ลูกนายอมรับโอวาท

    กงอี้มีลูกนาที่เช่าที่ทำนาแซ่หวังมาเชิญกงอี้ไปเก็บค่าเช่านา เมื่อกงอี้ไปถึงบ้านของลูกนา โดยไม่คาดคิดลูกนาแซ่หวังมีนิสัยดื้อรั้น พูดจาตะคอกตามอารมณ์ใส่กงอี้ กล่าวหากงอี้ใช้ถังตวงใหญ่แต่พูดถังตวงเล็ก กงอี้ก็พูดตอบไปเบา ๆ ว่า ถังตวงใหญ่ใจไม่ใหญ่ ว่าถังตวงเล็กใจไม่เล็ก ถังที่ใช้ตวงก็เป็นถังของบ้านเธอ ไม่ต้องใช้ถังของข้า ลูกนาเห็นกงอี้มีสีหน้าตามสบายไม่มีอารมณ์ของความโกรธให้เห็นเลย ก็ให้คิดว่าคนแบบนี้นับว่าเป็นผู้มีเมตตาและบุญบารมีเต็มเปี่ยม จึงคุกเข้าขออภัยพูดว่า ได้ยินว่าท่านเป็นผู้มีคุณธรรมมานานแล้ว นับว่าสมคำเล่าลือ ผู้น้อยมีโทษ หวังว่าจะได้รับอภัย กงอี้ก็ยังตวงข้าวให้ไปอีกหนึ่งสือแก่ลูกนาแล้วพูดว่า บ้านเธอมีคนอยู่แปดคน ทำนาของข้า ข้ามีหรือต้องการแต่ยุ้งฉางของข้าเต็มแล้วกดดันให้ครอบครัวเธออดอยาก ขอเพียงแต่ให้เธอขยันทำนาไถหว่านจึงจะร่ำรวยได้เหมือนกับข้าที่เก็บค่าเช่าก็พอ ลูกนาได้ฟังก็ให้รู้สึกเป็นพระคุณยิ่งและก็ยอมรับโอวาทของกงอี้ ต่อมาภายหลังก็ร่ำรวยขึ้นได้ นี่ก็เพราะกงอี้ยอมสูญเสียเพื่อประโยชน์ผู้อื่น เป็นสิบแปดขันติ ต่อมาภายหลังคนจึงเขียนกลอนให้

ลูกนาต้องอาศัยเจ้าของที่              สงบดีแปดชีวิตปลอดภัย

ยุติธรรมมาตรตวงอยู่ที่ใจ             รู้จักให้ช่วยคนโลกเจริญ