ฟ้าผ่าขโมย

    ณ ตำบลฉาวเหงอ อำเภอซ่าวซิง มณฑลเจี้ยกเจียง มีคนแจวเรือจ้างคนหนึ่ง ชื่อว่า เสิ่นต้าเหมา  เป็นคนซื่อสัตย์มาก ภรรยาก็เป็นกุลสตรีที่มีคุณธรรม มีบุตรชาย 1 หญิง 1 บุตรี ชื่อ หลิงยิน อายุ 14 ปี ถึงแม้ฐานะทางครอบครัวไม่สู้ร่ำรวยนัก แต่เนื่องด้วยเขาเป็นคนขยัน ภรรยาเป็นคนสมถะและประหยัด จึงพอมีทรัพย์สมบัติบ้าง ครอบครัวพ่อแม่ลูก 4 คน อยู่กันอย่างอบอุ่นและมีความสุข     

     เสิ่นต้าเหมา มีเพื่อนสนิทคนหนึ่งชื่อตุ่งต้า เป็นคนซื่อสัตย์เช่นกัน มีภูมิลำเนาอยู่ในตำบลเดียวกัน ทั้ง 2 เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่สมัยยังเป็นเด็กมีความสนิทสนมดั่งพี่น้องสายโลหิตด้วยกันก็ไม่ปาน ต่อมาตุ่งต้าได้ย้ายครอบครัวไปอยู่ตำบลอื่นซึ่งห่างจากเดิมไปประมาณ 10 กว่าลี้ ความสนิทสนมทั้งสองจึงได้ห่างเหินออกไป     

     ปีที่ 3 ในสมัยถ่งจื้อแห่งราชวงศ์แมนจู ในวันที่ 24 เดือน 12 ตุ่งต้าไปจับจ่ายข้าวของที่อำเภอซ่าวซิงเพื่อไหว้ในเทศาลตรุษจีนได้ออกจากเมืองซ่าวซินตอนบ่าย เนื่องด้วยระยะทางกลับบ้านไกลพอสมควร และยิ่งในฤดูหนาวด้วยแล้ว เวลากลางวันจะสั้นลง ถนนหนทางมืดมัว ลมหนาวพัดมาเสมือนหนึ่งเข็มแทงเข้ากระดูก ยากต่อการเดินทางช่วงกลางคืนได้ ดังนั้นขณะเดินผ่านตำบลฉาวเหงอ จึงได้ไปขอพักอาศัยที่บ้านต้าเหมาซึ่งก็แน่นอนได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่น เสิ่นต้าเหมาได้เตรียมอาหารเหล้ายาปลาปิ้งต้อนรับเพื่อนเขา เขาทั้งสองได้มาพบกันครั้งนี้จึงได้สนุกสนานกันอย่างเต็มที่ คืนวันนั้น ตุ่งต้าจึงพักแรมในห้องรับแขกแต่ลำพังผู้เดียว     

     ก่อนเข้านอน ตุ่งต้าได้นำเอากระเป๋าเงินที่เพื่อนฝูงในเมืองซ่าวซิงฝากไปยังคนในครอบครัวของพวกเขาเป็นทุนเตรียมของเซ่นไหว้ในวันตรุษจีนกระเป๋านั้นได้เก็บไว้ใต้เตียง วันรุ่งขึ้นแต่งตัวได้รับประทานอาหารเช้าแล้ว ก็แบกสัมภาระพร้อมกระเป๋าเงินไปอำลาเพื่อนเก่า เดินทางมาได้ครึ่งทางมีความรู้สึกว่ากระเป๋าเงินมีน้ำหนังเบามาก จึงเกิดสังหารณ์ใจ รีบใช้มือคลำดูปรากฎว่าเงินในกระเป๋าได้อันตรธานหายไป เลยย้อนกลับมาที่บ้านเสิ่งต้าเหมา เสิ่นต้าเหมากับภรรยาก็รู้สึกไม่สบายใจได้ระดมคนในบ้านช่วยกันค้นหากันอย่างละเอียด ก็มิอาจพบกระเป๋าเงินได้     

