ไกล่เกลี่ยการค้า

    วันหนึ่งท่านกงอี้อยู่ที่ตลาด พบเห็นคนสองคนกำลังทะเลาะกันกงอี้จึงเข้าไปถามความ คนหนึ่งแซ่เกาอีกคนหนึ่งแซ่เซียว ได้ความว่าสองคนทำการค้าร่วมกันมาเจ็ดปี บัญชีไม่สะอาด กงอี้ถามหาบัญชี ทั้งสองคนต่างก็นำเอาบัญชีออกมา กงอี้ตรวจดูอย่างละเอียดบัญชีทั้งสองไม่เหมือนกัน คนแซ่เซียวไม่ยอมความกล่าวหากงอี้ลำเอียง พูดจาจาบจ้วงแล้วจากไป กงอี้กลับถึงบ้านตรึกตรองดูคิดอยากให้สองคนคืนดีกัน จึงเขียนขันติโศลกหนึ่งหน้า แล้วใช้ให้คนนำไปให้คนแซ่เซียว คนแซ่เซียวกำลังดื่มชาอยู่กับเพื่อนเจ็ดคน จึงนำหนังสือออกอ่านว่า

สอบสำนวนไม่มีเรื่องอื่นใด                     ขอเพียงได้ตักเตือนทั้งเซียวเกา

ข้าพบเห็นไม่เจียมตัวหวังเตือนเจ้า             นำบัญชีชำระเอาหวังกระจ่าง

ทุกสิ่งทำให้แจ้งหยุดเคลือบแคลง              พี่เซียวฉุนเฉียวแรงแล้วจากไป

เหนื่อยข้าสอบสำนวนด้วยห่วงใย              เพื่อนดีไซร้รักษ์สัตย์ดีตลอด

ค้าขายไม่ม้วยมอดต้องยุติธรรม                 กำไรหักทุน เป็นหลักธรรม

สองคนนำเป็นผู้ใหญ่ทันสมัย                   เจ็ดปีค้าขายครอบครัวอุดม

หาเงินสะสมต้องยุติธรรม                        อย่าหาเงินด้วยกลโกงต่อบาปกรรม

วิบากกรรมสั่งสมไว้ตกทอด                     สะสมเงินทองไม่แคล้วให้ลูกหลาน

ลูกหลานรับมรดกช่วยล้างผลาญ               ถือความสัตย์มีเมตตาเป็นหลักการ

กล้าหาญผู้โปร่งใสแผนการณ์ยาว              อย่าหวังลาภหากังวลเผาวิญญาณ

โทษไพศาลไม่ราบรื่นชอบเมามัว              โบราณว่าให้ร้ายเขาร้ายถึงตัว

เจ้าเหนือหัวเพียรธรรมเสมอภาค               ฟังข้าตักเตือนค่าควรคืนดีกัน

สมานฉันท์มิตรภาพสืบสร้างสรรค์            อย่ากล่าวจาบจ้วงธรรมซื่อสัตย์

ฟังแล้วน้อมปฏิบัติค่าสูงยิ่ง

     พออ่านจบทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ท่านจางกงอี้เป็นผู้มีคุณธรรมยิ่งนัก แล้วทุกคนก็ช่วยกันออกเงินนำบทความนี้ลงตีพิมพ์เป็นเอกสารส่งให้กับคนที่ทำการค้าขายเพื่อให้เป็นแบบอย่าง นายเกาและเซียวพากันไปเชิญท่านกงอี้มารับประทานอาหารและสุราเพื่อขอขมา และยอมที่ปฏิบัติตามตลอดไป นี่คือความเมตตาของท่านองกี้เป็นขันติที่ยี่สิบสี่ ต่อมาภายหลังคนก็แต่งกลอนให้

สั่งสมบุญบารมีหลากชนิด           ความคิดสร้างธรรมะไม่ธรรมดา

เมตตาคุณดุจฝนทิพย์หลั่งมา         ประโยชน์หนาตอบแทนสวรรค์