สืบทอดอุดมการณ์บิดา

    มีอยู่วันหนึ่ง บิดากงอี้ก็สั่งให้กงอี้ไปเตรียมน้ำอาบ กงอี้ก็ไปเตรียมน้ำอาบตามคำสั่ง ทั้งยังสั่งกงอี้ให้เตรียมเสื้อผ้า กงอี้ส่งเสื้อผ้าเข้าไปให้ บิดาใส่เสร็จก็ออกมายังห้องโถงแล้วนั่งลง สั่งให้กงอี้คุกเข่าลงฟังโอวาทบิดากงอี้ก็พูดเป็นกลอนออกมาบทหนึ่ง เสร็จแล้วก็ร่ำลาสิ้นชีพ กงอี้เศร้าโศกเสียใจอย่างมาก แล้วก็ตระเตรียมงานศพต่าง ๆ วุ่นวายมากจนกระทั่งเสร็จงานฝังศพ ก็นอนเฝ้าหลุมศพอย่างยากลำบากเป็นเวลา 49 วัน จึงกลับมาที่บ้าน เมื่องานศพจบลงแล้ว พวกญาติเห็นงานพิธีเรียบร้อย และเต็มไปด้วยความตั้งใจ ทั้งยังปล่อยสัตว์ไปอีกหนึ่งพันชั่งแสียค่าใช้จ่ายไปมาก จึงพูดจาติติง กงอี้ก็เชิญพวกญาติให้มารวมตัวกันที่ห้องโถง แล้วก็นำเอาบทกลอนที่บิดาให้ไว้อ่านด้วยเสียงดังกังวาน พร้อมกับอธิบายถึงความหมายของกลอน กลอนโอวาทมีดังนี้

คำโอวาทมอบไว้พึงรักษา             เชิดหน้าชูตระกูลมีศักดิ์ศรี

บุญล้นสั่งสมมงคลสืบพันปี         ทำคุณดีกุศลส่งหมื่นรุ่นโรจน์

ขันติผ่อนปรนพูนทรัพย์ทวี          ธรรมเต็มปรี่ก้าวขึ้นเมฆาลัย

วินัยสามหลักสัมพันธ์มั่นคงไว้     ข้ากล่อมเกลาลมเย็นใสเงาเดือนเฉียง

      กงอี้เอาบทกลอนอธิบายให้พวกญาติ ทำให้พวกญาติต่างเข้าใจนี่ก็คือกงอี้ผู้สืบเจตนารมณ์ของบิดา ถูกกล่าวตำหนิก็ไม่ถือโกรธเป็นขันติ ที่สิบสี่ ต่อมาคนรุ่นหลังก็เขียนกลอนให้ว่า

พระคุณค้ำหนักหัวโศกหนักใจ                 โอวาทให้สืบทอดเจตนา

เก้าชั่วคนกตัญญูมีเมตตา                          ใจหรรษารับสืบดุจบัวขาวบาน