     ตุ่งต้าต้องจำใจออกจากบ้านเพื่อนด้วยอารมณ์ขุ่นมัวผิดหวังและโกรธแค้น มาคิดในใจว่า เงินจำนวนนี้เป็นเงินของเพื่อนรักที่ฝากเขาเพื่อมอบให้กับครอบครัวใช้จ่ายในวันตรุษจีนบัดนี้ ได้ทำเงินของเพื่อนหายไป รู้สึกอับอายที่จะพบหน้าคนในครอบครัวของเพื่อน ความเสียใจ อับอาย เจ็บแค้นได้กัดกร่อนหัวใจของเขา ดังนั้นเมื่อเขาเดินมาถึงแม่น้ำสายหนึ่งจึงได้ตัดสินใจโดดน้ำฆ่าตัวตาย     

     เหตุการณ์เศร้าโศกนี้ได้เกิดขึ้นในวันที่ 26 เดือน 12 ของปีที่ 3 ของจักรพรรดิ ถุ่งจื้อ       

     วันที่ 23 เดือน 1 ของปีต่อมา ท้องฟ้าแจ่มจ้า อากาศเริ่มอบอุ่นในช่วงปลายฤดูหนาว ในต้นหลิวอ่อนๆ ไหวแกว่งเหนือริมคลองเห็นถึงทัศนียภาพอันสดชื่นในฤดูใบไม้ผลิ     

     ตอนบ่าย อากาศได้ผลันแปรอย่างกะทันหัน เมฆดำมหึมาได้แผ่อยู่เต็มท้องฟ้า ฝนได้กระหน่ำลงมาอย่างหนักสายฟ้าแลบระคนกับฟ้าร้องทำให้จักรวาลสั่นสะเทือนไปทั่วทันใดนั้น เสียงฟ้าผ่าได้แสบเข้ารูหูจนหูแทบหนวก สายฟ้าได้ผ่านหลังคาบ้านของตระกูลเสิ่น ได้ดึงร่างบุตรสาวคนโตของเสิ่นต้าเหมาออกมานอกบ้าน เธอคุกเข่าบนถนนร่างกายของนางได้ถูกไฟไหม้จนดำเป็นตอตะโก     

     เหตุโศกเศร้าได้อุบัติขึ้นเช่นนี้ จอของต้าเหมาได้แตกเป็นเสียงๆ เขากลัวจนตัวสั่นและหลบอยู่หลังประตูของห้องครัว เรื่องสงบลงครู่ใหญ่จึงกล้าออกมา แลเห็นเตาไฟถูกฟ้าผ่าแตก ในเตามีหีบห่อ 1 ห่อ เมื่อแก้ออกดู จึงรูว่าเป็นเงินทองของตุ่งต้า ในกระเป๋ายังมีจดหมายหลายฉบับที่เพื่อนๆ เขียนถึงคนในครอบครัวของพวกเขา ต้าเหมาเริ่มเข้าใจอะไรเป็นอะไร แท้ที่จริงเงินของตุ่งต้าถูกลูกสาวตนหลิงยินเป็นคนขโมยไปนั่นเอง และเป็นเหตุให้ตุ่งต้าต้องฆ่าตัวตาย พูดตามความจริงหลิงยินยังเป็นเด็กอยู่ แต่การกระทำของเธอได้ทำให้คนดีๆ และซื่อสัตย์คนหนึ่งต้องจบชีวิตของตัวเองด้วยการฆ่าตัวตาย วิญญาณผู้ตายย่อมตายอย่างตาไม่หลับ สิ่งศักดิ์สิทธิ์จึงลงโทษเด็กสาวคนนั้นที่กำลังจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ พวกเราอ่านเรื่องจริงนี้แล้ว โดยเฉพาะผู้เป็นบิดามารดาที่ชอบตามใจบุตรจะมีความรู้สึกอย่างไร?