แสง
พระพุทธจี้กง
แสงคือด้านตรงข้ามกับมืด ไม่ว่าจะมืดมิดแค่ไหน พอถูกแสงส่องก็จะมลายไปทันที ดังนั้น คนจึงชอบแสง แม้แต่ดอกหญ้าต้นไม้ หากไม่มีแสงอาทิตย์ก็จะไม่เจริญเติบโต พุทธสาวกที่สำเร็จ ร่างกายและศีรษะจะมีพุทธรังสีฉายออกมา นี้ก็เป็นแสงเช่นกัน เพราะฉะนั้นจึงมีคุณค่า
ตัวแสงเอง เป็นตถาตา เหมือนพุทธธรรม ที่จับต้องไม่ได้ และก็เก็บไว้ไม่ได้ การเกิดแสงเกี่ยวข้องกับกายของเขาได้รับมา โดยไม่ใช่กายเขากำเนิดแสงได้เปรียบเทียบได้กับดวงจันทร์ ตัวดวงจันทร์ไม่มีแสง แต่แสงเกิดจากการสะท้อนโดยที่ดวงจันทร์ได้รับมา แต่ก่อนอื่นสภาวะของร่างกายต้องสะอาด ภายหลังจึงมีคุณสมบัติในการสะท้อนกลับ มิใช่ว่าวัตถุใดก็สามารถมีสภาวะพิเศษได้ เช่นกระจก ที่ให้แสงสะท้อนไปได้ทุกแห่งหน แต่ถ้ามันหันกลับจากดวงอาทิตย์ ก็ไม่สามารถมีแสงส่องออกมาได้
เพราะกระจกมีคุณสมบัติที่ใสสะอาด จึงสามารถสะท้อนแสงได้ พุทธสาวกที่มีพุทธรังสีก็มีหลักการเดียวกัน พุทธสาวกที่มีพุทธรังสีโดยมาจากพุทธกาย แต่กายของพุทธสาวกต้อมีใจที่สะอาดหมดจด หันสู่พุทธะ ภายหลังก็ได้รับพุทธรังสี จึงมีพุทธรังสีฉายออกมา ด้วยเหตุนี้ ความสำคัญอันดับแรกต้องมีใจที่สะอาด อันที่สองต้องมีใจมุ่งสู่พุทธะ ในที่สุดก็จะได้รับแสง ดังเช่นมีกระจกใน แต่ไม่หันสู่อาทิตย์ จะมีแสงออกมาได้อย่างไร การฝึกพุทธะตัองมีใจสะอาด และเข้าใกล้พุทธะเสมอ
