แก้บาดหมางกลับถูกกล่าวหา

    วันหนึ่งขณะที่กงอี้เดินออกไปสำรวจนา ระหว่างทางก็เห็นคนหนุ่มอายุ 20 ปีเศษ ในมือถือมีดคม หันมาถามกงอี้ว่า ท่านอยู่ที่นาแถวนี้คงต้องเห็นนายเตี๋ยซิงผ่านมาทางนี้ กงอี้ว่า ไปไกลแล้วผ่านไปนานแล้วตามคงไม่ทัน กงอี้เห็นคนนี้กำลังมีอารมณ์ร้ายทั้งยังมีอาวุธในมือ จึงพูดว่าไปไกลแล้ว แล้วก็เรียกคนหนุ่มผู้นั้นให้หยุดสักครู่ กงอี้ถามว่ามีเรื่องอะไรกันหรือจึงร้อนรนขนาดนี้ นายโง้วเซยตอบว่า คนที่ผ่านไปชื่อเตี๋ยซิง เป็นศัตรูของข้า เมื่อปีที่แล้วมันใส่ความว่าข้าเป็นขโมย มันไปฟ้องที่ศาล ข้าถูกโบยจนต้องยอมรับ ถูกขังอยู่ 1 ปี พ่อข้าอยู่บ้านกลุ้มใจตาย จนพ้นกำหนดถูกปล่อยออกมา โชคดีที่แม่และเมียยังอยู่ วันนี้เห็นศัตรู ข้าก็เตรียมอาวุธมาฆ่ามันให้หายแค้น กงอี้ว่า ข้าวปลาอาหารที่บ้านเจ้าบริบูรณ์หรือไม่ โง้วเซยตอบว่า ก็ต้องทำงานหาเลี้ยงชีพ กงอี้ว่า หากเป็นเช่นนี้ แค้นของเจ้าก็ยังแก้ไม่ได้ โง้วเซยตอบว่า ทำไมหรือ กงอี้ว่า เจ้าลองคิดดู ถ้าฆ่าเขาตายก็ยากที่จะต้องชดใช้โทษด้วยชีวิต แม่กับเมียเจ้าคงต้องลำบากเป็นแน่ โง้วเซยได้ฟังแล้วก็น้ำตาไหลว่า ต้องยากแค้นแน่ ๆ กงอี้ก็เตือนว่าให้ยุติแค้นเสีย แล้วปล่อยชีวิตตามลิขิตฟ้า ให้ฟ้าดินไปลงโทษเขา เจ้ากลับบ้านไปขยันทำงานเลี้ยงครอบครัวดูแลแม่ อดออมสร้างครอบครัว

     โง้วเซยว่า มันกล่าวหาว่าข้าเป็นขโมยรับได้ยาก แต่ก็ไม่ติดตามไป กล่าวฝ่ายนายเตี๋ยซิงได้ข่าวว่า วันก่อนนายโง้วเซยจะตามฆ่าเขา ถูกกงอี้ตักเตือนไว้ เวลาผ่านไป 3 วัน จึงมาหากงอี้ที่บ้าน เพื่อถามเรื่องราว กำลังจะเริ่มเรื่องก็ให้พอดีนายโง้วเซยก็มาหากงอี้ พอเข้าประตูมาเห็นเตี๋ยซิงก็เข้าไปขยุ้มที่หน้าอกจะต่อยหน้า โชคดีที่ทั้งสองไม่มีอาวุธอยู่ในมือ กงอี้ต้องเข้าไปห้ามว่า อยู่ที่บ้านข้าห้ามตีกัน ขอให้ทั้งสองนั่งลงก่อน มีเรื่องให้คุยกันอย่าใช้กำลังภาษิตว่า สองเสือกัดกันย่อมมีตัวหนึ่งตาย เรื่องต้องเจรจายอมความกันดีที่สุด กงอี้เจรจาให้เตี๋ยซิงจ่ายเงิน 2 พันอีแปะ เพื่อสลายความแค้นต่อไปทั้งสองฝ่ายก็ให้ดีต่อกัน ภาษิตว่า แค้นให้แก้ไม่ให้ผูก เตี๋ยซิงก็ตอบตกลงยอมความ แต่พูดว่าตอนนี้ข้ายังไม่มีเงิน จึงหันมาขอยืมจากกงอี้เพื่อให้ไปก่อน กงอี้ต้องการแก้ไขเรื่องนี้ จึงยอมให้เตี๋ยซิงหยิบยืมเงินก่อน จึงเตรียมเงิน 2 พันอีแปะ กับเตรียมอาหารสุรามาเลี้ยงเพื่อความปรองดองเสร็จแล้วต่างคนก็ต่างกลับไป คาดไม่ถึงว่านายเตี๋ยซิงเป็นคนที่ไม่ดีพอกลับบ้านก็กล่าวหากงอี้กับโง้วเซยวางแผน ช่วยกันด่าว่า ยืมเงินก็ไม่คืนให้ กงอี้ได้ฟังวาจาก็ถอนหายใจว่า เกรงว่าฟ้าจะไม่อภัยบาปให้ แล้วก็วางเฉย พอรุ่งขึ้นอีกปีในเดือนเก้า นายเตี๋ยซิงก็ก่อเรื่อง ทั้งสองฝ่ายต่างไม่ยอมกัน จึงถูกเขาตีตาย นี่คือบาปบุญย่อมมีการตอบสนอง เพียงแต่ช้าหรือเร็ว เพราะฉะนั้นเป็นคนต้องตรง เคารพรักษาความการุณย์ยุติธรรมและคุณธรรม เป็นหนทางที่ดีที่สุด นี่คือกงอี้แก้ไขคดีความแต่ถูกกล่าวหาเป็นขันติที่ 70 ต่อมาภายหลังคนก็แต่งกลอนให้

แก้คดีความให้ปรองดอง              กลับถูกของกล่าวหาทำอัปยศ

มีหรือฟ้าจะยอมคนทรยศ             เป็นกบถถูกฆ่าดูอย่างไร