คุกต้มน้ำ

หนึ่งคนต่อหนึ่งเตา เอาฟืนไปเผา แต่น่าแปลกประหลาด

ตรงที่คนที่สภาวะจิตยังบำเพ็ญได้ไม่ถึงพร้อม เมื่อไปถึงคุกสวรรค์

นี้แล้วต่อให้จุดไฟเผาฟืนอย่างไรไฟก็จุดไม่ติด ต่อให้เผาอย่างไร

ก็เผาไม่ไหม้

คนประเภทนี้ เป็นคนที่เห็นงานธรรมเหมือนเป็นการพบ

ปะสังสรรค์ เห็นคนอื่นร่วมประกอบพิธี ก็เข้าไปร่วมสังสรรค์

เห็น คนอื่นยื่นผ้าเช็ดมือ ตัวเองก็เข้าไปร่วมสนุกไม่จริงจัง ไม่เห็น

งานธรรมเป็นเรื่องสำคัญ เห็นอะไรก็อยากทำอยากศึกษา พอเอา

เข้าจริงๆ ไม่มีเรื่องไหนงานไหนที่ทำเป็นเรื่องเป็นราวขึ้นมา มี

ความกระตือรือร้นแค่ห้านาทีในการทำงานเท่านั้น ไม่มีความ

คงเส้นคงวา

เดี๋ยวก็ไปอาณาจักรธรรมโน้น เดี๋ยวก็มาสถานธรรมนี้ พัก

หนึ่งก็ไปศึกษากับนักธรรมอาวุโสคนโน้น อีกพักหนึ่งก็หันไปศึก

ษากับเจี่ยงซือคนนี้ จิตใจวุ่นวายปั่นป่วน ไม่เป็นตัวของตัวเอง

ไม่ตั้ง ใจมุมานะที่จะทำการงานใดๆ คนประเภทนี้ต้องถูกจับมา

ยังคุกนี้ จับให้ไปต้มน้ำต้มจนน้ำเดือดพล่านและแห้งไปแล้ว บาป

กรรมจึงจะมลาย อย่างนี้เข้าใจหรือเปล่า?