ตอนที่ 2 ไปสระทิพย์ชำระจิต คุยเรื่องทะเลกรรม

พุทธะจี้กง ประทับทิพย์ญาณ

น้ำเย็นสระทิพย์ชำระจิต อย่าได้ลังเลใจ   

ทะเลสาบน้ำใส  กระจ่างในความแยบยล

แช่กายหายโสโครก ล้างความคิดอกุศล   

ราคีไม่เปื้อนปน  นฤมลดั่งมังกร

         พุทธะจี้กง : เราจะนำพาวิญญาณของชิวเซิงไปท่องเที่ยว  เอาล่ะ! ศิษย์เรา เจ้าจงสงบจิตลง  ประทานยันต์เผาให้ดื่ม  วิญญาณเจ้าจงออกจากร่าง

         ชิวเซิง : ศิษย์คารวะพระอาจารย์

         พุทธะจี้กง : ศิษย์เราไม่ต้องมากพิธี

         ชิวเซิง : พระอาจารย์ครับ! คืนนี้จะพาศิษย์ไปที่ไหนครับ?

         พุทธะจี้กง : ไป“สระชำระจิต” เจ้านั่งบนบัลลังก์บัวให้ดีๆ

         ชิวเซิง : พระอาจารย์ครับ! เบื้องหน้าไม่ไกลนักมีบึงใหญ่อยู่แห่งหนึ่ง ในบึงมีชายหญิงหลายคนกำลังเล่นน้ำอยู่ ไม่ทราบว่าพวกเขาเป็นคนประเภทไหนครับ?

         พุทธะจี้กง : พวกเขาก็คือผู้ที่เพิ่งจะสำเร็จเป็นเซียนใหม่ที่มาชำระล้างมลทินในสระชำระจิตแห่งนี้   ถึงสระชำระจิตแล้ว ศิษย์เรา! เจ้ารีบลงไปในสระทิพย์เถอะ

         ชิวเซิง : (เดินตรงเข้าไปในสระทิพย์ แต่ไม่ทันไรก็หันหลังกลับมา) พระอาจารย์ครับ!  น้ำลึกอย่างนี้จะทำให้คนจมน้ำได้นะครับ

         พุทธะจี้กง : ไม่ต้องกลัว  ไปชำระล้างมลทินออกให้สะอาดเถอะ!

         ชิวเซิง : (เดินเข้าไปในสระทิพย์ ผ่านไปช่วงระยะเวลาหนึ่งก็กลับขึ้นฝั่ง) น้ำในสระเย็นชื่นใจ  รู้สึกเบาหวิวไปทั้งตัว  ความกลัดกลุ้มต่างๆที่มีอยู่ทั้งหมดก็ค่อยๆมลายหายไป

         พุทธะจี้กง : ศิษย์เรา!  หลังจากนี้ไปเจ้าจะต้องยิ่งมีจิตใจที่เด็ดเดี่ยวแน่วแน่เพื่อให้มหาธรรมปกโปรดกล่อมเกลาเวไนย์ไปทั่วหล้า

         ชิวเซิง : พระอาจารย์ครับ!  ทำไมเห็นแต่คนที่เล่นน้ำในสระ แต่กลับไม่เห็นมีเจ้าหน้าที่ที่คอยเฝ้าสระล่ะครับ?

         พุทธะจี้กง : เขาอาจจะกำลังงานยุ่งอยู่ก็ได้

         ชิวเซิง : พระอาจารย์ครับ!  ขอยืมน้ำเต้าที่อยู่ในมือของท่านให้ศิษย์ดูหน่อยได้ไหมครับ?

         พุทธะจี้กง : ไม่มีปัญหา

         ชิวเซิง : ในน้ำเต้านี่ใส่อะไรไว้บ้างครับ?

         พุทธะจี้กง : ในนั้นมียาทิพย์

         ชิวเซิง : ที่แท้ก็เป็นยาทิพย์  แล้วมียาแก้เจ็บคอไหมครับ?

         พุทธะจี้กง : ย่อมต้องมีแน่  หยิบออกมาสิ

         ชิวเซิง : ยาเม็ดเล็กๆนี่จะพอใช้หรือครับ?  ให้ศิษย์เอาเก็บไว้ใช้บ้างได้ไหม?

         พุทธะจี้กง : ได้  เอาเก็บไว้สิ

         ชิวเซิง : (รับยามาถุงหนึ่ง แต่ดูๆแล้วทั่วทั้งตัวก็ไม่มีที่ไหนที่จะสามารถใช้เก็บยาได้) พระอาจารย์ครับ !  ศิษย์ขอพูดตรงๆแบบไม่อ้อมค้อม  พระอาจารย์ช่วยสอนวิธีเก็บ  เปลี่ยนสภาพ  เคลื่อนย้าย  หรือขยายใหญ่ให้ศิษย์ซักวิธีหนึ่งสิครับ  จะได้พกติดตัวได้สะดวก

         พุทธะจี้กง : ได้  รวบรวมสมาธิแล้วตั้งใจฟังนะ

         ชิวเซิง : งั้นศิษย์ขอลองดูหน่อยซิว่าผลลัพธ์ที่ออกมาจะเป็นอย่างไร? สะดวกดีแท้  สามารถย่อเก็บได้เหมือนเมล็ดงาเล็กๆ  แล้วยังสามารถทำให้ขยายใหญ่ขึ้นได้หลายเท่า  ขอบคุณพระอาจารย์มากครับที่ถ่ายทอดวิชาอาคม

         พุทธะจี้กง : จำได้แล้วหรือยัง?

         ชิวเซิง : ศิษย์จำได้แล้วครับ  จริงสิ  เมื่อคราวก่อนพวกเราผ่านทะเลกรรม  ไม่ทราบว่าเพราะเหตุใดจึงมีคนอยู่ในทะเลกรรมครับ?

         พุทธะจี้กง : ทุกๆคนที่เพิ่งจะตายภายใน 49 วัน  ถ้าหากญาติพี่น้องที่อยู่บนโลกมนุษย์ไม่ได้สร้างบุญกุศลอุทิศให้กับผู้ตาย  ผู้ตายก็จะไม่สามารถอาศัยพลังบุญของญาติๆรวมทั้งพลังบุญของตัวเองให้หลุดพ้นออกจากอบายภูมิได้  หลังจาก 49 วันผ่านพ้นไป  ผู้ตายก็จะตกสู่ทะเลกรรมออกมาไม่ได้  ในทะเลกรรมมีสัตว์ร้ายอยู่รายรอบ จ้องที่จะเขมือบวิญญาณบาปเหล่านั้นอยู่ตลอดเวลา  บนฝั่งก็มีพวกยักษ์ถือหอกง่ามขู่บังคับวิญญาณบาปที่ต้องการขึ้นฝั่งเหล่านั้นให้เข้าไปหาสัตว์ร้าย คนชั่วทุกคนจะต้องเข้าสู่ทะเลกรรมแห่งนี้ก่อน เอาล่ะ!  คืนนี้ดึกแล้ว  พวกเรากลับกันเถอะ!  ถึงสำนักก่งเหิงถังแล้ว

         ชิวเซิง : ศิษย์น้อมส่งพระอาจารย์

พุทธะจี้กง : วิญญาณจงกลับเข้าร่าง  เอาล่ะ!  อาจารย์กลับละ