เป็น ใบ้ หูหนวก

แต่ปางก่อน

           ... หากผู้ใดเคยเป็นลูกที่ดื้อดึงเกเร กล้าที่จะต่อว่าพ่อ

แม่ได้อย่างตามแต่ใจตน บางคราวก็ตวาดกราดเกรียว บาง

คราวก็ด่าทอพ่อแม่จนท่านบังเกิดความเสียใจ หรือบางคราวก็

ใช้ถ้อยคำจาบจ้วงเสียดสีอย่างไม่สมควร บางคราวก็พูดจา

หยาบคายต่อผู้เป็นพ่อเป็นแม่ของตน

ในชาตินี้

           . .. ผู้นั้นจึงต้องตกอยู่สภาพของคนที่พิกลพิการ เป็น

ใบ้ หูหนวก ไม่สามารถพูดจาเอื้อนเอ่ยอย่างคนปกติธรรมดา

ทั่วไปได้ อีกทั้งยังไม่สามารถที่จะได้ยินได้ฟังสรรพเสียงนานา

ในโลกก็ได้อีก เสียงของตนที่เปล่งออกมาก็น่าเกลียดเป็นยิ่งนัก

จึงมักมีแต่ความทุกข์อยู่ในใจไม่สร่างคลายไปชั่วชีวิต