พิการ ไม่สามารถที่ จะได้ยินได้ฟังเสียงใดๆ

แต่ปางก่อน

           .... หากผู้ใดเคยมีความคิดลบหลู่ดูแคลนในพระธรรมคำ

สอนของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยมิใช่เพียงแค่ไม่เชื่อ

หรือไม่ศรัทธาเท่านั้น อีกทั้งกล่าวเสียๆ หายๆ ทำนองลบหลู่

ด้วยเข้าใจว่าเป็นตำนานหรือนิยายที่แต่งขึ้น ซึ่งตนนั้นไม่เคย

เปิดใจรับฟังและใช้ปัญญาพิจารณาเหตุผลแม้แต่น้อย

ในชาตินี้

           .. ผู้นั้นจึงตกอยู่ในสภาพของคนพิการ ไม่สามารถที่

จะได้ยินได้ฟังเสียงใดๆ กล่าวได้ว่าคนผู้นั้นอาจหูหนวกมาตั้ง

แต่เกิดหรืออาจเพิ่งเกิดการหูหนวกในช่วงโตขึ้นมาแล้วก็เป็นได้

แต่ตลอดชีวิตของตนย่อมจะมีแต่ความทุกข์และปมดัอยที่ฝังใจ

ไปตราบจนวันตายกับสภาพของตนที่ตัองหูหนวก และอยู่ในโลก

เงียบไปตลอตชีวิต