เคราะห์กรรมวาสนา

พระรัชสุธารสมหาราช

จริยธรรมนับวันเสื่อมศูนย์           เศร้าอาดูรเฝ้ามองชอกช้ำจิต

แสวงวาสนาให้สร้างบุญเนืองนิจ  ชำระจิตมลายบาปให้ทำดี

คนชั่วไม่สมควรรับการคุ้มกัน       คนเหลี่ยมจัดสะเดาะเคราะห์ได้อย่างไร

เรื่องทั้งหลายมีกุศลเกินเลยไว้       อย่าเอาบาปกรรมไปเป็นธรรมดา

ชาวโลกฟุ้งซ่านแสวงหาวาสนา กลับกลายเป็นหาทุกข์ การฆ่าสัตว์บาปเวรดังขุนเขา อย่าได้เอาเวรกรรมเป็นคู่ต่อสู้ ไม่บำเพ็ญกุศลเที่ยวฟุ้งซ่าน ภาวนาพระเจ้าจะสมความปรารถนาได้หรือ

ควรที่จะร่วมทางไปกับทางกุศลตั้งแต่เนิ่น ๆ การตอบสนองชัดเจนไม่คาดเคลื่อน หยุดสั่งสอนสร้างเวรเหมือนเนินเขา ถ้ากุศลมีเกินเลยก็ไม่เป็นไร ถ้าบาปน้อยบุญมากขึ้นสวรรค์ หากขาดกุศลไปสักสามส่วนก็คงต้องไปนั่งในคุกตะราง ทั้งนี้ทั้งนั้นไม่เหนือไปจากบาปบุญ ปฏิบัติทำบุญให้เต็มแม้จะลำบากอย่างไร ตั้งใจบำเพ็ญทำไมต้องแสวงหา พากเพียรเถอะเธอพวกเดียวกัน!

อนิจจาคนชอบลองดี                   ใจคนนับวันเปลี่ยนแปลงไป

ควรรู้หาศาสน์ตรง                      หารู้ฝึกชั่วสัมพันธ์

จนให้พระเจ้าโกรธ                     ทิ้งทุกข์ไว้นิสัยทราม

แต่ไหนสอนกล่อมเกลา               จึงรอดพ้นกิเลสรัด