จิตบริสุทธิ์ว่าคน ชักนำไปทางดี

    กล่าวคือกงอี้พูดคุยกับนายลิ้มเคี้ยวถึงเรื่องราวต่างๆนายเคี้ยวปีนี้อายุประมาณหกสิบ  เป็นผู้มั่งคั่ง  นายเคี้ยวพูดว่า  ข้าเป็นคนที่ชอบพูดอะไรตรงๆ  ทำไมต้องตักเตือนคนให้ทำความดี  พูดไปจนปากแฉะ ข้าคิดว่านิสัยคนเป็นเช่นนั้น  ถ้านิสัยโกงก็โกงอยู่  หรือว่าคนโกงจะเป็นคนดีได้นิสัยตรงก็ตรง  หรือตรงจะกลายเป็นโกง  กงอี้ว่านิสัยตรงไม่พูดว่าตรงนิสัยโกงไม่พูดว่าโกง  ผู้มีนิสัยตรงก็ปฎิบัติมหาธรรม  ถ้าไม่ใช่อริยเจ้าก็ทำไม่ได้  นิสัยโกงก็เป็นปุถุชนที่เกกมะเรก  ถ้าไม่ตักเตือนกล่อมเกลามีหรือจะคล้อยตาม  นายเคี้ยวว่า  ท่านวิจารณ์ข้าตรงๆขอให้ท่านวิจารณ์นิสัยข้าว่าเป็นอย่างไร  กงอี้ปีติยินดีพูดว่า

     นิสัยอารมณ์ถอยหลบแข็งมีแต่ตัวกูไม่มีเก่งกว่า  เรื่องง่ายก็จะตรงไว้ก่อนถ้าเจรจาไม่เข้ากัน  บางทีเรื่องดีกลับเป็นไม่ดี  เพื่อนฝูงเข้ามาตักเตือนยาก  พี่น้องเผื่อแผ่น้อย  เอาแต่อารมณ์  รู้จักพอน้อย  แม้มีเหตุผลยาวนานและละเอียด  แท้เปลี่ยนแปลงก็ทำลายบุญผู้อาวุโสก็ยังถูกทำร้าย

     นายเคี้ยวว่าท่านวิจารณ์ข้าเหมือนพระเจ้า  ที่จริงข้าไม่สมควรรับคำตรงได้  พวกเพื่อนฝูงก็ไม่มีใครตักเตือนข้า  เพราะฉะนั้นพี่น้องข้าก็ไม่ปรองดองกัน  กงอี้ว่า  ว่าตามหนังสือของปราชญ์อริยะแล้ว  พี่น้องไม่ปรองดองเพื่อนฝูงไม่สมานฉันท์แสดงว่าคุณสัมพันธ์ห้าบกพร่อง  ตรงจะมาจากที่ไหน  นายเคี้ยวว่า  ขอบคุณที่ท่านพูดตรงๆสอนข้า  จากวันนี้ไปจะต้องปรับปรุงคุณสัมพันธ์ห้า  ทำตามโอวาทของปราชญ์อริยะ  เกือบจะสูญเปล่าทั้งชีวิตตกต่ำด้วยทำตัวเอง  กงอี้ก็พูดขออภัย  จากนั้นก็ลาจากกันไป  แล้วพวกเขาก็แก้ไขปรับปรุงจนพี่น้องรักใคร่กัน  นี่แหละคุณค่าที่กงอี้ใช้จิตบริสุทธิ์ชักนำคนไปสู่ความดี  เป็นขันติที่ 92  ต่อมาภายหลังมีคนเขียนกลอนให้

พิจารณาอักษรตรงไม่ครบถ้วน                 เข้าใจคุณสัมพันธ์ล้วนกรรมสัมพันธ์

กงอี้ชักนำคนให้รู้อดทนกัน                      แข็งอ่อนสงเคราะห์กันตามอริยะ