ปล่อยวางสรรพสิ่ง

    แม้บางคนตั้งใจจะมุ่งในทางธรรม แต่การพูดการจาและการปฏิบัติยังห่างไกลธรรม จึงยากที่จะบำเพ็ญสำเร็จ เมื่อวิเคราะห์ถึงสาเหตุ เป็นเพราะใจยังไม่สามารถปล่อยวาง เมื่อยังยึดติดทางโลกอยู่ ยังมีความวิตกกังวลในเรื่องสมหวังผิดหวังยังมุ่งแสวงหาวัตถุภายนอกอยู่ การบำเพ็ญจึงมีอุปสรรคมากความผ่องใสแห่งจิตถูกย้อมด้วยกิเลสตัณหา เมื่อมีตัณหาทะยานอยากมาก ธรรมก็ยากที่จะบำเพ็ญ การบำเพ็ญธรรมควรละทิ้งบทางวัตถุ และความรักห่วงหาอาลัย ไม่ถูกทางโลกครอบงำ กายใจจึงจะสามารถหลุดพ้นเป็นอิสระ มิเช่นนั้นก็จะถูกอุปาทานทางโลกพันธนาการเอาไว้ ยากที่จะหลุดพ้น

     ผู้บำเพ็ญธรรมพึงเข้าใจในหลักการข้อนี้ ใช่ว่าฉันจะสอนให้คนออกบวช ทิ้งลูกทิ้งเมีย แต่ท่ามกลางในชีวิตประจำวันควรมีใจและกายที่เป็นอิสระ ครั้นเมื่อสามารถลดละปล่อยวางทางโลก กายใจก็จะเป็นอิสระเอง การบำเพ็ญธรรมจึงจะก้าวหน้าได้