรมฐานเพื่อเจริญพระธรรมสติให้ดำรงตนดำรงกายอยู่ในพระธรรมกายโรจนบุตรด้วยฤทธิ์แห่งธรรมนั้น  มนุษย์ผู้นั้นจักได้ไปสู่สรวงสวรรค์ในภพภูมิอันประเสริฐ  ในสถานที่ซึ่งมนุษย์เรียกกันว่า  “พระนิพานพุทธสถิตย์”             วิญญาณรูปที่วนเวียนอยู่ในภูมิที่มีการเกิดแก่เวียนตายด้วยรูปกายอันมิสุดสิ้นนั้น  ... รายละเอียด

ครั้งที่ ๔๙ วันอาทิตย์ที่ ๔ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๓๓

วันอาทิตย์ที่  ๔  กุมภาพันธ์  พุทธศักราช  ๒๕๓๓ ครั้งที่ ๔๙ นรกขุม ๑๑  แดนลงทัณฑ์ ๙  (ลูกอกตัญญู)           วิญญาณที่รับบาปกรรมอยู่ในนรกนั้น  ต่างต้องรอเวลาใช้กรรมไปจนกว่ากรรมนั้นจะหมดสิ้น  หากแม้ใครมีบุญที่จะช่วยตนเองให้รอดพ้นโดยไวนั้น  เขาสามารถขอร้องต่อองค์พญายมให้เขาใช้กรรมนั้นในยมพิภพต่อไปได้เล็กน้อย  และให้ไปอยู่ในแดนมนุษย์เพื่อใช้บาปกรรมนั้นต่อไป           หากใครมีความประสงค์ที่ช่วยญาติของตนให้ขึ้นมาจากนรกนั้น  จะต้องมีกรรมฐานสิบและเขาต้องมีฤทธิ์อภิญญากายทิพย์  สามารถถอดกายทิพย์ลงสู่โลกด้วยฤทธิ์ตน (ไม่มีใครแสดงฤทธิ์ช่วย  โดยมีการตรวจสอบจากยมโลกและแดนมนุษย์ว่ามีการสอบผ่านขั้นตอนตามที่สวรรค์กำหนดไว้จริง  และลงตราประทับในหนังสือยืนยัน)  เมื่อนั้นเขาสามารถจะช่วยญาติของตนที่ตกนรกให้พ้นจากยมโลกให้พ้นสู่แดนมนุษย์  หรือหลุดพ้นจากโทษในนรกเปลี่ยนภพขึ้นสู่แดนสงบธรรม  และได้เสวยสุขอยู่บนสวรรค์ชั้นพิภพด้วยกรรมที่ญาติของตนได้ทำไว้  ... รายละเอียด

ครั้งที่ ๕๐ วันจันทร์ที่ ๕ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๓๓

วันจันทร์ที่  ๕  กุมภาพันธ์  พุทธศักราช  ๒๕๓๓ ครั้งที่ ๕๐ นรกขุม ๖  แดนนรกโลกันตร์            “กรรมบาปที่สัตว์ตนใดได้กระทำแล้ว  สิ้นแล้วด้วยกรรม  สัตว์ตนนั้นจักเป็นผู้รับกรรมนั้นตามตนมนุษย์ผู้ใดมีกรรม  มีบาป  เขาเหล่านั้น จักเป็นผู้รับผลแห่งกรรมนั้นสนองผลแห่งตน”            วิญญาณใดที่รับบาปอยู่ในนรก  ด้วยผลกรรมที่ตนได้สร้างนั้นได้ส่งผลให้ตนดับสิ้นชีพและต้องชดใช้บาปกรรมในนรก            วิญญาณต่าง ๆ ที่ถูกลงโทษอยู่ในยมโลก  ต้องมีกรรมหนักเบาแยกกันได้ตามอุปสรรคในการก่อสร้างบุญบารมีให้แก่ตัวเอง  ถ้าหากเขารับกรรมนั้นมากพอเขาก็มีสิทธิ์ลดหย่อนโทษ  ตัวเขาเองนั้นไม่มีสิทธิ์ร้องขอให้พญายมตัดสินให้เขาไปเป็นอย่างใดได้  ... รายละเอียด

