ห้ามบิดาฟ้องวงศ์ญาติ

    เรื่องบิดาท่านกงอี้กับวงศ์ญาติมีความเห็นพ้องกันให้ขายต้นไม้ที่สุสานบรรพชนไป 8 ต้น  ได้เงินมากว่าแปดสิบพันอีแปะ  บิดากงอี้ถูกวงศ์ญาติยื้อแย่งเงินไปจนหมด  ความตั้งใจของบิดากงอี้ต้องการจะเอาเงินไปบูรณะสุสานบรรพชน  พวกวงศ์ญาติก็ไม่ยอมเอาเงินมาคืนให้  บิดาจึงคิดจะฟ้องร้องเอาเงินมาแบ่งปัน  กงอี้จึงห้ามปรามบิดาว่า  ด้วยเหตุผลของบิดาเหนือกว่าจึงคิดจะก่อความ  ตามความเห็นของบุตรแล้ววงศ์ญาติเดียวกันไม่ควรก่อความ  บิดาถามว่าทำไม  กงอี้จึงกล่าวว่า  สมัยก่อนท่านจูเปอหลู่ว่า  คนแซ่เดียวกันห้ามฟ้องร้องก่อคดี  ผู้ก่อคดีจะพินาศในที่สุด  ท่านปราชญ์ขงจื่อว่า  ต้องไม่มีคดี  ถ้าหากถามบิดาว่าเอาเงินบูรณะสุสานเป็นความเชิดชูคุณธรรมบรรพชนแล้วก็สมควรแบ่งปันมา  แต่ต้นไม้เป็นต้นกำเนิดของน้ำ  ต้นธารติดต่อถึงราก  มีที่รุ่งเรืองและตกอับไม่เสมอกัน  เห็นเขาทุกข์แล้วไม่ช่วยเหลือ  แบบนี้แล้วท่านบิดาจะมีความหมายของหลักบรรพบุรุษสมบูรณ์อย่างไร  วงศ์ญาติยากจนแต่ไม่ประจบประแจงก็เปรียบเหมือนสุภาพชนที่ค่นแค้น  เอาเงินนี้ไปทำงานเพราะมันเป็นการบีบคั้นทางครอบครัวที่ทำอะไรไม่ได้  แล้วยังไม่ได้มาร้องทุกข์กับบิดา  อาจเป็นเพราะใจไม่หนักแน่นมีความละอายก็ได้  ถ้าหากเขาเอาไปทำทุนแล้วร่ำรวยขึ้นก็ถือเป็นหน้าตาของวงศ์ญาติ  เมื่อมีหน้าตาก็เป็นหน้าตาของบรรพบุรุษที่คุ้มครองให้ชนรุ่นหลัง  ท่านบิดาก็พลอยได้ชื่อไปด้วยไม่น้อยหวังว่าท่านบิดาจะตรึกตรอง  บิดาว่าตามความเห็นของเธอ  คนรุ่นหลังมีประโยชน์อะไร  เหมือนท่านจูเปอหลู่ว่า  บรรพชนแม้จะห่างไกล ( หลายชั่วโคตร )  แต่การเซ่นสรวงไม่ศรัทธาไม่ได้  ถ้าหากจะนับถือศรัทธาไม่บูรณะสุสานให้ดูสวยงาม  ให้เป็นแบบอย่างของคนรุ่นหลังได้อย่างไรแถมยังตัดต้นไม้หน้าสุสานให้กระทบกระเทือนวิญญาณสุสาน  หากไม่เซ่นสรวงขอบคุณ  ที่สุดก็จะไม่เป็นมงคล  วงศ์ญาติไม่มีเหตุผลอย่างยิ่ง  แล้วยังไม่ถูกฟ้องร้องอีก  เธอยังเด็กนัก  จะมาขัดขวางข้าได้อย่างไร  กงอี้ร้องไห้  กล่าวว่า  ถึงแม้ความเห็นของบุตรไม่ถูกต้อง  ขอบิดาท่านให้อภัย  ปราชญ์ท่านว่า  ผีเจ้าเป็นผู้มีคุณธรรมมาก  ไม่มีหรอกที่เจ้าจะไม่ศักดิ์สิทธิ์  เพราะใจทำให้ศักดิ์สิทธิ์  ไม่มีหรอกที่ผีจะไม่ตอบสนอง  มโนธรรมได้รับการตอบสนอง  บรรพชนขณะมีชีวิตอยู่เป็นคน  ภายหลังตายแล้วเป็นเจ้า  วงศ์ญาติเบียดบังเงินขายต้นไม้เป็นเรื่องเล็กน้อย  แต่ท่านบิดาทำร้ายความสัมพันธ์วงศ์ญาติเป็นเรื่องใหญ่  ผู้ใหญ่มาเห็นก็คงไม่สนับสนุน  เก้าชั่วโคตรเกรงกลัววิญญาณผีบรรพชนจะทำโทษ  การทำลายความสัมพันธ์ไม่เป็นธรรมขอให้ท่านบิดาพิจารณา  ทำไมไม่เอาเงินของบ้านไปบูรณะสุสาน  ถ้าจะฟ้องร้องเอามาบูรณะสุสานเกรงว่าจะสูญเสียความมุ่งหมายของกตัญญูท่านบิดาโปรดคิดดูให้ดีจะได้ไม่เสียใจภายหลัง  บิดาจึงว่า  ไปบอกพวกเขาให้ฟังชัดเจนไม่เอาความ  ทำให้พวกเขารู้สึกพอใจกันใหญ่  จากนั้นก็อดออมมัธยัสถ์  กินใช้แต่น้อย  ในที่สุดก็ร่ำรวยขึ้น  นี่ก็คือการห้ามปรามบิดาฟ้องร้องเป็นขันติที่เจ็ด  ต่อมาภายหลังก็มีผู้เขียนกลอนว่า

           ห้ามพ่อทำลายความสัมพันธ์วงศ์ญาติ                    เหมือนสะพานชำรุดบูรณะใหม่

           ผีปู่ซาบซึ้งคอยคุ้มครองให้                                               ดั่งนาเงินปลูกหยกได้บัวสุวรรณ