ปลุกโลก

จิวโหม่วเจ็ก

บังคับม้าห้อผ่านกลางทุ่ง                         หอมจรุงลำดวนแดงดอกหลิว

มองภูเขาเห็นหมอกคลุมลิบหลิ้ว               ลมพัดฉิวเป็นระลอกตามลำน้ำ

เขากว้างกั้นแบ่งเผ่าชนห่างไกลกัน            คนถูกปันแบ่งภาษาไม่สัญจร

อยากพูดธรรมให้เข้าใจพึ่งอักษร                ศาสน์บวรกล่อมให้เหมือนได้เมื่อไร

           พระคุณฟ้าดินครอบแบกคน                     ทั้งสองปกป้องให้กายสุข

บัณฑิตรู้คุณกราบบรรพชน                      เรียนหนังสือมีใจเป็นปราชญ์

ใครรู้จักความหมายบำเพ็ญคุณ                  ปราชญ์อริยะรักษาสัมพันธ์ที่ดี

อย่ามุ่งสำคัญเกียรติดูแคลนธรรม               แสวงความรู้ประพฤติให้สมบูรณ์

ราชาพ่อแม่อาจารย์มีคุณมาก                    ให้มีใจเคารพอยู่เสมอ

           รู้มารยาทเข้าใจหลักสัมพันธ์อันดับหนึ่ง     ถือสัตย์ผีเจ้าให้ยำเกรง

น้อมปฏิบัติอริยศาสน์เป็นสำคัญ                มหาวินัยปกครองสงบพร้อมบำเพ็ญ

มหาธรรมของหยู้คือหลักสัมพันธ์             ต้องศึกษาคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ให้ซึ้ง

ตั้งใจจิตตรงบำเพ็ญตน                            บัณฑิตเป็นหนึ่งของมนุษย์

ครองโลกครองคนดุจครองตน                  ใจจึงไม่ละอายต่อฟ้า

อ่อนโยนมัธยัสถ์ผ่อนปรนเสมอ                จิตฟ้าบริสุทธิ์อย่าพิโรธง่าย

เมืองต่ำถึงประชาชนสูงถึงราชา                วีรชนคุมโลกวิสัยเด่น

กระจ่างธรรมชิดประชาฝึกมหาศาสตร์       ธรรมแห่งมนุษย์ใจควรรู้

เผยแผ่ศาสน์หยู้ใต้หล้าส่องสว่าง               มหากิจยืนยงอยู่ในอริยะ