หลักธรรมแห่งการปฏิบัติตนในสังคม
การที่จะอยู่ร่วมกับเพื่อนบ้าน เจ้านาย ญาติมิตรได้อย่างมีความสุข จะต้องรู้จักการรักษาความสัมพันธ์ระหว่างกันให้ดี อย่าให้เกิดความเลวร้ายหรือย่ำแย่ขึ้น
แม้บุปผาแทนคำพูดได้ แต่ก็ยังมีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย
ก้อนหินไม่สามารถพูดจาได้ ช่างถูกใจคนเสียนี่
มีความจริงใจกตัญญูปรองดอง จะมีความสุขขนาดไหน
รสละมุนแห่งการประพันธ์บทกวีไร้ที่สิ้นสุด
การได้มีมีส่วนร่วมโดยประพันธ์หนังสือ ช่างสุขเหลือจะบรรยาย
ก้มตัวเพื่อรดน้ำต้นไม้ช่างดีเสียนี่กระไร
เรื่องราวถึงตัวไตร่ตรองให้รอบคอบ จะแยบยลนัก
ความโกรธพลุ่งพล่านในใจ อดทนสักนิดเป็นดีที่สุด
สุภาพชนไร้ความกังวล ไร้ความหวาดกลัว
บุรุษพึงอกผายไหล่ผึ่งและอ่อนน้อม
หาความสุขได้จากความทุกข์ที่ต้องทนรับ
เอารัดเอาเปรียบมาก ตนเองจะขาดทุน
ยอมเสียเปรียบก่อนจึงจะได้รับผลประโยชน์ภายหลัง
ความภักดีซื่อสัตย์จะหลงเหลือทางเดินไว้ให้
สงบศานติท่ามกลางธรรมชาติไร้ขอบเขต
แต่เมื่อใดที่ได้รับ พึงใคร่ครวญก่อนถึงเวลาสูญเสีย
การรู้จักพอเป็นความสุขนิรันดรมิใช่หรือ
