โอวาทพระศรีอารยเมตตรัย

     ท้องใหญ่สามารถบรรจุได้สรรพสิ่ง ใจแคบเก็บยากแม้หนึ่งเถ้าธุลีภูเขา แม่น้ำ แผ่นดินทำไมจึงดำรงอยู่ สรรพสิ่งเป็นอนิจจัง รับเอาไว้จะเป็นไร หนึ่งธุลีแท้ไม่ใช่ธุลี เก็บมันไว้แล้วจะเสียหายอะไร เถ้าธุลีมีอยู่เต็มร่างกาย ก็ไม่ใช่รู้สึกว่ามีความหนักแม้แต่นิด ร่างกายก็ยังสบายดีอยู่แล้ว ทำไมเพียงคำพูดประโยคหนึ่ง แค่สภาวะภายนอกก็ทำให้เธอถึงกับโลดเต้นเหมือนถูกฟ้าผ่าหรือ ฝันร้ายอยู่ทุกคืนมองดูแต่ไม่ได้ยินเหมือนลมผ่านหูมีหรือที่จะหลงใหล นี่เป็นเพียงเรื่องเล็ก ๆแต่ก็เป็นเรื่องใหญ่ของการเกิดการตาย ชาวโลกจงคิดดูเงียบ ๆ ชีวิตของเธออยู่เพื่อใคร เมื่อคอตีบตันตายไปก็ไม่มีคุณค่านะ