บริจาคโลงศพครูประจำบ้าน

    กงอี้ได้จ้างครูสอนประจำบ้านนายเซงข่วยแซ่ตั้ง ให้ค่าตอบแทนสูง แต่ครูตั้งเป็นผู้มีความอบรมไม่พอ นิสัยไม่หนักแน่น ขี้เกียจทำการสอนเป็นผู้ไม่รับผิดชอบต่อหน้าที่ กงอี้ก็พยายามอดทนมาโดยตลอดไม่คิดถือสาครูตั้งก็เสียนิสัย ในที่สุดก็เสียศักดิ์ศรีของผู้คงแก่เรียน พอถึงสิ้นปีกงอี้ก็หยุดจ้างแล้วหาคนใหม่ ครูตั้งกลับไปถิ่นเดิม แล้วพยายามหาโรงเรียนเข้าสอน อยู่ไปไม่ถึงปีก็ถูกเจ้าของโรงเรียนเอาเรื่อง มีการฟ้องร้องถึงอำเภอครูตั้งแพ้คดีข้อหาทำลายศาสนา จากนั้นว่าทุกแห่งก็ถือว่าครูตั้งเป็นคนเลวไม่มีโรงเรียนไหนรับเป็นครู เขามักพูดกับคนอื่นว่าอยากไปสอนตามบ้านอีกสักครั้งหนึ่ง มีคำกล่าวว่า วาสนาไม่มีสองหน ภัยเคราะห์ไม่มาครั้งเดียว ปีถัดมาเกิดภัยแล้ง ครูสอนประจำบ้านก็ไม่มีใครจ้าง อีกทั้งเจ็บป่วย ไม่มีจะกินจึงตายลง ไม่มีคนเหลียวแล กงอี้เห็นแก่ว่าเคยมาทำงานที่บ้านจึงหาซื้อโลงศพและฝังให้ นี่ด้วยกงอี้เป็นผู้ให้ความสำคัญครูประจำบ้านเป็นขันติที่ 50 ต่อมาคนก็แต่งกลอนให้

ดี ดี ชั่ว ชั่ว สนองยุติธรรม           ทำดีขึ้นทำชั่วตกไม่มีเยื่อใย

ศักดิ์ศรีมีได้ด้วยใจภักดีไว้           คัมภีร์หรือทำให้ผู้เรียนเสีย