ได้บุตรงดอาหารสัตว์

    กล่าวคือกงอี้ได้บุตรหนึ่งคน พวกบ่าวไพร่ก็ร้องบอกว่า นายหญิงให้กำเนิดคุณชายคนหนึ่ง ตามหลักต้องจัดงานเลี้ยงแขกเป็นการแสดงความยินดี กงอี้กล่าวว่า ไม่ได้ ชาวโลกเพิ่มมงคลด้วยการยินดี แต่ข้าเพิ่มมงคลด้วยความกังวล บ่าวก็ถามว่าทำไมจึงกังวล กงอี้จึงว่า ลูกทรพีในโลกนี้มีมาก ลูกกตัญญูมีน้อย ข้าเองก็มีบุญน้อยนิด มีลูกก็ยังไม่รู้ว่าจะดีหรือไม่ดี จะไม่ให้กังวลหรือ บ่าวก็ว่าแล้วจะแก้ไขได้อย่างไร กงอี้ว่าพวกเธอเชื่อฟังคำโอวาทของข้า ลูกที่เกิดให้ตั้งชื่อว่า ตงหยิ้ง (กลางการุณย์) แล้วอย่าทำโต๊ะเลี้ยงแขกเฉลิมฉลอง ไม่ให้ฆ่าสัตว์ ของกินทั้งหมดไม่ให้ใช้เนื้อสัตว์ ให้ใช้ไข่ไก่ หมายถึงไข่ที่ฟักไม่ได้ การอยู่เดือนของนายหญิงเจ้าไม่ให้เข้าห้องครัว หรือห้องโถง น้ำสกปรกที่ซักล้างเสื้อผ้าให้เทลงในบ่ออุจจาระ เสื้อผ้านายหญิงไม่ให้ตากกลางแดด และก็ไม่ให้ใส่สีฉูดฉาด ไม่ให้ใส่รองเท้าลวดลายปักเลื่อมทองเงิน ของฟุ้งเฟ้อให้งดหมด เพราะกลัวเด็กน้อยจะถูกตัดบุญ พวกเธอจงทำตาม

     ในห้องมีคนงานที่อยู่มานานแซ่ฉินก็พูดแบบนี้เหมือนกัน พลางถอนใจพูดกับกงอี้ว่า นี่คือโอวาทที่ดีของนายท่าน คิดถึงบ้านของฉันเมื่อก่อนโน้น มีเงินทองนับหมื่นแสนเพราะกลัวเสียหน้าจึงสูญสิ้นไป เป็นเพราะให้กำเนิดพวกเราพี่น้อง 7 คน ต้องจัดงานเลี้ยง 7 ครั้งสิ้นเปลืองสุราอาหารชีวิตสัตว์นับพันชีวิต แต่งงาน 7 คนก็ฆ่าสัตว์ตัดชีวิตเป็นหมื่น ๆ ชีวิต ตั้งแต่เล็กจนโต ก็แต่งเสื้อผ้าสีฉูดฉาด สวมหมวกปักดิ้นลายทอง มือก็ยังถือผ้าพันคออย่างดี สับเปลี่ยนทุก ๆ 4 ฤดูกาล เพราะเห็นแก่หน้าตา ทุกคนต่างพูดกันว่าเป็นคุณชายบ้านฉินไม่รู้จักบุญกุศลใช้บุญจนหมด พอเกิดภัยแล้ง 3 ปี เก็บเกี่ยวไม่ได้ต้องนำเอาเสื้อผ้าของใช้ไปจำนำหมด กินใช้จนถล่มทลาย หนี้สินพะรุงพะรัง ในที่สุดสมบัติก็หมดไป คิดถึงตอนนี้ สำนึกผิดว่าเมื่อก่อนไม่รู้จักถนอมบุญ กินห่มเกินตัวทำลายจนบุญหมดสิ้นยังมีเวรกรรมมากมาย

     วันนี้เมื่อมามองนายท่านปกครองบ้านมีวิธีการ มองทะลุความสุรุ่ยสุร่าย งดการฆ่าสัตว์ สร้างกุศล เป็นการปลูกบุญกุศล ถ้าตอนนั้นบิดาของข้าเป็นเช่นท่าน ไหนเลยพวกเราต้องออกมาหากินข้างนอก กงอี้พยักหน้าแล้วร้องคลอว่า เรื่องไม่เคยไม่รู้สึก ข้ายังไม่ลำบากเตรียมไว้ก่อนปลอดภัย งดฆ่าสัตว์งดงานเลี้ยงด้วยมีเมตตา ใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยไม่ฉูดฉาด นายฉินก็ร้องเมตตาว่า เรื่องมาไม่ถึงก็ไม่รู้ลำบาก ด้วยข้าไม่รู้ลำบากจึงเอาแต่สุข งานเลี้ยงรักษาหน้า วันนี้จึงต้องกินน้อยห่มน้อย กงอี้ว่าฟังคำพูดของเธอและของข้าตอนนี้ก็คือรู้จักพอ เจ้าจงระมัดระวังทำงานให้ข้า ขอเพิ่มเงินเดือนให้เจ้า 2 พันอีแปะ ต่อมาเขาก็ฟื้นฟูจนสำเร็จ นี่เพราะกงอี้ปกครองบ้านช่วยเหลือผู้ยากไร้ เป็นขันติที่ 40 ต่อมาคนแต่งกลอนให้

ความการุณย์ซื่อสัตย์คนเขารู้         มิสู้รู้วิธีปลูกบุญไว้

ชักจูงดีร่วมก้าวถอยรู้ได้              รักษาได้สำเร็จฟื้นฟูใหม่