กินแบบพิสดาร

     สมัยก่อนมีนายอำเภอคนหนึ่งชอบกินน่องห่านย่างและหัวใจแพะ  แต่วิธีกินของเขาผิดมนุษย์ ถ้าจะกินน่องห่านเขาก็จะสั่งให้ลูกน้องจับห่านขังไว้ในกรงมรณะที่มีถังไฟลนอยู่ข้างล่างแล้วโหมไฟใส่ฟืนจนพื้นกรงเหล็กร้อนแดง  เมื่อห่านทนไม่ไหวก็จะกระโดดไปเรื่อย ๆ ส่งเสียงร้องไม่หยุด  นายอำเภอก็จะนั่งเฝ้ารออาหารจานโปรดอย่างใจเย็น     ไม่นานนักน่องห่านจะถูกไฟเผาจนสุก  และบวมเป่งเพราะเลือดลงมาคลั่งอยู่ที่ขาทั้งสอง  ต่อจากนั้นเขาจึงจะปาดน่องห่านออกมาลิ้มรส  โดยที่มันยังคงหายใจอยู่

         อาหารพิสดารอีกจานหนึ่งของนายอำเภอคนนี้  ก็คือหัวใจแพะสด ๆ เขาจะให้ลูกน้องจับแพะมามัดยืนติดกับเสาไว้แล้วใช้มีดแทงที่หน้าอกควักเอาหัวใจออกมาสด ๆ แพะที่ตกเป็นเหยื่อของความอำมหิตจะร้องสุดเสียงด้วยความเจ็บปวดจนกระทั่งขาดใจตายไปอย่างอนาถ    อยู่ต่อมาไม่นาน นายอำเภอผู้ชอบ “กินแบบพิสดาร”  ก็เกิดเป็นโรคประหลาด  ผิวหนังของเขาพุพองเน่าเฟะทั้งเลือดและน้ำหนองที่เป็นพิษไหลออกมาตลอดเวลา  จะรักษาอย่างไรอาการก็ไม่ดีขึ้น เขาได้แต่นอนร้องครวญคราง  ทุกข์ทรมานต่อไปจนตาย