ครั้งที่ ๕๑ วันอังคารที่ ๖ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๓๓

วันอังคารที่  ๖  กุมภาพันธ์  พุทธศักราช  ๒๕๓๓ ครั้งที่ ๕๑ นรกขุม ๗  ที่ลงทัณฑ์ ๖  (ส่วนหนึ่งของแดนลงทัณฑ์)          มนุษย์ทุกตนมีกรรมเป็นวาระ  มีกรรมเป็นสัทธรรม  มีอยู่ตามกรรมของตนไม่มีที่ใดเป็นที่หลบกรรมพ้น  เขาจะต้องชดใช้กรรมนั้น  เมื่อเขาต้องรับกรรม  “จงอย่าหาว่าสวรรค์ไม่มีตา  และนรกไม่แลเห็น”           เมื่อผมไปถึงในนรกผมก็เผชิญกับวิญญาณตนหนึ่ง  เขาถูกมัดอยู่กับต้นไม้และกำลังถูกลงทัณฑ์อยู่  เบื้องบนเหนือหัวเขาไปนั้นเป็น  “รังสัตว์พิษ” (เป็นวิญญาณหนึ่งที่ถูกใช้กรรมให้มาเกิดในร่างนี้  และให้กัดกินเลือดเนื้อด้วยกันเองจนกว่าจะสิ้นกรรม)  ... รายละเอียด

ครั้งที่ ๕๒ วันอังคารที่ ๖ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๓๓

วันอังคารที่  ๖  กุมภาพันธ์  พุทธศักราช  ๒๕๓๓ ครั้งที่ ๕๒ นรกขุม ๗  ที่ลงทัณฑ์ ๖          หลังจากที่ผมได้ปฏิบัติธรรมมานาน  ผมเริ่มยอมรับว่ามนุษย์ทุกคนนี้  ต้องมีอกุศลกรรมเป็นของตัวเองทั้งสิ้น  ไม่มีใครหลบหนีหลีกเลี่ยงไปได้  ใครทำใครก่อเขาคนนั้นย่อมรับกรรมนั้นด้วยตนเองทั้งสิ้น          เมื่อบังเกิดกรรมดีขึ้นในใจของบุคคลนั้น  กุศลกรรมที่ทำไว้มีผลให้ตนเองและครอบครัวเป็นสุข  สุดท้ายคนทุกคนก็จะมีความสุข  และเป็นความสุขที่เป็นบุญกุศลส่วนตัว  มีเป็นบุคคลจะมีเฉพาะในตนเท่านั้น  ขอให้ท่านทั้งหลายอย่าละเลยการปฏิบัติธรรม  เพราะธรรมนั้นจะช่วยให้พ้นทุกข์จากวัฏสงสารนี้ได้ ผมลงสู่ยมโลกอีกครั้ง  ... รายละเอียด

back 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 next last จำนวน: 68 | ที่แสดง: 49 - 54

เข้าสู่ระบบ

  1. สังสารวัฏ (5.00)

  2. ภาพที่ ๔๖ เสด็จไปโปรดพระญาติที่กรุงกบิลพัสดุ์ พระญาติผู้ใหญ่ถือว่าสูงอายุ ไม่ถวายบังคม (5.00)

  3. พระอมิตาภพุทธเจ้า(ออนีทอฮุก ) (5.00)

  4. พระสมันตภัทรโพธิสัตต์ (5.00)

  5. บำเพ็ญอีก 20 ปี (5.00)

  6. บรรพชนฝากไว้ให้ลูกหลาน (5.00)

  7. ท่องแดนสุขาวดี (5.00)

  8. นิทานทศชาติ (5.00)

  9. มาทาน AIkaline food มาก ๆ กันเถอะ (5.00)

  10. นิทานเรื่องสั้นของท่านพุทธทาส เรื่อง เจ้าของเรือ (5.00)