อนุตตรพระธรรมเจ้า พระผู้เป็นเจ้าแห่งญาณทั้งมวล
เจน จบหลักธรรมวิเศษลึกล้ำ
ละกามกิเลสรู้สัจจะ
รู้เทพพรหมดินฟ้าเจนจบพอดี
รู้สติ สงบสมาธิ พิจารณ์ รู้ดั้งเดิมมา
เรา คือ
(ต้าเฉิงจื้อเซิ่ง)
บรมครูจอมปราชญ์ขงจื้อ
เฝ้าพระยุคลบาทฯ สู่พุทธสถาน
กราบคารวะพระผู้เป็นเจ้าแล้ว หยุดพู่กันหยกไว้
ฮา ฮา พัก
ธงทิวยุคขาวขึ้นสู่ท้องฟ้า
ไม้ดอกสีขาวโปรยปรายทั่วหล้า
ทางคืนกลับคือด่าน“หยาง” โอฬาร
ฟื้นฟูจริยวัฒนธรรมงามสง่า
อบรมชาวโลกจากภาคพื้นใจกลาง
สามโลกพระศรีอาริย์ทรงสิทธิ์
บัญชาวิถีธรรมถ่ายทอดโดยทั่ว
อาจารย์และศิษย์ร่วมเก็บงาน
ชั่วกาลสุดท้ายกลมกลืน
เรา คือ
(หยูถงจินกง)
พระศาสดายุคขาว พระศรีอาริยเมตไตรย
ติดตามพระยุคลบาทมายังพุทธสถาน
กราบคารวะพระมารดาแล้ว หยุดพู่กันหยกไว้
ฮา ฮา พัก
เมฆ มงคลลอยตามอร่ามศรี
พระแท่นที่จากฟ้าลงมาลิ่ว
กุมารสองโบกพัดพอลมพริ้ว
พระเรื่อยลิ่วเสด็จตรงลงโลกา
เรา คือ
(หวิน เป่า)
สอง พระ กุมาร
ตามเสด็จพระแม่องค์ธรรมลงมายังตำหนักฯ
กราบคารวะแล้ว นิ่งฟังพระฯ โปรดความ
ฮิ ฮิ พัก
ฮิ ฮิ คือเสียงสรวลของพระองค์ฯ น้อย ๆ
คิด ถึงลูกแทบขาดใจ
สุดอาลัยพูนเทวษ
วิมานเขตอ้างว้าง
เทพเซียนต่างส่งมาสิ้น
ด้วยถวิลช่วยพระบุตร
อนิจจาลูกหลับหลง
เฝ้าระทมพระแม่เฒ่า
มาช่วยเจ้าเปลี่ยนโลกีย์
เขียนวจีด้วยสายเลือด
รำพันเกือบเป็นหมื่นแสน
ผลตอบแทน เจ้าไม่ฟัง
เรา คือ
อนุตตรพระธรรมเจ้า พระผู้เป็นเจ้าแห่งญาณทั้งมวล
ได้นำพระพุทธาทั้งหลาย มาพบพระบุตรเจ้า
ลูกทั้งหลายจงยืนนิ่ง สดับให้สบายใจ
โอวาทของแม่ในวันนี้
เตือนสติลูกที่ยังหลง
ทั้งสามเข้าร่างทรง
สงบสักครู่รอสั่งความ
จะเริ่มด้วยคำนำ
แล้วจึงตามด้วยโอวาท
พัก
อย่าวิ่งหนีทุกข์
ความทุกข์เป็นเหมือนอะไรความทุกข์อยู่ในใจเรา ความทุกข์ กิเลสเหล่านั้นรู้จักเราดีมาก มีแต่เร...