(1) มนุษย์ผู้ใด หาว่าอนุตตรธรรมไร้สาระเชื่อไม่ได้ ผีสางเทวดามองไม่เห็น นรกเป็นเพียงเรื่องขู่ให้คนกลัว จึงเหิมเกริมสร้างกรรมทำชั่ว ทำแต่ความชั่วช้าสามานย์ อันขัดต่อมนุษยธรรมและเทวธรรม สูญสิ้นคุณธรรมจรรยา คนเช่นนี้น่าชังที่สุด สมควรต้องตกนรกหมกไหม้ตามความผิดของเขา ไม่อาจที่อภัย
(2) มนุษย์ผู้ใดอยากจะหลีกเลี่ยงความทุกข์ทรมานจากขุมนรกในยมโลกเขต 1 ก็ต้องพยายามอย่างสุดความสามารถของตน ในการส่งเสริมศาสนา ประกาศธรรมแทนสวรรค์ (พิมพ์หนังสือธรรมะแจกหรือบรรยายธรรม ทำให้ผู้คนหันมาทำความดี นำคนสู่ความถูกต้องชอบธรรม ผู้ไม่รู้จักกตัญญูกลับมากตัญญูบิดามารดา ผู้ไม่รักพี่น้องกลับมารักพี่น้องสำนึกผิดกลับตัวกลับใจใหม่ หมั่นสั่งสมกุศลผลบุญ ที่ไม่อยู่ในกฏข้อไม่อภัย ก็อนุญาตทให้นำกุศลผลบุญมาไถ่บาปได้ หากอยู่ในกฏข้อไม่อภัย ก็จะได้ลดหย่อนผ่อนโทษให้เบาลง
(3) ทุกปีในวันที่ 1 เดือนยี่ (ทางจีน) มนุษย์ผู้ใดหันหน้ากราบไหว้ (3 ครั้ง) ไปทางทิศตะวันตกด้วยความเลื่อมใสศรัทธาเอากุศลผลบุญที่ตนสร้างแต่ละวันอุทิศไปให้ (แดนสุขาวดี) และตั้งสัจจะว่าจะบำเพ็ญธรรม (ทำความดี) ตั้งอยู่ในศีลในธรรมดังนี้ก็จะสามารถหลีกเลี่ยงการเสวยทุกขเวทนาจากนรกในยมโลกเขต 1 ได้ และจะจุติภพภูมิที่ดี
(4) มนุษย์ผู้ใดหากได้สร้างบุญกุศลด้วยการพิมพ์หนังสือ “กฏยมโลก” แจกฟรีอย่างกว้างไกลทุกปีตามกำลังทรัพย์ของตนไม่จำกัดมากหรือน้อย เพื่อเป็นการเตือนผู้คนให้ละความชั่วทำความดี ผู้มีบาปสามารถใช้กุศลผลบุญนี้ไถ่บาปได้ ส่วนผู้ไม่มีบาปก็เป็นการเพิ่มบุญบารมีแก่ตนเอง เพื่อเสวยสุขในภายหน้า
(5) ผู้ใดได้อ่านหนังสือ “กฏยมโลก” แล้ว หากมโนธรรมยังมีเหลือ อยู่ ตั้งแต่นี้ไปจะกลับตัวกลับใจใหม่ ตั้งสัจจะว่าจะทำแต่ความดี จากนี้ไปจะไม่ทำชั่วอีก ขณะเดียวกั นถ้าสามารถเอาเนื้อหาในหนังสือไปบรรยายชี้แนะผู้คน ก็สามารถนำกุศลผลบุญที่สร้างนี้ ไปลดบาปกรรมของผู้นั้นได้ กฏยมโลกตำหนักที่ 1 จบลงเพียงนี้ เรากลับละ
เจ้าอาวาสซ่ง ปิติยินดีในปริศนาธรรม จี้กงโกรธตีไหเหล้าแตก