อริโยวาทหลื่อโจ้ว

วัวควายไก่นางดฆ่าไว้ชีวิต                        ตัดชีวิตฆ่ามันบาปเบาไม่

ตรากตรำเหน็ดเหนื่อยบุญคุณใหม่             ข้าวปลูกไว้เกี่ยวหน้าหนาวยุ้งฉางเต็ม

ข้าวทุกเม็ดหยาดเหงื่อไหลโลมดิน             ฆ่ามันกินด้วยไม่เห็นในบุญคุณ

ด้วยชาติก่อนมันไม่สร้างกุศล                   จึงต้องวนมาเกิดสัตว์เดรัจฉาน

ลำนำ 1 หยุดฆ่าโคไถนา

เตือนชาวโลกรีบสร้างบุญ            ฆ่าสัตว์ตัดชีวิตก่อบาปแค้น

ข้าวทุกเม็ดได้มาด้วยหยาดเหงื่อ    ทุกหยาดหยดรินไหลพสุธา

ฤดูไถหว่านหน้ารือนอาศัยแรงมัน กรำฝนกรำแดดก็โคนี้

ค่ำลงดื่มน้ำและฟางหญ้า             เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าไม่ได้พัก

เป็นด้วยชาติก่อนขาดกุศล            หมุนเวียนเปลี่ยนชาติควายไถนา

หากยังนำมาเข่นฆ่าอีก                ชาติหน้าผูกเวรคอยแก้แค้น

เวรกรรมควรแก้อย่าผูกพัน           เพียงใจหนึ่งเมตตาปรานีกัน

เบื้องบนจักประทานโชคให้เนืองนอง

ลำนำ 2 ห้ามปรามพี่น้อง

ปากบอนชอบยุยงให้กินแหนง                  พี่น้องทะเลาะเบาะแว้งใจสลด

บ้านแตกสาแหรกขาดใจรันทด                 ผลปรากฏครอบครัวแยกแตกสลาย

ลองพินิจนารกร้างกลับสวยสด                  ด้วยประคบประงมสมานฉัน

ไก่เพศเมียไม่วุ่นไก่โต้งขัน                       ล้วนผูกพันปรองดองเป็นหลักการ