อริโยวาทเมฆขาว

เมฆขาวลอยล่องท่องเจ้าพระยา     อาจารย์เอื้อนวาจากล่อมเกลามิตร

วายุพัดเฉื่อยเฉื่อยคลุมสี่ทิศ           ควันธูปลอยเวียนติดกลางวิหาร

หัวใจของคนเป็นที่รวมของโลหิต เป็นที่บรรจบของเส้นนับร้อย กล้ามเนื้อของหัวใจจะบีบเค้น อยู่ในตำแหน่งที่สำคัญ เป็๋นศูนย์กลางของร่างกายเป็นต้นกำเนิดของสายปราณ เป็นวิญญาณของชีวิต

รูปร่างแม้จะดูเล็กแต่ปริมาณไม่จำกัด จะเก็บสั่งสมจิตที่ดี เป็นครรภ์ห่อหุ้มความเมตตา พื้นใจจึงเป็นวิสุทธิภูมิที่ไร้รูปลักษณ์ หัวอกเต็มไปด้วยโลหิตร้อน เมื่อปะกับปราณแท้ก็จะรู้สึกกล่อมเกลาทั่ว ปราณอุระจะเดือดพล่านส่งให้กระทุ้งให้ปฏิบัติคุณธรรม จิตอันดีงามก็จะเผยปรากฏขึ้น

น่าเสียดาย ปัจจุบันศีลธรรมมนุษย์เสื่อมลงทุกวัน ฝุ่นกิเลสมืดมัว กระทบกระเทือนตรงต่ออวัยวะทั้งห้า ใจของคนก็เปลี่ยนแปลงไป ตกอยู่ในอันตรายแห่งกาม เซียนพุทธทนดูไม่ได้ที่เห็นคุณภาพของใจเปลี่ยนไป ดังนั้นจึงลงมาประทับทรงเพื่อปลุกตื่นชาวโลก ชำระล้างจิตวิญญาณ เพื่อให้ฟื้นคืนสู่อารมณ์จิตที่ใสสะอาด

เจริญพร! กุลบุตรทั้งหลาย โบราณนักกวีท่านหนึ่งนามแปะกือเอ็ก ครั้งหนึ่งถามปัญหาต่ออาจารย์เซ็นท่านหนึ่งว่า อะไรคือพุทธธรรม?

อาจารย์เซ็นตอบว่า “ความดีทั้งหลายให้กระทำ ความชั่วทั้งปวงห้ามกระทำ” คือพุทธธรรม แปะกือเอ็กฟังแล้วก็หัวเราะใหญ่ว่า สองคำนี้เป็นคำธรรมดาเด็กสามขวบก็รู้จัก อาจารย์เซ็นตอบว่า “เด็กสามขวบถึงแม้จะรู้จัก แต่คนแก่แปดสิบกลับทำไม่ได้” ดังนั้น แปะกือเอ็ก จึงยอมคุกเข่าลงยอมรับผิด เจริญพร! กุลบุตรทั้งหลาย คติพจน์ที่พูดในวันนี้ แม้จะธรรมดา แต่ความหมายลึกซึ้ง ฝากความหมายเซ็นไว้ หวังว่ากุลบุตรทั้งหลายจะเข้าใจ