ก็เป็นที่รู้กันอยู่ว่านิสัยของกงอี้ต้องการให้ลูกหลานชาวบ้านมีความรู้จึงได้เชิญเพื่อน ๆ ที่อยู่ใกล้เคียงกัน 8 คนรวมทั้งตนเองด้วย ให้มาร่วมใจกันส่งเสริมการศึกษาให้แก่บุตรหลานของครอบครัวยากจน ทุกคนเห็นด้วย และตกลงกันว่าแต่ละคนจะออกค่าใช้จ่ายคนละ 2000 อีแปะ กับข้าวสาร 2 ถัง เพื่อตั้งโรงเรียนจ้างครูมาสอน กงอี้เป็นผู้จ่ายก่อน 3 เดือนก็เวียนมาถึงคนอื่นอีก 7 คน ทั้งหมดพูดกับกงอี้ว่า ท่านยังต้องจ่ายเงินอีก 2000 อีแปะ ก็ให้จ่ายไปก่อนจนหมด ต่อจากนั้นพวกเรา 7 คนก็จะจ่ายต่อ กงอี้เห็นว่าเป็นจริง จึงค่อยทยอยจ่ายไปจนหมดแล้ว ที่เหลือ 7 คนก็ไม่ยอมจ่าย เงินก็ไม่ยอมให้ ทั้งยังพูดจาถากถางกงอี้ว่าเป็นผู้ส่งเสริมจอมปลอมหวังจะได้ชื่อเสียง กงอี้ได้ยินแล้วก็โกรธมากจึงเปลี่ยนความคิดว่า ความดีตามแต่ฉันจะทำ บุญสุดแต่ฟ้าจะให้ ปีหน้าค่อยว่ากันใหม่ทุกคนก็หัวเราะกัน กงอี้ได้ส่งเสริมการศึกษาติดต่อกัน 3 ปี และได้ขอร้องผู้ที่มีคุณธรรมช่วยกันบริจาคเงินเพื่อซื้อที่นาไว้เก็บค่าเช่ามาใช้จ่ายในหมู่บ้าน ประชาชนได้รับการส่งเสริมมีจำนวนนับไม่ได้ นี่คือตัวอย่างที่กงอี้ส่งเสริมการศึกษา ซึ่งเป็นธุระอันดับหนึ่งที่คนพึงกระทำเป็นขันติที่ 71 ต่อมามีคนแต่งกลอนให้
ส่งเสริมการศึกษาอบรมคน ดวงกมลสูงส่งซึ้งอริยะ
คนโกงไม่ได้รับแม้ขณะ กงอี้มุ่งมานะได้ศักดินา