พิมพ์คัมภีร์ละกาม ลดโทษ เพิ่มบุญ

     นายกู่เหยิน คนในราชวงศ์ชิง อายุเลย 50 ปีแล้ว แต่ยังไม่มีบุตรสืบสกุล เขามีความทุกข์แก่ใจมาก คืนหนึ่ง เขาฝันว่าเขาได้ไปที่ศาลเจ้าประทานบุตร จึงได้เข้าไปกราบไหว้ เทพในศาลเจ้าได้หยิบสมุดเล่มหนึ่งชี้ให้เขาดูเขียนว่า นายกู่เหยินสมัยหนุ่มเคยข่มขืนหญิงสาวคนหนึ่งที่มีสามีแล้ว มลทินนี้จะทำให้เขาขาดบุตรสืบสกุล เขาอ่านแล้ววิตกกังวงมาก ทั้งเสียใจทั้งตำหนิตนเอง จึงได้กราบลงพูดกับเทพประทานบุตรว่า “ข้าสำนึกผิดแล้ว เมื่อสมัยหนุ่ม ข้ายังไม่เข้าถึงธรรมะจึงไม่รู้ดีรู้ชั่ว หักห้ามใจไม่ไหว จึงได้กระทำสิ่งเลวร้ายลงไป ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์โปรดเมตตชี้ทางสว่างให้แก่ข้าฯ ด้วย จะได้ชดใช้กรรมนี้”

     เทพประทานบุตรเห็นเขาอ้อนวอนอย่างสำนึกผิดจริง เลยให้โอวาทว่า “เมื่อเจ้าสำนึกผิดก็ดีแล้ว แต่หากเจ้าสามารถชักชวนผู้คนไม่ประพฤติผิดในกามได้ 10 คนก็จะได้รับการอภัยโทษ และหากสามารถชี้แนะคนเลิกประพฤติผิดในกามมากขึ้น โอกาสที่จะได้บุตรก็มีมาก”

     เมื่อตื่นจากฝัน เขารู้สึกละอายใจมาก เขาเริ่มเที่ยวแนะนำคนให้มีศีล ไม่ละเมิดผิดลูกผิดเมียคนอื่น นอกจากนั้นยังบริจาคเงินก้อนโตร่วมพิมพ์หนังสือประเภทละกาม และเที่ยวแจกจ่ายให้ผู้อื่นอ่านคนท่านแล้วกลับใจเป็นคนดีมีมาก ผลบุญที่เขาได้พยายามสร้างสมบุญนี้ ทำให้เขามีบุตรติดต่อกัน 3 คนในปัจฉิมวัย และบุตรแต่ละคนเมื่อเติบโตแล้วก็รับราชการมีตำแหน่งดี ส่วนตัวเองอายุยืนถึง 90 กว่าปี ถึงจะหมดอายุขัย