ลูกอกตัญญูไม่อาจบรรลุธรรม

บำเพ็ญธรรมกตัญญู                    ต้องมาก่อน

สมบัติเหนือพ่อแม่สอน               ได้ไฉน

รักของพ่อแม่ล้ำค่า                      เหนืออื่นใด

คุณพ่อแม่ไซร้ดุจฟ้า                    อย่าเนรคุณ

     ในปลายยุคแห่งการโปรดสัตว์นี้ ทุกบ้านล้วนแต่มี “ลูกบำเพ็ญธรรม” ลูกบำเพ็ญธรรมเหล่านี้มีสัมมาคารวะต่อพุทธะโพธิสัตว์ ทำให้พุทธะโพธิสัตว์รู้สึกปิติยินดี ลูกบำเพ็ญธรรมจะต้องเป็นลูกกตัญญูด้วย บางคนมาสถานธรรม อุทิศตนปัดกวาดด้วยความกระตือรือร้น แต่พอพ่อแม่ใช้ให้กวาดบ้านของตนเองบ้าง กลับแสดงกิริยาท่าทางอย่างไม่เต็มใจ แบบนี้ก็ไใช้ไม่ได้

     บางคนอยู่ที่สถานธรรม เคารพนอบน้อมต่ออาจารย์ผู้อาวุโส ดูแล้วเหมือนกับนักบำเพ็ญธรรมที่ได้มาตรฐาน แต่เมื่อกลับถึงบ้าน พอถูกพ่อแม่ว่าไม่กี่คำ ก็แสดงความไม่พอใจหาว่าพ่อแม่ขี้บ่นจู้จี้ เหล่านี้ล้วนแต่แสดงออกถึงความอกตัญญู

     เมื่อพ่อแม่เจ็บไข้ได้ป่วย ผู้เป็นลูกถ้าไม่หาหมอมารักษาหรือไม่ปรนนิบัติดูแล ล้วนมีความผิดในข้ออกตัญญูทั้งสิ้น ในยุคปลายนี้ “กตัญญูธรรม” ก็คือหลักธรรมแห่งสวรรค์ ขอให้ชาวโลกบำเพ็ญธรรม อย่าได้ลืมต้นกำเนิดของตน พ่อแม่ก็คือต้นกำเนิดแห่งธรรม ลูกอกตัญญูย่อมไม่มีทางบรรลุธรรมอย่างแน่นอน ขอให้ชาวโลกจงจำใส่ใจ