ถูกหลอกไม่เอาเรื่อง

    มีอยู่วันหนึ่ง  บิดาของกงอี้ล้มป่วยลง  กงอี่ร้อนรนที่จะหาหมอมารักษาการป่วยของบิดา  ก็ให้บังเอิญพบหมอที่กำลังเดินรักษากลางถนนจึงได้เชิญให้มาตรวจอาการบิดาที่บ้าน  หมอพูดว่า  ถ้าจะรักษาโรคนี้ให้หายต้องใช้ยาลูกกลอน  กงอี้ก็ถามต่อว่า  ค่ายาลูกกลอนต้องใช้เงินจำนวนเท่าไรหมอตอบว่า  โรคนี้ต้องใช้ตัวยาอย่างดี  ต้องใช้เงินสิบตำลึง  กงอี้ก็นำเงินให้ไป  พอหมอได้เงินก็บอกลาเพื่อไปจัดหาทำยาให้  ไปแล้วก็หายตัวไร้ร่องรอย  กงอี้ต้องดูแลบิดาจึงออกไปไหนไม่ได้  ก็ให้พอดีมีญาติลูกพี่ลูกน้องมาเยี่ยมไข้  ก็เล่าเรื่องที่พบหมอข้างถนนถูกหลอกเงินไปสิบตำลึงกงอี้ก็พูดว่าหมอหลอกเงินไปก็คงไปในทางที่ไม่ดี  ญาติน้องพูดว่า  ทำไมไม่สั่งให้คนออกตามหาอาจได้คืนก็ได้  กงอี้ว่า  เรื่องผ่านมาหลายวันแล้วคงหนีไปไกลปล่อยไปเถอะ  กงอี้จึงภาวนากับฟ้าดินยินยอมที่จะลดอายุขัยตนเองเพื่อเพิ่มเติมอายุขัยให้บิดา  เวลาผ่านไปอีกสิบวัน  อาการป่วยของบิดาก็หายเวลาผ่านไปอีกไม่กี่วันก็ได้ข่าวหมอที่หลอกเอาเงินไป  ถูกโจรฆ่าตายระหว่างทาง  นี่ก็คือกงอี้ถูหลอกไม่เอาเรื่องเป็นขันติที่หก  ภายหลังคนแต่งกลอนให้ว่า

           ใจกตัญญูบริสุทธิ์ฝืนฟ้าได้                        หมอหลอกไปกรรมชั่วตอบสนอง

           ชีวิตหนึ่งรอดหนึ่งตายให้สนอง                เจ้าผุดผ่องแบ่งแยกชัดเจน